نشریه پژوهش پرستاری ایران IJNR Medical Sciences http://ijnr.ir 137 journal137 1735-7012 1735-9074 10.22034/ijnr fa jalali 1386 11 1 gregorian 2008 2 1 2 7 online 1 fulltext

fa تأثیر ارایه لیفلت آماده‌سازی بر میزان اضطراب روز عمل مادران پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: با توجه به افزایش روزافزون جراحی‌های سرپایی کودکان و انتقال نقش‌های مراقبتی به والدین، آماده‌سازی مناسب و کاهش میزان استرس آن‌ها برای انجام صحیح مراقبت از کودکان قبل و بعد از جراحی ضروری است. این مطالعه با هدف تعیین میزان اضطراب مادران کودکان تحت جراحی سرپایی در بیمارستان مرکز طبی کودکان در سال 1387 و بررسی تأثیر ارایه لیفلت آماده‌سازی بر میزان اضطراب آن‌ها انجام شده است. روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی، 60 مادر (هر گروه 30 نفر) مراجعه‌کننده به بخش جراحی بیمارستان به طور تصادفی با تکنیک منظم (سیستماتیک) انتخاب و در داخل گروه‌های مطالعه قرار گرفتند. برای گروه مداخله یک لیفلت آموزشی حاوی مطالب مرتبط با قبل، حین و بعد از جراحی ارایه شد. در روز عمل با استفاده از پرسشنامه سنجش اضطراب آشکار اشپیلبرگر میزان اضطراب نمونه‌های دو گروه سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری توصیفی و استنباطی نظیر آزمون مجذور کای، دقیق فیشر، من‌ویتنی و نرم‌افزار SPSS v.15 انجام گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین نمره اضطراب آشکار اشپیلبرگر دو گروه 2/48 با انحراف معیار 14/10 و میانگین نمره اضطراب آشکار اشپیلبرگر واحدهای مورد پژوهش در گروه مداخله 96/43 با انحراف معیار 3/8 و در گروه کنترل 50/53 با انحراف معیار 07/10 بود. آماره من‌ویتنی با 001/0p< اختلاف معناداری را به لحاظ آماری بین نمرات اضطراب آشکار در دو گروه کنترل و مداخله نشان داد. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه تأیید می‌کند که روش‌های کتبی به عنوان روش‌هایی کم هزینه و قابل استفاده توسط طیف وسیعی از خانواده‌ها باید در مواردی که مقرون به صرفه بودن عامل اولیه انتخاب روش آماده‌سازی می‌باشد، مورد نظر قرار گیرند. Introduction: Pediatric day-case surgery has increased in the past decades. It involves a considerable amount of stress and anxiety not only for children who undergo surgery but also for their parents This study was designed to determine the amount of anxiety of mothers in a pediatric day-case surgery setting in the Markaz-Tebbi Pediatric Hospital and to assess the effect of a preparation leaflet on their preoperational anxiety. Methods: A quasi-experimental study was conducted on 60 mothers referred to the hospital surgery unit for a pediatric day-case surgery. Through a systematic random sampling method, the study subjects were selected and enrolled into intervention and control groups. A preparation training leaflet including information about pre-, within-, and post-operational procedures provided for the intervention group in the day of surgery. The level of anxiety was measured using Spielburger questionnaire in both groups in the day of surgery. Data were analysed using parametric and non-parametric tests via SPSS v.15 computer software. Results: Mean score of stated anxiety of both groups was 48.2±10.14. The corresponding values were 43.96±8.3 and 53.50±10.07 for the intervention and control groups, respectively. Mann-Whitney U test showed a significant difference in the anxiety level between two groups (P<0.001). Conclusion: The results of this study revealed that written information can be used as an economic and applicable method by a wide range of families whenever efficiency is considered as the first factor for choosing preparation route جراحی سرپایی، اضطراب، مادران Key words: day-case surgery, anxiety, mothers 7 12 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-315-4&slc_lang=fa&sid=1 لیدا نیک فرید 1370031947532846001475 1370031947532846001475 Yes نازیلا خلیل زاده 1370031947532846001476 1370031947532846001476 No آرش قنبریان 1370031947532846001477 1370031947532846001477 No

fa تأثیر برنامه تعدیل رفتار بر رفتارهای غذایی دختران چاق نوجوان شیراز پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: امروزه چاقی یکی از شایع‌ترین اختلالات تغذیه‌ای در کودکان و نوجوانان می‌باشد که پیشگیری و درمان به موقع آن ضروریست. این مطالعه به منظور بررسی تأثیر برنامه تعدیل رفتار غذایی بر رفتارهای غذایی نوجوانان چاق دختر در دوره راهنمایی در شیراز سال 1386 انجام گردید. روش کار: در مطالعه‌ای شبه تجربی، 60 دختر نوجوان چاق (شاخص توده بدن بیشتر از صدک 95) با میانگین سنی 11 تا 15 سال در برنامه تعدیل رفتار غذایی به مدت 16 هفته شرکت کردند. افراد از دو مدرسه مختلف انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. برنامه شامل آموزش حل مسأله، آموزش مدیریت استرس (یوگا)، آموزش رفتارهای غذایی و فعالیت فیزیکی مناسب و آموزش به والدین بود. رفتارهای غذایی افراد قبل و بعد از برنامه و دو ماه پس از