پژوهش پرستاری IJNR Medical Sciences http://www.ijnr.ir 137 journal137 1735-7012 1735-9074 fa jalali 1387 5 1 gregorian 2008 8 1 3 9 online 1 fulltext

fa تأثير روش مراقبت کانگرويی بلافاصله پس از تولد بر رفتارهای دلبستگی مادر پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: مراقبت کانگرويی مادر اولين بار سال 1978 برای مراقبت نوزادان با وزن کم تولد استفاده شد. مطالعات کمی درباره استفاده از اين روش در مورد نوزادان رسيده و رفتارهای مادری پس از تولد انجام شده است. اين تحقيق با هدف تأثير مراقبت کانگرويی بر روی رفتارهای دلبستگی (احساسی، مراقبتی، مجاورتی) مادران نخست‌زای ايرانی با نوزاد رسيده بلافاصله پس از تولد طراحی شده است. روش: مطالعه حاضر يک کارآزمايی بالينی تصادفی است که در يکی از بيمارستان‌های شهر تهران انجام شده است. 90 زن باردار به صورت تخصيص تصادفی در دو گروه مورد و شاهد وارد شدند. در گروه مورد نوزاد برهنه بلافاصله پس از تولد در تماس با بدن برهنه مادر به مدت 20-15 دقيقه قرار گرفت و از مادر خواسته شد بلافاصله پس از تولد نوزاد خود را لمس و تغذيه کند. سپس طی 15 دقيقه مشاهده پژوهشگر با استفاده از چک ليستی مشتمل بر سه نوع رفتار احساسی، رفتار مجاورتی و رفتار مراقبتی رفتار مادر را ثبت می‌کرد. در گروه شاهد روتين بيمارستان انجام شد. نمونه‌ها يک و 3 ماه پس از زايمان پيگيری شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری کای‌دو و تی و نرم‌افزار SPSS v.14 مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين کل رفتار دلبستگی در بعد رفتار احساسی بعد از يک و سه ماه بعد از تولد در گروه مداخله (به ترتيب 24 و 29) و در گروه شاهد (به ترتيب 18 و 18) بوده که آزمون تی مستقل تفاوت را در هر دو مرحله معنادار نشان داد (001/0=p). اما در بعد رفتار مجاورتی بعد از يک و سه ماه بعد از تولد در گروه مداخله (به ترتيب 18 و 18) و در گروه شاهد (به ترتيب 13 و 18) بوده که آزمون تی مستقل تفاوت را در هر دو مرحله معنادار نشان داد (001/0=p). همچنين در بعد رفتار مراقبتی بعد از يک و سه ماه بعد از تولد در گروه مداخله (به ترتيب 9/5 و 7/5) و در گروه شاهد (به ترتيب 6/5 و 6) بوده که آزمون تی مستقل تفاوت را در هر دو مرحله معنادار نشان نداد (2/0=p). نتيجه‌گيری: بنابراين می‌توان نتيجه گرفت که روش کانگرويی به علت اثرات مثبت آن در دراز مدت بر رفتارهای دلبستگی مادر اثربخش بوده و پرسنل بخش مامايی، که اولين سطح تماس بين مادر و نوزاد محسوب می‌شوند، بايد به برقراری اين نوع تماس (پوست به پوست) حساس بوده و مدت اين تماس را افزايش دهند. Introduction: Kangaroo mother care (kmc) was first suggested in 1978 as caring for low birth weight infants. Few studies have been undertaken using it for term infants and assessing mother behaviors after birth. The present study, therefore designed to investigate the effects of kangaroo mother care on attachment behaviors (affection, caring, proximity) of Iranian primiparous mothers with their term new born immediately after birth. Methods: A clinical random trial design was undertaken with a sample of 790 primiparous mothers drawn from a hospital in Tehran. They were randomly divided to case and control groups. The infants in case group were placed in contact with their mothers’ skin immediately after the birth for 15-20 minutes and the mothers were asked to touch and feed them. The observant researcher recorded the mothers’ behavior using a checklist including affection, caring and proximity behaviors, for 15 minutes. The control group received the routine care. The samples were followed up within one and three months after delivery. All statistics were computed by the SPSS software data (version 14), using Chi square and t-tests. Results: The total mean score of affectionate attachment behaviors was 24 and 29 in case group, and 18 and 18 in control group, one and three months after the birth, respectively which showed a significant difference (P=0.001). The value of proximity behaviors in one and three months after the birth was 18 and 18 in case group and 13 and 18 in control group correspondingly which was a significant difference (P=0.001). The same value for caring behaviors was 5.9 and 5.7 for case group and 5.6 and 6 for control group which didn’t show any significant differences (P=0.2). Conclusion: It could be concluded that kangaroo method has positive impacts on mother attachment behaviors in long term. So the midwives, who are at the frontline of mother-infant contacts, should be perceptive to this sort of skin to skin contacts and prolong its duration. مراقبت کانگرويی، تماس پوست به پوست، رفتارهای دلبستگی، نوزاد Kangaroo Mother Care, Skin to skin contact, Attachment behavior, infant 0 0 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-787-3&slc_lang=fa&sid=fa

fa ديدگاه بيماران در مورد رعايت استقلال آنان طی مراقبتهای پرستاری در بيمارستا نهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبريز پرستاری nursing پرستاری مامایی بهداشت مادر و نوزاد Maternity Nursing مقدمه: رعايت استقلال يکی از ن يازهای اساس ی ب يماران بوده و پر ستاران نقش منحصر به فرد ی در برآورده نمودن ا ی ن نياز دارند. هدف اين مطالعه بررسی ديدگاه بيماران در مورد رعايت استقلال آنان طی مراقبتهای پرستاری ميباشد. روش کار : در يک مطالعه توص يفی- تحليلی 187 ب يمار بستری در سه بيمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبری ز با روش در دسترس انتخاب شدند . برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ای که رعا يت استقلال ب يماران در دو بعد ميزان اطلاعات داده شده به ب يماران و م يزان مشارکت دادن ب يماران در فرا يند تصم يمگيريهای درمان ی را م يسنجيد استفاده گرد ی د. تجزی ه و تحليل دادهها با استفاده از آزمون منويتنی، کروسکال واليس و ضريب همبستگی اسپيرمن انجام