آن جهت پیگیری اندازه‌گیری شدند. رفتارهای غذایی این افراد با استفاده از پرسشنامه هلندی رفتارهای غذایی بررسی گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل واقع گردید و سطح معناداری (05/0>p) از نظر نتایج آماری پذیرفته شد. یافته‌ها: تغییرات در نمره رفتارهای غذایی در گروه آزمایش و کنترل بعد از برنامه به ترتیب در قسمت احساسات (63/0- و 17/0+)، محرکات خارجی (99/0- و 05/0+) و محدودیت در غذا خوردن (72/0+ و 03/0+) با یکدیگر تفاوت داشت و از لحاظ آماری معنادار بود به طوری که افراد گروه آزمایش از نظر رفتارهای غذایی بهبود یافته بودند (001/0>p). نتیجه‌گیری: برنامه تعدیل رفتار غذایی تأثیر بسیار مطلوبی بر بهبود رفتارهای غذایی نوجوانان دارد. والدین، پرستاران مدرسه و دیگر گروه‌های حمایتی باید تشویق شوند که در برنامه‌های تعدیل رفتار شرکت داشته باشند. Introduction: Obesity is currently the most important nutritional disorder among children and adolescents, with incumbency of prevention and treatment. This paper aimed to investigate the effect of a behavior modification programme on eating behaviors in obese adolescent female students in Shiraz in year 2005. Methods: In a quasi-experimental study, 60 obese adolescent girls (body mass index more than 95 percentile), with a mean rage of 11-15 years participated in a behavior modification programme held for 16 weeks. The subjects were selected from two different schools and randomly were assigned to two groups of experiment and control. The programme consisted of problem solving education, stress management, eating behavior education, suitable physical activity, and parents education. Eating behavior was assessed before and after the intervention. Eating behavior was assessed using Dutch Eating Behavior Questionnaire (DEBQ). Data were analysed using descriptive and inferential statistics. P<0.05 denoted statistical significance. Results: Changes in the eating behavior score after the programme in both groups was found. The changes consisted of emotional eating (-0.63,+0.17), external eating (-0.99,+0.05) and restrained eating (+0.72,+0.03) respectively. They were indicative to an improvement in the experiment group (P<0.001). Conclusion: Behavioral modification programme has a great effect on the improvement of adolescents eating behavior. Parents, school nurses and other groups should be supported to take part in behavioral modification programmes نوجوانان، پرستاران مدرسه، رفتارهای غذایی، چاقی adolescents, school nurses, eating behaviors, obesity 13 18 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-327-3&slc_lang=fa&sid=1 راحله ثابت‌سروستانی 1370031947532846001478 1370031947532846001478 Yes مرضیه کارگر 1370031947532846001479 1370031947532846001479 No محمد حسن کاوه 1370031947532846001480 1370031947532846001480 No حمیدرضا طباطبایی 1370031947532846001481 1370031947532846001481 No

fa تأثیر برنامه پیاده‌روی منظم بر کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: با توجه به شیوع بیماری مزمن انسدادی ریه و عوارض شناخته شده آن و گزارشاتی دال بر موفقیت پیاده‌روی و به منظور تعیین تأثیر برنامه پیاده‌روی منظم بر کیفیت زندگی بیماران مزمن انسدادی ریه با شدت متوسط در مراکز آموزشی منتخب شهر اصفهان انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر یک تحقیق نیمه تجربی است که روی 50 بیمار در محدوده سنی بالای60 سال مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه با شدت متوسط انجام شد. 30 نفر از بیماران در گروه آزمون و 20 نفر در گروه شاهد به طور تصادفی قرار گرفتند. شدت بیماری بر اساس نتایج اسپیرومتری سنجیده شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه فرم کوتاه کیفیت زندگی (SF12) و چک لیست زمان پیاده‌روی انجام شده توسط فرد می‌باشد. ابتدا کیفیت زندگی بیماران دو گروه به وسیله پرسشنامه SF12 سنجیده شد و سپس در گروه آزمون برنامه پیاده‌روی منظم به مدت دو ماه و سه بار در هفته بر اساس چک لیست پیاده‌روی انجام شد. مسافت تعیین شده جهت پیاده‌روی این بیماران 400 متر (با نظر پزشک) و زمان آن 15 تا 35 دقیقه می‌باشد. در پایان دو ماه کیفیت زندگی دو گروه مجدداً اندازه‌گیری شد. سپس نتایج به وسیله نرم‌افزار SPSS v.10 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین برخی از مشخصات دموگرافیک بیماران (سن، جنس، وضعیت تأهل، تحصیلات، مدت ابتلا به بیماری، مصرف سیگار) و نمره کیفیت زندگی آن‌ها ارتباط معنادار و مستقیم وجود دارد (05/0p<) همچنین برنامه پیاده‌روی منظم باعث ارتقاء کیفیت زندگی این بیماران می‌شود (05/0p<). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پ‍‍‍ژوهش توصیه می‌شود در مراقبت از این بیماران به مشخصات دموگرافیک آن‌ها توجه شده و در برنامه‌های مراقبتی آن‌ها پیاده‌روی گنجانده شود تا کیفیت زندگی ایشان ارتقا یابد. Introduction: Regarding Chronic Obstructive Pulmonary Diseases (COPD) prevalence and its known complications, as well as the reported effectiveness of walking programme, this study was conducted to determine the effect of a regular walking programme on quality of life of elderly patients with moderate COPD in education hospitals in Esfahan city in year 2007. Methods: This is a quasi-experimental study, which was conducted on 50 elderly Patients (>60 years) with Moderate COPD 30 and 20 patients were allocated randomly to a case group and control group respectively. Data were collected using demographic data form, and quality of life questionnaire (SF12), as well as walking time checklist, which filled in by the participants. Initially, quality of life evaluated on two groups by the SF12 Questionnaire, and then regular walking was followed by the case group for two months, three times a week, which each session lasted for 15 to 35 minutes. Determined distance for walking was 400 meters (appointed by physician). After the intervention, quality of life was reevaluated in both groups. Data analysed via SPSS v.10 computer software. Results: Significant relationships were found among quality of life and some demographic data (age, sex, marital status, level of education, disease duration, cigarette smoking). Also, regular walking programme improved the patients quality of life (P<0.05). Conclusion: With regard to the findings, demographic data should be considered in the patients care in addition, walking programme is expected to be included in their caring plan in order to improve quality of life بیماری مزمن انسدادی ریه، پیاده‌روی منظم، کیفیت زندگی، سالمند chronic obstructive pulmonary diseases, regular walking programme, quality of life, elderly patients 19 27 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-302-3&slc_lang=fa&sid=1 ندا میرباقری 1370031947532846001485 1370031947532846001485 Yes ربابه معماریان 1370031947532846001486 1370031947532846001486 No عیسی محمدی 1370031947532846001487 1370031947532846001487 No

fa بررسی کیفیت زندگی سالمندان غرب تهران پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: همان‌طور که طول عمر افراد افزایش می‌یابد، اهمیت کیفیت زندگی سالمندان نیز روز به روز بیشتر آشکار می‌شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین کیفیت زندگی در سالمندان انجام گرفته است. روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی، از نوع مقطعی بود. تعداد 410 نفر از سالمندان غرب تهران به صورت تصادفی خوشه‌ای مبتنی بر جمعیت که از نظر ذهنی هوشیار بودند انتخاب گردیدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه فرم کوتاه 12 (SF12) نسخه فارسی استفاده شد. پرسشنامه از طریق مصاحبه تکمیل گردید. به منظور تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی، آزمون تی‌تست و ANOVA استفاده شد. یافته‌ها: میانگین (انحراف معیار) کیفیت زندگی در واحدهای مورد مطالعه (89/8)84/32 بود که دلالت بر کیفیت زندگی متوسط سالمندان می‌باشد. آنالیز آماری داده ها نشان داد که میزان کیفیت زندگی با متغیرهای جنس، سطح تحصیلات، وضعیت اقتصادی و وضعیت سلامت فعلی ارتباط معنادار آماری داشت (05/0>p). نتیجه‌گیری: از آنجا که نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که عوامل مختلفی کیفیت زندگی سالمندان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و با توجه به این که کیفیت زندگی در این دوران می‌تواند به راحتی مورد تهدید قرار گیرد، در نظر داشتن عوامل زمینه‌ای مؤثر بر کیفیت زندگی سالمندان از اهمیت بالقوه‌ای برخوردار است. لذا باید در برنامه‌ریزی‌هایی که جهت افزایش مشارکت اجتماعی، بهبود خدمات پزشکی و بهداشتی در سالمندان انجام می‌گیرد، اهمیت ویژه‌ای به این عوامل داده شود. Introduction: The importance of quality of life (QoL) among elderly people increases as individuals live longer,. The purpose of this study was to determine quality of life among elderly people living in west of Tehran. Methods: This was a descriptive study with a cross-sectional approach. Through multi-stage sampling method, 410 elderly people who over 60 years old and cognitively intact were selected to contribute in the study. The Short Form Health Survey (SF12) questionnaire was utilized to collect data via interview. The data analysed using descriptive statistics, t-test and ANOVA. Results: The mean QoL score of the participants was 32.84 (SD=8.89, range 12-48), indicating moderate QoL. Furthermore, there were significant differences between QoL of the elderly with gender, level of education, economic status and present health status (P<0.05). Conclusion: Because of the fact that different factors affect quality of life, or even threat it, therefore, considering background factors is very important. So, planning should turn its focus on promoting social contribution, improving medical and health services for elderly people. کیفیت زندگی، سالمندان، عوامل مرتبط quality of life; elderly, related factors 29 35 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-107-2&slc_lang=fa&sid=1 عقیل حبیبی سولا 1370031947532846001488 1370031947532846001488 Yes صغرا نیکپور 1370031947532846001489 1370031947532846001489 No رزاق صحبت راده 1370031947532846001490 1370031947532846001490 No حمید حقانی 1370031947532846001491 1370031947532846001491 No