گرفت. يافته ها: اکثر ب يماران معتقد بودند که پرستاران استقلال آنان را در دو بعد ميزان اطلاعات داده شده به آنان و م ی زان مشارکت دادن آنان در فرا يند تصم يمگيريهای درمان ی در حد ضع يفی رعا يت م ينمايند. همچن ين، مشخص شد که ب ين ادراک از وضعيت سلامت ی، م يزان ن ياز به اقدامات پرستار ی و سن بيماران با م يزان گزارش آن ها از م يزان رعا يت استقلال شان ارتباط وجود دارد. نتيج هگيری: بيماران اعتقاد دارند که استقلال آن ها ط ی مراقبت های پرستار ی به خوب ی رعا يت نم يگردد و با افزا يش نياز ب يماران به مراقبت های پرستار ی د يدگاه آن ها در مورد م يزان رعايت استقلالشان بهبود مييابد. آموزش کادر پرستار ی در مورد اهميت رعايت استقلال بيماران در مراقبتهای پرستاری توصيه ميگردد. Introduction: Respecting to individuals’ autonomy is a basic need of patients which nurses have an important role in fulfilling it. The study aimed at assessing the patients’ perception of getting their autonomy respected during nursing care. Method: Census sampling was used to select 187 patients who were admitted to one of the three hospitals affiliated to Tabriz University of Medical Science. Data was gathered using a questionnaire measuring patients’ perceptions of getting their autonomy respected, in two subscales: getting information and participation in decision making. Data was analysis with Mann-Whitney U test, Kruskal-Wallis H test and Spearman correlation coefficient. Results: Most of patients believed that nurses’ respect to their autonomy through giving information and participation in decision making aspects was low. Furthermore, results showed there was correlation between patients’ perception of their health, their needs for nursing care and their age with their perception of getting respect to their autonomy during nursing care. Conclusion: Patients revealed that their autonomy during nursing care is not respected. Their perception was positively improved by their increased need to nursing care. Educating the nursing staff on importance of autonomy in nursing care is recommended. اخلاق پرستاری، حقوق بيمار، استقلال، تصميمگيری، مراقبت پرستاری Nursing ethics, Patients’ rights, Autonomy, Decision-making,Nursing care 7 14 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-354-4&slc_lang=fa&sid=fa A. Rahmani آزاد رحمانی 1370031947532846001787 Yes A. Ghahramanian اکرم قهرمانيان 1370031947532846001788 No A.R. Mohajjalaghdam عليرضا محجل اقدم 1370031947532846001789 No A. Allahbakhshian عاطفه ا... بخشيان 1370031947532846001790 No

fa راهبردهای توسعه عملکرد مبتنی بر تحقيق در پرستاری: يک مطالعه مروری پرستاری nursing مدیریت پرستاری Nursing Management and Administration <p> <strong> زمينه </strong>: بکاربری تحقيق حلقه پيوند بين پژوهش و عملکرد بالينی است که ارائه مراقبت با کيفيت را ترويج می دهد. عملکرد مبتنی بر تحقيق يکی از معيار های اصلی است که نشان می دهد پرستاران يافته های تحقيق را به کار گرفته و مراقبت های بهداشتی ارائه شده بر گرفته از يافته های کسب شده از تحقيقات دقيق علمی است. علی رغم افزايش برونداد تحقيقات استفاده ازآنها توسط پرستاران در عمل موازی با افزايش کمّی تحقيقات پرستاری پيش نرفته و زمان آن‌رسيده که توجّه پرستاری بيشتر به قدرت بخشيدن بخش ديگری از طيف تحقيق يعنی به‌کارگيری نتايج تحقيق در امر مراقبت معطوف گردد. هدف از اين مطالعه مروری، توصيف راهبرد های مورد استفاده در توسعه عملکرد مبتنی بر تحقيق در پرستاری است. </p><p> <strong> روش </strong>: در اين مطالعه با استفاده از جستجوی منظم نتايج گزارشات پايان نامه ای و مقالات منتشر شده پيرامون بکار گيری نتايج تحقيق و عملکرد مبتنی بر شواهد در پرستاری طی يک دهه اخير جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفته است. اين مطالعات با استفاده از پايگاههای اطلاعاتی ISI ، CINAHL و MEDLINE که حد وسيعی از مجلات و مطالب منتشر شده را ايندکس می کند بدست آمد . مطالعات منتشر شده فارسی زبان نيز با جستجو در پايگاه اطلاعاتی علمی " SID " يافت شد. از بين حجم زيادی از مطالعات دريافت شده، 51 مطالعه که مطالبی پيرامون راهبرد های توسعه عملکرد مبتنی بر تحقيق در پرستاری را دارا بودند در اين بررسی انتخاب شدند. </p><p> <strong> يافته ها </strong>: بر اساس نتايج حاصل از مطالعات انتخابی و توجه به مفاهيم کليدی مطرح شده در آنها راهبرد هايی بر اساس مدل های به کار گيری نتايج تحقيق و دو مفهوم اصلی پذيرش و آمايش توصيه شده است که اجرای آن بکار گيری نتايج تحقيق در پرستاری را امکان پذير می سازد. </p><p> <strong> نتيجه گيری </strong>: رسيدن به موفقيت عملکرد مبتنی بر تحقيق با وجود محيط فراگير، حامی خلاقيت و برانگيزاننده که منابع‌کافی را در اختيار داشته و به عملکرد افراد ارزش می نهد امکان پذير می باشد. دسترسی به نتايج تحقيقات معتبر، داشتن کفايت و شايستگی در انتقال و استفاده از نتايج در عملکرد، و ايجاد بافت حمايتی که ايجاد کننده جو خلاق و ذهنيت تحقيقی در سازمان باشد از ملزوماًت اجرايی شدن فرايند عملکرد مبتنی بر تحقيق در پرستاری است. </p><p> <strong> </strong></p><p>  </p> <p>Introduction: Research utilization is the link between research and clinical practice which promotes the quality of care. Research-based practice is the main criteria to demonstrate how nurses implement the findings of research and how provided healthcare is based on research findings. In spite of the increased outputs of research, research implementation hasn’t gone so fare compare to growing nursing research quantitatively. Now, it’s time to shift the nursing focus to empower the research implementation in care. The present study is a review article aimed at describing the strategies used in developing research based practice in nursing. </p><p>Method: The published articles and theses reports discussing research utilization and evidence-based practice in nursing during last decade were systematically searched. The review was carried out using the databases of ISI, CINAHL and MEDLINE which cover a wide range of journals and literature. The literature in Persian was searched in SID databases. 