fa میزان رضایتمندی بیماران از خدمات پرستاری در بیمارستان‌های پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: امروزه رضایتمندی بیماران به عنوان یکی از شاخص‌های کیفیت خدمات سلامت مورد توجه بسیاری از سازمان‌های خدمات بهداشتی درمانی قرار گرفته است. اهمیت موضوع رضایتمندی در سیستم ارایه خدمات سلامت از آن رو بیشتر می‌شود که تجربه بیماری و ضرورت تبعیت و پیگیری فرآیند درمان و مراقبت، آسیب‌پذیری بیماران را افزایش داده و نیاز آن‌ها را به حمایت همه جانبه بیشتر می‌کند. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان رضایتمندی بیماران از خدمات پرستاری در بیمارستان‌های دانشگاهی شهرهای منتخب کشور صورت گرفته است. روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی از نوع مقطعی بوده که در آن 1320 نمونه به روش چند مرحله‌ای خوشه‌ای انتخاب شده و با استفاده از یک پرسشنامه دوبخشی رضایت سنجی مورد ارزیابی قرار گرفته است. یافته‌ها: 7/39% بیماران مورد مطالعه از خدمات پرستاری و 36% آنان به طور کلی از خدمات ارایه شده در بیمارستان‌های منتخب آموزشی کشور رضایت بالایی داشتند. آزمون آماری مجذور کای بیانگر وجود ارتباط معنادار آماری بین رضایتمندی بیماران از خدمات پرستاری و رضایتمندی شان از کل خدمات بیمارستانی بود (001/0p<). همچنین از بین متغیرهای دموگرافیک، تحصیلات مهم‌ترین عاملی بود که با رضایتمندی بیماران ارتباط معنادار آماری داشت (001/0p<). نتیجه‌گیری: از آنجا که رضایتمندی بیماران از شاخص‌های مهم اثربخشی نظام سلامت می‌باشد، سنجش منظم و دوره‌ای آن با ارایه تصویری از شرایط موجود می‌تواند در طراحی راه‌کارهایی برای بهبود کیفیت ارایه خدمات و در نتیجه ارتقای رضایتمندی بیماران مؤثر باشد. لذا از آنجا که بر اساس یافته‌های این مطالعه رضایتمندی بیماران از خدمات پرستاری در ارتباط مستقیم با رضایتمندی بیماران از کل خدمات است، پرستاران می‌توانند با اتخاذ راه‌کارهایی در ارتقا شاخص‌های اثربخشی نظام سلامت نقش مؤثری را ایفا نمایند. پژوهشگران همچنین پیشنهاد می‌کنند که مطالعات مشابه به عنوان بخشی از فرآیندهای مستمر ارزشیابی در کلیه بیمارستان‌های کشور صورت گیرد تا بر اساس آن بتوان روند ارتقا ارایه کیفیت خدمات را در دوره‌های زمانی مشخص تحت کنترل قرار داد. Introduction: Patients’ satisfaction as one of the indicators of health care is considered in many health care organizations. The importance of patients’ satisfaction is more highlighted because of patients’ susceptibility and their need for comprehensive support. The aim of this study was to identify the rate of patients’ satisfaction with nursing care and general satisfaction with hospital services in selected educational hospitals of Iran University of Medical Sciences. Methods: This study sought a correlation design with 1320 patients selected using cluster sampling method. A researcher made questionnaire on patient satisfaction was employed for data gathering. The measures of face and content validity were achieved by experts’ suggestions on the tool. The reliability was confirmed conducting test and retest. Results: It was indicated that 39.7% of patients were satisfied with nursing care and 36% with general hospital services (P<0.001). There was a significant statistical relationship between patients’ educational level and their satisfaction with hospital services. It was shown that patients satisfaction with general hospital satisfaction was significantly related to their satisfaction with nursing care (P<0.001). Conclusion: Patients’ satisfaction is one of the important health indicators. Regular assessment of the situation can help in finding strategies for promoting the quality of health services and increasing patients’ satisfaction. According to the findings, patients were highly satisfied with nursing care only in 39.7% of samples. It is expected that this important quality indicator can be improved by exact monitoring to identify the barriers of quality care. Further studies is suggested to find the barriers and facilitators of such quality caring. رضایتمندی بیماران، خدمات پرستاری، خدمات بیمارستانی، دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور hospital service, patients’ satisfaction, nursing care 37 44 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-30-2&slc_lang=fa&sid=1 سودابه جولایی 1370031947532846001492 1370031947532846001492 Yes اعظم گیوری 1370031947532846001493 1370031947532846001493 No سیمین تعاونی 1370031947532846001494 1370031947532846001494 No ناصر بحرانی 1370031947532846001495 1370031947532846001495 No رفعت رضاپور 1370031947532846001496 1370031947532846001496 No

fa نظرات دانشجویان کارورز عرصه پرستاری از وضعیت مهارت‌های بالینی آن‌ها پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: کسب مهارت در انجام تکنیک‌های بالینی به عنوان بازده نهایی در سیستم آموزش پرستاری قابل توجه است. هدف از این مطالعه بررسی نظر کارورزان دوره عرصه پرستاری از وضعیت مهارت‌های بالینی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه است. روش کار: این مطالعه یک تحقیق توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی است. از70 نفر کارورز مشغول به انجام کار در بخش‌های مختلف بالینی خواسته شد که پرسشنامه را تکمیل و میزان مهارت خود را در انجام هر یک از تکنیک‌های مورد مطالعه از ضعیف تا عالی مشخص نمایند. این پرسشنامه توسط محقق با استناد به برنامه آموزش پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه و برنامه پرستاری مصوبه وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشگی وزارت بهداشت ساخته شد. پس از تأیید روایی و پایایی مورد استفاده قرار گرفت. به منظور تجزیه و تحلیل آماری از آمار توصیفی (جداول توزیع فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون) استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که از نظر مهارت‌های بالینی، 5% دانشجویان پرستاری توانایی انجام مهارت خود را ضعیف، 26%متوسط، 37%خوب، 17/19% عالی و 62/12% عدم انجام اعلام نمودند. در ارتباط با مهارت‌های آموزشی بیشترین درصد (98/39%) متوسط، 38/7% ضعیف،33/38% خوب، 05/9% عالی و کمترین درصد (41/5%) عدم انجام اعلام نمودند. همچنین بررسی آماری نشان داد بین سن و مهارت آموزش به خانواده بیماران و افراد اجتماع جهت پی‌گیری درمان و کنار آمدن مؤثر با آن با 045/0=p ارتباط معنادار وجود دارد. ضریب همبستگی اسپیرمن=241/0 نشان داد که هر چه سن دانشجویان بیشتر باشد، میزان این مهارت در آن‌ها بیشتر است. در سایر موارد ارتباط معناداری نشان نداد. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد دانشجویان توانایی بالینی خود را در اغلب تکنیک‌ها کافی دانسته و اغلب آنان میزان مهارت خود را تا سطح خوب اعلام نمودند ولی با توجه به این که تعدادی از دانشجویان کسب مهارت بالینی خود را ضعیف اعلام نمودند و نیز در بعضی از پروسیجرها اعلام نمودندکه با چنین موردی مواجهه نشده‌ایم، لذا بهره‌گیری از مربیان بالینی با تجربه به همراه دانشجو در عرصه و در حین انجام پروسیجرهای بالینی، برای توانمندسازی بهتر دانشجویان و نیز انتخاب بیمارستان‌های آموزشی درمانی جهت رفع آن توصیه می‌شود. Introduction: Being skillful in practical techniques is considered as the outcome of nursing system. This study aimed to investigate internship nursing students’ viewpoints on their clinical skills in Islamic Azad University, Saveh branch. Methods: This was a descriptive-analytic study with a cross-sectional approach. Of 70 internship nursing students were asked to fill in a questionnaire in order to ascertain their level of skill in doing some predetermined nursing techniques from weak to strong. Data were gathered using a researcher made tool based on nursing education curriculums of the Islamic Azad University and Iranian Ministry of Health. The tool was undergone validity and reliability procedures before utilization. The data were analysed using descriptive (frequency table, mean and standard deviation), as well as inferential statistics. Results: Among the participants, 5% showed a poor level of clinical skill capability. In continue, 26%, 37%, 19.17%, 12.62% were found as weak, intermediate, suitable, strong, and not having practical experience respectively. Regarding educational skills, the majority of them (39.98%) was in intermediate level. In addition, 7.38%, 38.33%, 9.05% were weak, suitable, and strong respectively. There were significant correlations (r=0.241, P=0.045) between age and educational ability No.6 (skill in teaching to patients families and people to follow treatment and effectively come to term with it). It was reported that the students older, the skill higher. No other significant relationship was found. Conclusion: The result suggested that the students recognized their practical skills in most of procedures as sufficient also they determined their skill in a suitable level. With regard to some students weakness in achieving practical skill, and not experiencing some procedures, therefore, employing nursing instructors with a good record of practical experience, as well as selecting suitable teaching hospitals to remove the problem are recommended دانشجویان کارشناسی پرستاری، نظرات دانشجویان، مهارت‌های بالینی nursing students, students viewpoints, clinical skills 45 53 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-332-2&slc_lang=fa&sid=1 محمدرضا موقری سادات محله 1370031947532846001500 1370031947532846001500 Yes وحید سقراطی 1370031947532846001501 1370031947532846001501 No