51 research studies regarding strategies in research based practice in nursing were chosen to be included in the study.</p><p> Results: The results revealed the strategies recommended based on research implementation’ models and two main concepts of acceptance and preparation. Using these strategies could facilitate research utilization in nursing. </p><p>Conclusion: Successful research-based practice requires a suitable, supportive for creativity and motivating environment, having resources available and valuing persons’ performances. Accessing the valid research outcomes, having competency in conveying and utilizing the results in practice and a supportive context which creates creative atmosphere and research mind is demanded in implementing research-based practice in nursing. </p> عملکرد مبتنی بر تحقيق، پرستاری، راهبردهای توسعه، مطالعه مروری Research based practice, Nursing, Development Strategies, Review article 15 25 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-261-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa N. Mehrdad ندا مهرداد neda@iums.ac.ir 1370031947532846002390 Yes M. Salsali مهوش صلصالی 1370031947532846002391 No

fa کيفيت زندگی کاری و بهره وری پرستاران بالين و ارتباط آ نها با يکديگر پرستاری nursing مدیریت پرستاری Nursing Management and Administration <p>  </p><p> <strong> مقدمه: </strong>کيفيت بالا ی زندگی کاری به عنوان شرط و پيش زمينه اساسی توانمندسازی منابع انسانی مورد نياز سيستم مراقبت بهداشتی شناخته شده است<strong>. </strong>بهره‌وری پرسنل پرستاری عامل مهمی در موفقيت سازمان است. چنانچه ارتباط بين کيفيت زندگی کاری با بهره‌وری مشخص شود مديران می توانند با بالا بردن کيفيت زندگی کاری زمينه بهره‌وری پرسنل را فراهم آورند<u>. </u>هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط بين کيفيت زندگی کاری با بهره­وری پرسنل مي­باشد. </p><p> <strong> روش </strong>: اين پژوهش مطالعه‌ای مقطعی، از نوع همبستگی است که دو متغير کيفيت زندگی کاری و بهره‌وری با استفاده از ابزار پژوهشگر ساخته همراه با متغيرهای دموگرافيک مورد بررسی قرار گرفت. جامعه پژوهش را کليه پرستاران شاغل در بيمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران تشکيل می دادند که 360 نمونه تصادفی از بين آنها گرفته شد. روش جمع آوری داده ها خودگزارشی بودند. پرسشنامه کيفيت زندگی کاری با 45 سوال در مقياس ليکرت و پرسشنامه بهره‌وری با 25 سوال در مقياس ليکرت ساخته شد. بعد از جمع‌آوری داده ها با استفاده از spss نسخه 11.5 مورد تحليل قرار گرفت. </p><p> <strong> يافته‌ها: </strong>يافته ها نشان دادند از نظر 31.9% واحدهای مورد پژوهش بهره‌وری آنها در سطح متوسط قرار دارد وکمتر از يک دهم آنها بهره‌وری خود را مطلوب گزارش نموده‌اند . هم چنين از نظر 41.9% واحدهای مورد پژوهش کيفيت زندگی کاری آنها در سطح متوسط قرار دارد و تنها يک دهم آنها کيفيت زندگی کاری خود را مطلوب گزارش نموده‌اند . آزمون پيرسون ارتباط معناداری را بين بهره‌وری و کيفيت زندگی کاری فرد نشان داد 0.357 r = ( p<0.001 ) </p><p> <strong> نتيجه گيری: </strong>با توجه به آنکه تنها حدود يک دهم واحدها ی مورد پژوهش بهره وری و کيفيت زندگی کاری خود را در سطح مطلوب برآورد نموده اند، بنابراين مديران می توانند با اتخاذ راهکارهای مناسب کيفيت زندگی کاری و مؤلفه های مهم کيفيت زندگی کاری پرستاران را ارتقاء داده و شرايط لازم جهت بهبود کيفيت ارائه خدمات وبهره <ins datetime="2009-06-03T14:56" cite="mailto:Nahid">­</ins> وری پرستاران را فراهم سازند. </p> <p> Introduction: High quality of work life is known as basic prerequisite of empowering human resources in healthcare system. Nurses’ productivity plays an important role in organizations’ success. Knowing the correlation between quality of work life and productivity, managers can improve staffs’ productivity by promoting nurses’ quality of work life. This study aimed at assessing relationships between quality of work life and productivity of nurses. </p><p>Methods: This cross-sectional correlation study was conducted with a random sample of 360 nurses drawn from hospitals affiliated to Tehran University of Medical Sciences. Data were gathered through self-administered questionnaires containing work quality of life questionnaire (45 questions on a likert rating scale) and productivity questionnaire (25 questions on a likert rating scale). Both questionnaires were developed by the researchers. All statistics were computed using the SPSS software (version 13) with pearson and K square tests. </p><p>Results: Findings revealed that 31.9% of the nurses considered their productivity level, moderate. 41.9% of them reported their work quality of life at moderate level. Only 10% of them believed that their work quality of life is good. The results demonstrated statistically significant correlation between work quality of life and productivity level of nurses (r=0.357, P<0.001). </p><p>Conclusion: Since just 0.1 of nurses reported their productivity and quality of work life good, managers should apply the appropriate strategies to promote nurses’ quality of work life and provide the ground for improving the quality of care and productivity of nurses. </p> کيفيت زندگی کاری، بهر ه وری، پرستاران بالين Quality of work life, Productivity, Clinical nurses 27 37 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-364-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa N. Dehghannyieri ناهيد دهقان نيری 1370031947532846001793 Yes T. Salehi تهمينه صالحی 1370031947532846001794 No A.A. Asadinoghabi احمدعلی اسدی نوقابی 1370031947532846001795 No