fa بررسی ارتباط بین مشخصات فردی و نوع رژیم غذایی مصرفی و بروز کیست‌های تخمدانی غیر سرطانی پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: کیست‌های تخمدانی غیر سرطانی، شایع‌ترین کیست‌هایی هستند که در زنان، بروز می‌نمایند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی شایع‌ترین عوامل مؤثر در پیدایش کیست‌های تخمدانی غیر سرطانی در نواحی مختلف استان همدان، بوده است. روش کار: این تحقیق، به صورت گذشته‌نگر، ابتدا به بررسی 430 پرونده پزشکی افرادی که طی سال‌های 85-1380 در استان همدان مبتلا به کیست‌های تخمدانی غیر سرطانی بوده‌اند، پرداخته و آنگاه با حذف پرونده‌های ناقص، نتایج حاصل از بررسی 384 نمونه مبتلا با استفاده از آزمون‌های تی تست و مربع کای، مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته‌ها: فراوانی فنوتیپ گروه‌های خونی ABO در مبتلایان به کیست‌های تخمدانی در مقایسه با جمعیت نرمال، تفاوت معناداری نداشت. میانگین سن در مبتلایان به کیست‌های تخمدانی فولیکولی، جسم زرد و درمویید به ترتیب برابر 94/31، 34/31 و 5/32 سال بود. تاریخچه خانوادگی ابتلا به کیست تخمدانی در 3/30% از مبتلایان و تاریخچه تنش‌های روانی و رخدادهای آزار دهنده در 2/61% از مبتلایان، مشاهده گردید. میانگین مصرف گروه غذایی گوشت‌ها و گروه غذایی غلات در افراد مبتلا، نسبت به میانگین استاندارد حداقل مصرف مورد نیاز، کمتر بود (05/0p<). نتیجه‌گیری: بروز کیست‌های تخمدانی عمدتاً در سن تولیدمثلی شایع بوده، زمینه‌های ژنتیکی و تاریخچه خانوادگی، بیماری‌های زمینه‌ای به ویژه اختلالات تیرویید و به طور خاص تنش‌های روانی از مهم‌ترین علل پیدایش کیست‌های تخمدانی در مبتلایان بوده است. از سویی، مصرف کم غلات و گوشت نیز احتمالاً در پیدایش کیست‌های تخمدانی مؤثر بوده است. Introduction: Non-cancerous ovarian cysts are the most common cysts occurred in women. The main aim of this study was to determine the contributing causes of ovarian cysts among women living in the different parts of Hamedan. Methods: This study was a retrospective study, which was conducted to investigate patients with non-cancerous ovarian cysts during the past 5 years, 2000-2004, in Hamedan. Data were analysed using t and Chi-square test. Results: The distribution of ABO blood group phenotype in women with ovarian cysts was comparable with its normal distribution in the area. Mean ages were 31.94, 31.34 and 32.5 year old for follicular, corpus luteum, dermoid cysts, respectively. A positive familial history was observed in 30.3% of patients also, a history of psychological tensions or other stresses was observed in 61.2% of them. There was lower consumption of meat and cereal food groups in patients than standard recommended orders (P<0.05). Conclusion: Occurrence of ovarian cysts was prominent in reproductive age range and genetic ground, psychological stresses and lower consumption of meat and cereal food groups presumably had roles in ovarian cysts occurrence ovarian cysts, contributing factors 55 64 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-232-3&slc_lang=fa&sid=1 رحیم احمدی 1370031947532846001502 1370031947532846001502 Yes اسماعیل برازنده اصل 1370031947532846001503 1370031947532846001503 No

fa بررسی رابطه سبک زندگی و شاخص توده بدنی در جوانان شهر کرمان پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: سبک زندگی جوانان تأثیرات زیادی بر سلامت آن‌ها می‌گذارد. یکی از مؤلفه‌های سلامت جوانان شاخص توده بدنی آنان است که می‌تواند تحت تأثیر سبک زندگی آن‌ها میزان‌های متفاوتی داشته باشد. این مطالعه به منظور بررسی سبک زندگی جوانان و ارتباط آن با شاخص توده بدنی جوانان شهر کرمان در سال 1386 انجام شده است. روش کار: در یک مطالعه توصیفی – تحلیلی از نوع مقطعی، اطلاعات 550 جوان سنین 40-18 سال که از طریق نمونه‌گیری تصادفی سهمیه‌ای انتخاب شده بودند، با استفاده از پرسشنامه پژوهشگر ساخته سبک زندگی و اندازه‌گیری قد و وزن به دست آمد. داده‌های سبک زندگی در پنج گروه تغذیه، فعالیت، استرس، خواب و استراحت، و سوء مصرف مواد و شاخص توده بدنی بر اساس دستورالعمل سازمان جهانی بهداشت طبقه‌بندی گردیدند و با استفاده از آزمون‌های آماری تی مستقل و ضریب همبستگی پیرسون و آنالیز واریانس یک طرفه تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج این بررسی نشان می‌دهد که بین شاخص توده بدنی و نمره سبک زندگی ارتباط معکوس معناداری وجود دارد (01/0p< و 143/0-=r). این ارتباط در فعالیت فیزیکی و مصرف میوه‌جات مشخص بوده و ارتباط معنادار مثبتی بین میزان شاخص توده بدنی و سوء مصرف مواد و غذاهای چرب مشاهده گردید (05/0p<). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این پژوهش به نظر می‌رسد اصلاح شیوه زندگی جوانان یک اولویت و نیاز برای توسعه سلامت آن‌ها از جمله برای دستیابی به شاخص توده بدنی مناسب می‌باشد Introduction: The lifestyle of young adults has significant effects on their health. Body Mass Index (BMI) is among important indicators of this age group health, which based on their life style finds different levels. This study attempted to assess young adults’ life style and its relationship with BMI in Kerman city. Methods: In a descriptive-analytic study, a questionnaire and weight and height measurements were used in order to determine lifestyle and BMI respectively. Lifestyle data were categorized in five subscales including: nutrition, activity, stress, rest and sleep, and drug abuse. BMI was classified by WHO guideline. Data was analysis by t-test, ANOVA and Pearson correlation coefficient. Results: There was a negative significant correlation between lifestyle score and BMI. This relationship was more obvious in physical activity and intake of fruits. There was a positive significant correlation between BMI and drug abuse, and intake of fats. Conclusion: It seems that lifestyle modification is a priority and a need for health improvement of young adults as well as for achieving a suitable BMI سبک زندگی، شاخص توده بدنی، جوانان lifestyle, Body Mass Index (BMI), young adults 65 72 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-378-3&slc_lang=fa&sid=1 فریبا برهانی 1370031947532846001504 1370031947532846001504 Yes عباس عباس زاده 1370031947532846001505 1370031947532846001505 No سیمین کهن 1370031947532846001506 1370031947532846001506 No مرضیه گلشن 1370031947532846001507 1370031947532846001507 No اسحاق درتاج رابری 1370031947532846001508 1370031947532846001508 No

fa تبیین مفهوم سبک زندگی در نوجوانان پسر: یک تحقیق کیفی پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: نوجوانی دوره‌ای است که بسیاری از عادت‌های سالم و یا ناسالم در آن شکل گرفته و به دوره‌های بعدی زندگی نیز تسری می‌یابد. شناخت آنچه که نوجوانان به عنوان سبک زندگی می‌شناسند و کشف دیدگاه‌های ذهنی که در شکل‌گیری رفتارهای سالم و ناسالم دخیل است، می‌تواند به کارکنان بهداشتی در تدوین رهیافت‌های نوین پیشگیری و اصلاح سبک زندگی کمک نماید. روش کار: در این مطالعه 32 نوجوان پسر 11 تا 18 ساله که به شکل مبتنی بر هدف و با حداکثر تنوع انتخاب شده بودند، مورد مصاحبه عمیق نیمه ساختاردار قرار گرفتند. پس از جمع آوری اطلاعات، تحلیل داده‌ها از طریق روش تحلیل درون‌مایه‌ای صورت گرفت که پس از غوطه وری وتحلیل داده‌ها در حدود 800 کد اولیه استخراج شد. جهت تعیین درون‌مایه‌ها، کدهای اولیه مورد بازبینی و بررسی قرار گرفتند که در حدود 48 درون‌مایه مشخص شد. در بازنگری مجدد درون‌مایه‌ها، 5 درون‌مایه سایه‌بانی و 12 درون‌مایه فرعی تدوین گردید. یافته‌ها: یافته‌های این مطالعه مؤید وجود 5 درون‌مایه سایه‌بانی؛ خصوصیات شخصیتی، دانش و عقاید سبک زندگی، خانواده و والدین، عوامل فرهنگی اجتماعی، دوستان و گروه‌های همسال در بیان مفهوم سبک زندگی نوجوانان مشارکت‌کننده در این تحقیق بود. نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق مفهوم سبک زندگی از دیدگاه نوجوانان و نحوه شکل‌گیری آن را به خوبی تبیین می‌نماید. نکته قابل توجهی که می‌توان بصورت کلی بدان اشاره کرد و منتج از یافته‌های تحقیق است این که مشارکت‌کنندگان در بیان عوامل مؤثر بر سبک زندگی ایشان به شکل پررنگ‌تری رفتارهای ناسالم را مثال زده‌اند. این نکته بدین معنا است که ایشان سبک زندگی سالم را در فقدان رفتارهای غیر بهداشتی فرض می‌کنند Introduction: Adolescence is a period in which a number of healthy and unhealthy habits are developed that may last throughout life. Identifying what adolescents perceive as lifestyle and exploring the subjective viewpoints that construct healthy or unhealthy lifestyle behaviors can help health professionals develop innovative preventive strategies, and modify unhealthy lifestyle. Methods: In this study, 32 male adolescents aged from 11 to 18 were selected based on purposeful sampling method and with maximum variety. Data were analyzed using thematic analysis method. After data immersion, the interview texts were transcribed verbatim and nearly 800 initial codes were extracted. These initial codes were reevaluated to yield nearly 48 themes. With reviewing the themes, eventually 5 overarching themes and 12 sub-themes were developed. Results: Finding of this qualitative research emphasized on 5 overarching theme including personality characteristics, lifestyle knowledge and beliefs, family and parents, cultural and social factors, and friends and peer groups, which explained conceptualization of lifestyle among the study participants. Conclusion: This study findings explained lifestyle concept as well as how it was created from adolescents’ perspectives. It is worth noting that unhealthy behaviors were emphasized on as a factor influenced their lifestyle. It means that they considered healthy lifestyle through elimination of negative behaviors سبک زندگی، نوجوانان، تحلیل درون‌مایه‌ای lifestyle, adolescents, thematic analysis 73 84 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-248-3&slc_lang=fa&sid=1 آرمین زارعیان 1370031947532846001509 1370031947532846001509 Yes فضل ا... غفرانی پور 1370031947532846001510 1370031947532846001510 No فضل ا... احمدی 1370031947532846001511 1370031947532846001511 No انوشیروان کاظم نژاد 1370031947532846001512 1370031947532846001512 No نوری اختردانش 1370031947532846001513 1370031947532846001513 No عیسی محمدی 1370031947532846001514 1370031947532846001514 No