fa کيفيت زندگى عمومى و اختصاصى مبتلايان به بيمار يهاى ايسکمى قلب شهر کاشان پرستاری nursing پرستاری بهداشت جامعه Community Health Nursing <p align="right">  <strong>زمینه </strong>: بیماری های ایسکمیک قلب، شایعترین بیماری های قلبی و مهم ترین علت مرگ ومیر در تمام دنیا می باشد که بر روی کیفیت زندگی مبتلايان تاثیر می گذارد. این بیماری مشکلات زیادی را برای بیماران و هزینه ی بالایی را برای جامعه به دنبال دارد و از طرفی اغلب مطالعات کیفیت زندگی عمومی را بررسی کرده بودند. این مطالعه به منظور تعیین کیفیت زندگی <strong>عمومی و اختصاصی </strong>مبتلایان به بیماری های ایسکمیک قلب مراجعه کننده به مراکز درمانی کاشان در سال 1386 انجام شد. </p><p align="right"> <strong> روش: ا </strong>ین مطالعه از نوع مقطعی است که در کلیه ی مراجعین به مراکز درمانی(500 نفر) که براساس نتایج آنژیو گرافی ، درگیری عروق کرونر و یا براساس معیارهای کلینیکی و پاراکلینیکی تشخیص قطعی انفارکتوس داشته و یا کسانی که سابقه عمل های جراحی باز یا بسته فلبی داشتند و در حال حاضر تحت مراقبت و درمان قرار گرفتند انجام شد. ابزار گرد آوری داده ها برای کیفیت زندگی عمومی فرم کوتاه 36 ( SF-36 ) و برای کیفیت زندگی اختصاصی از پرسشنامه یا شاخص آنژینی سیتل ( SAQ ) استفاده شد. داده های بدست آمده با شاخص های توصیف و با تست کای دو و فیشر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. </p><p align="right"> <strong> یافته ها: </strong>نتایج نشان داد میانگین سنی افراد 5/12 ± 5/60 سال بود . از 500 بیمار 8/ 55 درصد آن ها مرد بودند. بیشتر بیماران سابقه سکته قلبی قبلی دلشتند. اکثر بیماران کیفیت زندگی متوسط و خوب داشتند. بیمارانی که تحت CABG قرار گرفته بودند کیفیت زندگی بهتری نسبت به PTCA داشتند. میانگین کیفیت زندگی عمومی براساس فرم کوتاه 24 ± 5/112 یعنی در سطح خوب و براساس شاخص آنژینی سیتل 14/9 ± 8/59 یعنی در سطح خوب بود. عوامل موثر بر کیفیت زندگی شامل بیماری های زمینه ای، بیماری قلبی ، سن بالا، عدم آموزش کافی ، تحصیلات ، دفعات سکته قلبی و جنسیت بود. </p><p align="right"> <strong> نتیجه گیری </strong>سطح کیفیت زندگی عمومی و اختصاصی در بیماران خوب ارزیابی شدند امادر بیماران سکته قلبی و آنژینی بهتر از بیمارانی بود که تحت ترمیم عروق کرونر قرار گرفته بودند. .همچنین لزوم توجه بیشتر و دادن آموزش کافی به بیماران سن بالا ، دارای بیماری های زمینه ای و نوع بیماری های قلبی، دفعات سکته قلبی بیشتر و خانم ها را نشان می دهد. </p><p align="right"> <strong> </strong>  </p> <p>Introduction: Heart ischemic diseases are the most common heart problems and the most important cause of death, all over the world which affect the patients’ quality of life. These diseases involve many problems for patients and cost a lot for the society. Most of conducted studies in this regards, have assessed the general quality of life. The present study, therefore, was design to assess general and specific quality of life of patients with heart ischemic diseases in Kashan. </p><p>Method: Recruiting a cross-sectional study design, 500 patients were selected to participate in the study among who were admitted to one of Kashan’s health centers, diagnosed with myocardial infarction (based on their clinical and para-clinical criteria), had coronary arteries complications (based on angiography) or had a history of PTCA or CABG operation and were under treatment. Data were collected using SF-36 Index (short form) for assessing general quality of life and SAQ index to assess the specific quality of life. The data were analyzed using K2 and Fisher statistics test. </p><p>Results: The results showed that the average age was 60.5±12.5 years old. %55.8 of participants were male. Most of the participants had a history of heart attack. Quality of life was mostly moderate and good. The patients with a history of CABG had better quality of life than patients undergone PTCA. The average of general quality of life was 112.5±24 (interpreted as good) and 59.8±14.9 for specific quality of life (interpreted as good). Sex, history of heart disease, older age, insufficient education, educational level, heart attacks rates and having a history of diseases had impact on their quality of life. </p><p>Conclusion: General and specific quality of life, were demonstrated to be good in participants which was better in patients who had experienced heart attacks and angina than those undergone angioplasty. The study calls for more attention and education to patients with older age, suffering from other diseases, more pervious heart attacks and females. </p> کیفیت زندگی، SAQ ، SF-36 ،بیماری های ایسکمیک قلب ،انفارکتوس میوکارد ، CABG ، PTCA Quality of life, SAQ, SF-36, Heart ischemic diseases, Myocardial infarction, CABG, PTCA 39 46 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-406-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Taghadosi محسن تقدسی 1370031947532846001796 Yes H.R. Gilasi حميدرضا گيلاسی 1370031947532846001797 No

fa عوامل موثر بر فرسودگی شغلی پرستاران شاغل در بيمارستانهای خصوصی منتخب شهر تهران پرستاری nursing پرستاری بهداشت جامعه Community Health Nursing <p align="right">زمينه: فرسودگی شغلی سندرمی است که با ايجاد تصور منفی از خود، نگرش منفی نسبت به شغل و احساس عدم ارتباط با مددجو ، به افت شديد کيفيت خدمات بهداشتی و درمانی می انجامد. بخش بهداشت و درمان يکی از مهمترين حوزه های توسعه پايدار در جوامع بشری است که نيازمند درمانگران سالم، شاداب و با انگيزه کاری بالا می باشد. ازجمله درمانگران اين بخش کادر پرستاری بيمارستانها می باشند که شاغلين در بخش خصوصی اين مراکز معمولاً پس از مواجه شدن با انبوهی از مشکلات و استرسهای شغلی در محيط کار، فرسوده می شوند. پژوهش حاضر به منظور بررسی عوامل مؤثر بر فرسودگی شغلی پرستاران شاغل در بخش خصوصی انجام شده است. روش: اين پژوهش يک مطالعه توصيفی تحليلی است که جامعه مورد مطالعه را 505 پرستار بيمارستانهای توس، پاستورنو، لاله، تهران کلينيک و کسری تهران تشکيل می داد. پرسشنامه های اطلاعات دموگرافيک، مقياس عوامل فرسودگی آور شغلی در پرستاری و مقياس فرسودگی شغلی مسلاچ جهت جمع آوری داده ها مورد استفاده قرار گرفت. داده ها توسط آزمونهای آماری و نرم افزار spss مورد ارزيابی قرار گرفت. يافته ها: ميزان فرسودگی شغلی در حيطه واماندگی عاطفی 6،36% واماندگی عاطفی در سطح زياد، در حيطه مسخ شخصيت 1،81% از جامعه مورد مطالعه مسخ شخصيت زياد و در حيطه احساس عدم کفايت 23.63% احساس کفايت کم داشتند. مهمترين عامل اصلی ايجاد کننده فرسودگی شغلی در پرستاران شاغل در مراکز خصوصی شامل عدم تناسب حقوق و کارانه دريافتی با ميزان کار انجام شده و سختی آن تعيين گرديد. نتيجه گيری: با توجه به نتايج اين پژوهش واهميت شغل پرستاری، رفع موانع و مشکلات ايفای نقش پرستاران از جمله مسائل اقتصادی، اجتماعی ، مديريتی و ... حائز اهميت بوده و لازم است مسوولين با پيگيريها و ارائه راه کارهای لازم در جهت مناسب سازی شرايط محيطی، اقتصادی، پرسنلی و مديريتی اين پرستاران با توجه به حجم و تعداد بالای بيماران اين مراکز آنان را ياری دهند. </p> <p>Introduction: Nursing burnout is a syndrome, causing negative self image, negative attitude toward job and disrupted communication with the clients, could lead to a severe decline of healthcare qualities. Healthcare sectors are among the most important fields of stable development in any human society, which need healthy, enthused and motivated practitioners. Nursing staffs in private sectors encounter with numerous problems and job stress in their working environments which can result their burnout. The aim of present study was to identify the influential factors on burnout in nurses of private hospitals in Tehran. </p><p>Method: The study was carried out using a descriptive-analytic method. 505 nurses were participated in the study from different private hospitals in Tehran including Toos, Pastor no, Laleh, Tehran clinic and Kasra hospitals. Data were gathered through the questionnaires containing demographic information, scale of nursing burnout’s factors and Maslach nursing burnout. Data was analyzed using SPSS package. </p><p>Results: The participants reported their high emotional exhaustion (6.36%), high depersonalization (1.81%) and feeling low competent (23.63%). The most important factor contributing in nurses’ burnout in assessed private sectors was the inappropriateness between the income and the workload and its difficulties. Conclusion: </p><p>Considering the results and the importance of nursing job, attempts to reduce nurses’ problems such as financial, social and managerial problems is important. The authorities should support nurses by preparing an appropriate environmental, personnel and management conditions. </p> فرسودگی شغلی، پرستاری، بيمارستانهای خصوصی Burnout, Nursing, Private hospitals 47 58 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-413-3&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa R. Massoudi رضا مسعودی 1370031947532846001798 Yes S. Aetemadifar شهرام اعتمادی فر 1370031947532846001799 No S.M. Afzali سيد محمد افضلی 1370031947532846001800 No F. Khayri فريدون خيری 1370031947532846001801 No A. Hassanpour Dehkordi علی حسن پور دهکردی 1370031947532846001802 No

fa تاثير بکارگيرى مدل بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیمار بر اضطراب و رضايتمندى بیماران مبتلا به اختلالات عروق کرونر پرستاری nursing مدیریت پرستاری Nursing Management and Administration <p align="right">مقدمه: بیماری های قلبی و عروقی، عوارض، ناتوانایی ها و مرگ و میر ناشی از آن هر ساله در ایران رو به افزایش است. طراحی و بکارگیری مدلهاى بومی یکی از مهم ترين راهبردهایی است که می تواند در کنترل این عوارض تاثیر بسزایی داشته باشد. مدل بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیمار حاصل تحقیق کیفی و بومی است، که در این پژوهش مورد ارزشیابی قرار گرفته است. هدف: تعيين تاثير بکارگيرى مدل بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیماربر میزان رضایت مندی و اضطراب بیماران مبتلا به اختلالات عروق کرونر می باشد. </p><p align="right">روش: در این مطالعه نیمه تجربی 60 بیمار مبتلا به اختلالات عروق کرونر در گروه مداخله و 50 بیمار در گروه شاهد و 5 مدیره پرستاری و 5 پرستار که بصورت مبتنی برهدف انتخاب شده بودند شرکت کردند. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های اضطراب اشپیل برگر و سنجش رضایت مندی بیماران استفاده شده است. داده ها مربوط به تعیین و مقایسه میزان اضطراب در دو گروه در قبل از بکارگيرى مدل و یک ماه، سه ماه و شش ماه بعد از مداخله جمع آوری گردیده و اطلاعات مربوط به تعیین و مقایسه سطح رضایتمندی بیماران قبل و بعد از مداخله نيز جمع آوری گردید. مداخله شامل یک بسته برنامه ریزی شده مبتنی بر مدل بهینه سازی فرهنگ سازمانی در راستای نهادینه سازی آموزش به بیمار در پرستاران و مدیران پرستاری در ابعاد فرآيند برقراری ارتباط موثر، تصمیم گیری مشارکتى ، هدف گذارى ، برنامه ریزی ، اجرا و ثبت ، نظارت و کنترل و افزايش انگيزه بود. داده ها با استفاده از نرم افزار Spss 15 و با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل، آنالیز واریانس اندازه های تکراری و آزمونهای آماری من ویتنی و آزمون فريدمن تجزيه و تحليل شدند. </p><p align="right">یافته ها: داده ها نشان داد، اضطراب بیماران در گروه شاهد، قبل و بعد از بکارگيرى الگوی بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیمار به ترتیب 74/58 و 36/54 و در گروه مداخله نیز به ترییب 81/58 و 15/30 بوده و آزمون آماری تی مستقل اختلاف معنی داری را بین تفاوت میانگین های اضطراب دو گروه نشان داد (P<0.0001)، و همچنین رضایت بیماران در گروه شاهد، قبل و بعد از بکارگيرى الگوی بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیمار به ترتیب 88/24 و 7/26 و در گروه مداخله نیز به ترییب 83/23 و 57/52 بوده و آزمون آماری من ویتنی اختلاف معنی داری را بین تفاوت میانگین های اضطراب دو گروه نشان داد(P<0.0001).