fa فرآیند تصمیم‌گیری جستجوی کمک پزشکی بیماران سکته قلبی در هنگام شروع علایم پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: تأخیر در جستجوی درمان‌های پزشکی یکی از موانع عمده شروع به موقع درمان‌های پزشکی می‌باشد. عوامل متعددی بر تصمیم‌گیری بیماران با علایم سکته جهت جستجوی درمان در هنگام شروع علایم تأثیر دارد، اما فرآیند تصمیم‌گیری آن‌ها به خوبی مشخص نمی‌باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی فرآیند تصمیم‌گیری بیماران سکته قلبی جهت جستجوی درمان در هنگام شروع علایم و قبل از بستری شدن در بیمارستان می‌باشد. روش کار: چگونگی تصمیم‌گیری جستجوی کمک پزشکی در 19 نفر از بیماران با علایم حاد سکته قلبی قبل از بستری شدن در بیمارستان، با روش پژوهشی گراندد تئوری مورد مطالعه قرار گرفت. تمرکز مطالعه حاضر از زمان شروع علایم تا زمان تصمیم‌گیری بیمار در درخواست کمک پزشکی است. با استفاده از مصاحبه نیمه ساختار یافته، داده‌ها جمع‌آوری گردید و به طور هم‌زمان از طریق مقایسه مداوم تحلیل شد. یافته‌ها: درک کنترل شخصی به عنوان متغیر اصلی فرآیند تصمیم‌گیری جستجوی درمان در بیماران با علایم سکته قلبی از یافته‌های این مطالعه نمایان شد. متغیر اصلی دارای دو سطح فردی و تعاملی و پنج طبقه (مرحله) اصلی بنام‌های آگاهی یافتن از علایم جسمی، ارزیابی شخصی، خود اقدامی، احساس تهدید، و مشاوره با دیگران می‌باشدکه در نهایت منجر به رفتار جستجوی درمان پزشکی می‌شود. تصمیم‌گیری اولیه بیمار برای کاهش علایم باعث اقداماتی نظیر خود درمانی می‌شود که زمان تصمیم‌گیری جستجوی درمان پزشکی را به تأخیر می‌اندارد. سن، جنس، سطح تحصیلات، و آگاهی از علایم سکته قلبی بر زمان تصمیم‌گیری بیماران تأثیر داشته‌اند. نتیجه‌گیری: بیماران با علایم سکته قلبی جهت شروع درمان پزشکی با تأخیر تصمیم‌گیری می‌نمایند و این امر مبتنی بر میزان درک کنترل شخصی است. بیماران و افراد در معرض خطر نیازمند آموزش بیشتری درباره این که چگونه و چرا باید سریعا اقدام به جستجوی درمان پزشکی نمایند، می‌باشند. Introduction: Delayed decision making is a major barrier to the administration of on time medical treatments. Numerous factors can affect the process of decision making of seeking treatment in patients with myocardial infarction symptoms. However, their decision making process are unexplored well. This study aimed to explore decision making process of seeking medical treatment among people with symptoms of myocardial at the onset of symptoms. Methods: A grounded theory approach was adopted to analyse semi-structured interviews carried out with 19 patients with acute myocardial infarction before hospitalization. This study focused on the onset of symptoms up to time of patients' decision-making for medical help- seeking. Data were collected and analyzed simultaneously through constant comparative method. Results: Perceived personal control was emerged as the core variable of the process of decision-making for treatment-seeking in patients with myocardial infarction symptoms. Perceived personal control contained two main individual and interaction domains and five major categories named as awareness of symptoms, personal appraisal, self action, perceived threat, and consultation with others, which resulted finally in a medical treatment-seeking behavior. Patient's primary decision making to reduce symptoms resulted in actions such as self-treatment that delayed time of decision-making. Age, sex, level of education, and awareness of myocardial infarction symptoms influenced patients' decision making. Conclusion: Patients with acute myocardial infarction symptoms made decision of medical treatment-seeking with delay and this was based on their perceived personal control. Patients and individuals at the risk need to more education about how and why they should promptly seek medical treatment. تصمیم‌گیری، سکته حاد قلبی، کمک پزشکی، گراندد تئوری decision making, acute myocardial infarction, medical help, grounded theory 83 95 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-344-2&slc_lang=fa&sid=1 اردشیر افراسیابی 1370031947532846001515 1370031947532846001515 Yes پرخیده حسنی 1370031947532846001516 1370031947532846001516 No مسعود فلاحی خشکناب 1370031947532846001517 1370031947532846001517 No فریده یفمایی 1370031947532846001518 1370031947532846001518 No