</p><p align="right"> نتیجه گیری: با توجه به اثربخشی و قابل اجرا بودن الگوی بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیمار، بکارگیری این مدل موجب انگیزش و تغییر رفتار پرستاران در جهت جدی گرفتن امر آموزش به بیمار و تعهد و مسئولیت پذیری بیشتر آنها نسبت به این مسئولیت مهم گردیده است. لذا این مدل می تواند بعنوان یک راهبرد عملی برای نهادینه کردن آموزش به بیمار در پرستاری بکار گرفته شود. </p> <p> Introduction: Cardiovascular diseases and their related complications, disability and mortality are proliferating in Iran. Developing and applying native models can be an important strategy to control such complications, more effectively. Organizational Culture Improvement Model of patient education was developed through a native qualitative research study which was tested in this study. The study aimed at investigating the effect of Organizational Culture Improvement Model of patient education on anxiety and satisfaction of patient with coronary artery disease. </p><p>Method: Using quasi- experimental method, 70 patients with coronary artery diseases purposely and five nurses through randomized sampling were selected. Data were collected using “The Eshpel Burgers’ anxiety questionnaire” and “patients’ satisfaction questionnaire”.</p><p> Results: Findings demonstrated significant statistically reduced level of anxiety [before 58.81 and after 30.15 in intervention group and / before 58.74 and after 54.36 in control group] and increased patients’ satisfaction [before 23.86 and after 52.57 in intervention group and / before 24.88 and after 26.7 in control group] in intervention group, compared to control group, after the intervention.</p><p> Conclusion: Organizational Culture Improvement Model of patient education can have impacts on anxiety and satisfaction in patient with coronary artery disease. </p> آموزش بیمار، فرهنگ سازمانی، اختلالات عروق کرونر، اضطراب و رضایت مندی. Patient Education, Organizational Culture, coronary artery diseas, anxiety and satisfaction 59 69 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-389-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Farahaniashgali منصوره فراهانی اشقلی 1370031947532846001803 No E. Mohammadi عيسی محمدی 1370031947532846001804 Yes F. Ahmadi فضل ا... احمدی 1370031947532846001805 No M. Malaki محمد ملکی 1370031947532846001806 No E. Hagizadeh ابراهيم حاجی زاده 1370031947532846001807 No

fa در حاشیه ماندن ارتباط بین فردی: تجربه پرستاران و والدین از ارتباط در بخشهای کودکان پرستاری nursing پرستاری کودکان و نوزادان Pediatric and Neonatal Nursing <p style="DIRECTION: rtl" align="right">مقدمه: هم اکنون والد عنصر اجتناب ناپذیر مراقبت از کودکان بستری است. لذا اهمیت ارتباط پرستار با والد امری بدیهی است اما شناخت کافی در مورد ماهیت این ارتباط مبتنی بر تجارب پرستار و والد در بخشهای داخلی کودکان در دسترس نیست. هدف از این مقاله تبیین تجربیات والدین و پرستاران از ارتباط با یکدیگر در محیط بیمارستان طی مراقبت از کودک بود. </p><p style="DIRECTION: rtl" align="right">روش: مطالعه یک مطالعه کیفی از نوع آنالیز درون مایه ای استقرایی 6 مرحله ای بود. شرکت کنندگان در پژوهش را 14 مادر دارای کودک مبتلا به بیماری مزمن بستری در بخش و 10 پرستار کارشناس که از این کودکان مراقبت میکردند، تشکیل میدادند. اطلاعات با استفاده از مصاحبه های عمیق چهره به چهره جمع آوری شد. </p><p style="DIRECTION: rtl" align="right">یافته ها: آنالیز درون مایه ای داده ها نهایتا 5 تم نشان دهنده ماهیت تجربه پرستاران و والدین از ارتباط را آشکار ساخت. این پنج تم شامل در حاشیه قرار گرفتن ارتباط با والد و کودک، ، محدود کردن اطلاع رسانی به والدین، عبرت آموزی والد و پرستار از ارتباط، حمایت روحی غیررسمی بین والدین و عوامل در حاشیه قرار گرفتن ارتباط می باشد. مطالعه حاضر نشان داد که کمبود وقت و حجم زیاد کار ناشی از عدم تعادل منابع انسانی با نیازها و هم چنین مهارت ناکافی پرستاران در برقراری ارتباط و ماهیت ارتباط پزشک-پرستار سبب در حاشیه قرار گرفتن ارتباط با والدین شده بود. </p><p style="DIRECTION: rtl" align="right">نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که کمبود وقت بدلیل کمبود تعداد پرستار به بیمار و هم چنین مهارت ناکافی پرستاران در برقراری ارتباط سبب در حاشیه گذاشتن ارتباط با والدین و متعاقباً عدم تأمین نیازهای حمایتی و اطلاعاتی والدین شده بود. حال که حضور مداوم والدین بر بالین کودک، تماس مداوم و مکرر کادر درمان علی الخصوص پرستاران با والدین را غیرقابل اجتناب نموده است توجه به زیرساختهای ضروری آن از جمله توسعه مهارتهای ارتباطی پرستاران با فراهم کردن آموزش ضمن خدمت و مدلهای نقش در این زمینه از اهمیت حیاتی برخوردار است. </p> <p>Introduction: Parents have been used to staying with their sick children in hospital for more than a decade. Nowadays, parents are inevitable elements of child care in hospitals. The parent-nurse relationship is considered to be a cornerstone of high quality pediatric nursing care, however there is little knowledge on the quality of nurse-parent communication in internal pediatric wards. The study, therefore, was designed to explore experiences of parents and nurses regarding parent–nurse communication in hospitals. </p><p>Method: Using inductive thematic analysis method, face-to-face interviews were conducted with 14 parents and 10 nurses drawn from two pediatric hospitals in Tehran. </p><p>Results: Five major themes were identified namely: downgrading the communication with parent or child, restricting informing parents, taking lessons from parent-nurse relationships, parent-to-parent emotional support and factors contributing in communication downgrading. The results showed that lack of time and high-load work due to imbalance between human resource's demand and supply, nurses’ insufficient interpersonal skills and the nature of physician-nurse relationship are the factors contributing in downgrading the parents-nurses communication. </p><p>Conclusion: The study revealed that time shortage due to understaffing and nurses’ insufficient interpersonal competences led to downgrading the communication between parents and nurses and consequently, not meeting parents’ supportive and informative needs. Given that parents are usually their child’s bedside presented and enormous contacts of nursing staffs and parents are unavoidable, developing nurses’ communication skills through continued education and role models have vital importance. </p> بیماری مزمن، ارتباط بین فردی، ارتباط پرستار-والد، پرستاری کودکان Chronic illness, Interpersonal relationship, nurse-parent communication, Pediatric nursing 71 83 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-394-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Aein فرشته آيين 1370031947532846001808 No F. Alhani فاطمه الحانی 1370031947532846001809 Yes E. Mohammadi عيسی محمدی 1370031947532846001810 No A. Kazemnejad انوشيروان کاظم نژاد 1370031947532846001811 No

fa مشکلات به کارگيری روشهای غير دارويی کنترل درد در کودکان توسط پرستاران پرستاری nursing پرستاری کودکان و نوزادان Pediatric and Neonatal Nursing <p align="right">: مقدمه: تدابير مربوط به کنترل درد يکی ازاقدامات پرستاری و جزء وظايف آنان است. هدف مطالعه حاضر بررسی مشکلات پرستاران در به کار گيری روشهای کنترل درد غير دارويی در کودکان می باشد. </p><p align="right">روش: پژوهش حاضر يک مطالعه توصيفی است که در سال 1384 در بيمارستانهای منتخب شهرستان ساوه با کليه پرستاران شاغل در بخشهای اطفال ، اورژانس کودکان و مراقبتهای ويژه نوزادان( 30 نفر ) به روش تمام شماری انجام شد.ابزارها: شامل پرسشنامه های اطلاعات دموگرافيک و دانش ،چک ليست خودگزارش دهی روشهای غير دارويی کنترل درد به کار گرفته شده توسط پرستاران ، چک ليست روشهای غير دارويی کنترل درد به کار گرفته شده توسط پرستاران از ديدگاه پژوهشگر ، پرسشنامه خود گزارش دهی مشکلات پرستاران در رابطه با به کار گيری روشهای غير دارويی کنترل درد در اطفال و ارائه راهکارهای پيشنهادی برای حل مشکلات از ديدگاه خودشان .روايی وپايايی ابزارها سنجش شد . </p><p align="right">يافته ها: بيشترين گروه سنی(40%) در اين مطالعه در محدوده سنی 29-25 سال، بيشتر پرستاران (90%) هيچگونه آموزشی درباره روشهای غير دارويی کنترل درد در اطفال دريافت نکرده و 7/86% از نمونه های پژوهش از طريق تجربه بعضی از روشها را فراگرفته اند. روش انحراف فکر بيشترين روش کنترل غير دارويی درد(7/76%) توسط پرستاران تحت مطالعه بود. 3/3 درصد روشهای غير دارويی کنترل درد را می شناختند .مشکلات پرستاران در به کار گيری اين روشها شامل مشکلات مربوط به محيط و کمبود تجهيزات (6/91%) و مشکلات آموزشی شامل مشکلات فرهنگی ، نداشتن آموزش در زمان تحصيل و نداشتن دوره های باز آموزی ضمن خدمت (2/82%) ، مشکلات مديريتی شامل مشکلات مربوط به مديريت و نداشتن انگيزه70 % و مشکلات پرسنلی شامل مشکلات شغلی، زياد بودن شيفتها ، مشکلات پرسنلی، حقوق پايين ، بار کاری ، کمبود وقت ، مقاومت پزشکان ، مقاومت پرستاران( 4/25% ) می باشد. </p><p align="right">نتيجه گيری: بررسی راهکارهای ارائه شده توسط پرستاران برای حل اين مشکلات ، در نظر گرفتن يک سيستم نظارتی قوی تر(کميته درد ) که از جمله وظايف آن کنترل بر روند درد ،رسيدگی به مشکلات محيطی و کمبود تجهيزات(راهکار کوتاه مدت)و ديگری با توجه به کمبودهای آموزشی در زمان تحصيل ،باز بينی دروس دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد پرستاری کودکان و افزودن مباحث مربوط به شيوه های غير دارويی کنترل درد به محتوای آن( راهکار ميان مدت) به عنوان راهکارهای برتر برای حل مشکلات پرستاران پيشنهاد شدند. </p> <p>Introduction: Pain management is one of nursing implementations and tasks. The present study aimed at assessing the nurses’ problems in applying nonpharmacological pain management for children. </p><p>Method: This descriptive research was carried out in some selected hospitals of Saveh. All nurses (n=30) working in pediatric, pediatric emergency and neonatal intensive care units (NICU) of Shahid Modares and Shahid Chamaran hospitals in Saveh were recruited in the study, through consensus method. Data were collected using questionnaires of demographic information and knowledge, self-reported checklist of pain management strategies used by nurses, checklist of nonpharmacological pain managements used by nurses from the researcher perspective, self-report questionnaire of nurses’ problems in administrating non-pharmacological pain managements for children and suggested strategies to solve the problems, from their viewpoints. The instruments were validated and made reliable. </p><p>Results: Most of participants were between 25-29 years old (40%), graduated during the years 2000 and 2005 (73%), haven’t got any training concerning these methods (90%) and acknowledged that they need some of the methods based on their experiences (86.7%). Distraction was the most frequent pain management method (76.7%). Just 3.3% of nurses, knew non- pharmacological pain management methods. Nurses’ identified problems in using such methods were the environmental problems and lack of equipments (91.6%), educational problems like cultural problems, no training during their education and not having continued education during their nursing work (82.2%), management problems like lack of motivation (70%) and personnel problems like overload shifts, low income, workload, time shortage, physicians/nurses’ resistance and job problems (25.4%). </p><p>Conclusion: The study recommends the followings as good strategies to meet nurses’ problems: Considering the suggested strategies of nurses to overcome these difficulties, a stronger supervision system (Pain committee) -with the tasks of supervising the pain process, environmental problems and lack of equipments, etc (short-term strategies)-, re-evaluating the nursing curriculums in bachelor and master degree in order to add some information regarding non-pharmacological pain management (mid-term strategies). </p> پرستار، درد، روشهای غير داروی کنترل درد، کودکان Nurse, Pain, Non- pharmacological pain management, Children 85 92 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-24-6&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Parvizi فريبا پرويزی 1370031947532846001812 No F. Alhani فاطمه الحانی 1370031947532846001813 Yes N. Aghebati ناهيد عافبتی 1370031947532846001814 No

fa موانع اجرای سبک مدیریت مشارکتی در واحدهای پرستاری بیمارستان های آموزشی شهر اراک پرستاری nursing مدیریت پرستاری Nursing Management and Administration <p align="right">مقدمه: شکی نیست که یکی از مهمترین عوامل در پیشبرد اهداف یک سازمان، اعمال شیوه های صحیح مدیریت است و از آنجا که به عقیده بسیاری از صاحبنظران، امروزه اداره امور بیمارستان یک کار مهم گروهی است؛ بنابراین بمنظور فراهم آوردن زمینه مشارکت در بیمارستان؛ شناخت موانع اجرا و سپس تعیین راه حل با توجه به منابع و محدودیتها الزامی است. هدف از این مطالعه بررسی موانع اجرای سبک مدیریت مشارکتی در واحدهای پرستاری بیمارستان های آموزشی شهر اراک در سال 1386 بوده است. </p><p align="right">روش: این پژوهش مطالعه ای توصیفی است.نمونه های پژوهش شامل 26 مدیر پرستاری و 87 پرستار شاغل در 3 بیمارستان آموزشی شهر اراک بوده اند. داده ها بوسیله پرسشنامه جمع آوری شد و سپس بوسیله آمار توصیفی مورد آنالیز قرار گرفت. </p><p align="right">یافته ها: بر اساس نتایج مطالعه 99/56 درصد افراد عوامل سازمانی را بعنوان مهمترین مانع اجرای مدیریت مشارکتی می شناسند. همچنین یافته های پژوهش نشان میدهد که بیشترین واحدهای پژوهش (1/84%) تا به حال آموزشی درباره مدیریت مشارکتی ندیده اند و 1/76 درصد به ایجاد جو مشارکت در سازمان موافق بوده و بقیه افراد هم تا حدودی موافق بوده اند، و بعبارتی هیچکس مخالف با این موضوع نبوده است. </p><p align="right">نتیجه گیری: این تحقیق مهمترین مانع را از جهت بُعد، عوامل سازمانی شناخته و سپس با اختلاف ارزش ناچیز؛ موانع فرهنگی، فردی – مدیر و فردی – پرسنل بعنوان موانع اجرای مدیریت مشارکتی معرفی کرده است. «بهسازی مدیران برای مدیریت شایسته محور» راهکاری است که می تواند علاوه بر کمک به رفع موانع، منجر به بکار گیری صحیح این سبک مدیریتی یا انتخاب بهترین سبک مدیریت مناسب برای سازمان گردد. </p> <p>Introduction: Without any doubt, one of the most important factors to achieve the goals in organization is employing right management methods. According to many experts, management of health care settings is considered as an important teamwork, nowadays. Therefore, providing an appropriate ground in health care settings for participation demands identifying the barriers to participation and the ways to overcome them. This study aimed at assessing the barriers to employing participative management in nursing units of Arak educational hospitals in 2007. </p><p>Method: In this descriptive study, 26 nurse managers and 87 nurses working in one of three educational hospitals in Arak, were given a questionnaire to complete. The data were analyzed by descriptive statistics. </p><p>Results: It was revealed that 56/99% of the participants identified organizational factors as the most important barriers to employing participative management. In addition, most of participants (84/1%) hadn’t passed any course on participative management, and 76/1% of them reported their agreement with participative atmosphere in organization and the rest agreed to some extent. In another words, there was no objection regarding this issue. </p><p>Conclusion: The study indicated that the most important barrier to employing participative management was organizational factors. The next important barriers were personnel’ cultural, individual-managerial and personal- staff barriers. Managers’ development for competency-oriented management, not only can help to get ride of the barriers, but also results in employing participative management or choosing an appropriate management style in organization. </p> موانع اجرای مدیریت مشارکتی، مشارکت کارکنان، واحدهای پرستاری Barriers to participative management; Personnel participation; Nursing units 93 104 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-149-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Z. Ghamerizareh زهره قمری زارع 1370031947532846001815 No M. Anooshe منيره انوشه 1370031947532846001816 Yes