پژوهش پرستاری IJNR Medical Sciences http://www.ijnr.ir 137 journal137 1735-7012 1735-9074 fa jalali 1386 11 1 gregorian 2008 2 1 2 7 online 1 fulltext

fa تأثير ارايه ليفلت آماده‌سازی بر ميزان اضطراب روز عمل مادران پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: با توجه به افزايش روزافزون جراحی‌های سرپايی کودکان و انتقال نقش‌های مراقبتی به والدين، آماده‌سازی مناسب و کاهش ميزان استرس آن‌ها برای انجام صحيح مراقبت از کودکان قبل و بعد از جراحی ضروری است. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان اضطراب مادران کودکان تحت جراحی سرپايی در بيمارستان مرکز طبی کودکان در سال 1387 و بررسی تأثير ارايه ليفلت آماده‌سازی بر ميزان اضطراب آن‌ها انجام شده است. روش کار: در اين مطالعه نيمه تجربی، 60 مادر (هر گروه 30 نفر) مراجعه‌کننده به بخش جراحی بيمارستان به طور تصادفی با تکنيک منظم (سيستماتيک) انتخاب و در داخل گروه‌های مطالعه قرار گرفتند. برای گروه مداخله يک ليفلت آموزشی حاوی مطالب مرتبط با قبل، حين و بعد از جراحی ارايه شد. در روز عمل با استفاده از پرسشنامه سنجش اضطراب آشکار اشپيلبرگر ميزان اضطراب نمونه‌های دو گروه سنجيده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری توصيفی و استنباطی نظير آزمون مجذور کای، دقيق فيشر، من‌ويتنی و نرم‌افزار SPSS v.15 انجام گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد که ميانگين نمره اضطراب آشکار اشپيلبرگر دو گروه 2/48 با انحراف معيار 14/10 و ميانگين نمره اضطراب آشکار اشپيلبرگر واحدهای مورد پژوهش در گروه مداخله 96/43 با انحراف معيار 3/8 و در گروه کنترل 50/53 با انحراف معيار 07/10 بود. آماره من‌ويتنی با 001/0p< اختلاف معناداری را به لحاظ آماری بين نمرات اضطراب آشکار در دو گروه کنترل و مداخله نشان داد. نتيجه‌گيری: نتايج مطالعه تأييد می‌کند که روش‌های کتبی به عنوان روش‌هايی کم هزينه و قابل استفاده توسط طيف وسيعی از خانواده‌ها بايد در مواردی که مقرون به صرفه بودن عامل اوليه انتخاب روش آماده‌سازی می‌باشد، مورد نظر قرار گيرند. Introduction: Pediatric day-case surgery has increased in the past decades. It involves a considerable amount of stress and anxiety not only for children who undergo surgery but also for their parents This study was designed to determine the amount of anxiety of mothers in a pediatric day-case surgery setting in the Markaz-Tebbi Pediatric Hospital and to assess the effect of a preparation leaflet on their preoperational anxiety. Methods: A quasi-experimental study was conducted on 60 mothers referred to the hospital surgery unit for a pediatric day-case surgery. Through a systematic random sampling method, the study subjects were selected and enrolled into intervention and control groups. A preparation training leaflet including information about pre-, within-, and post-operational procedures provided for the intervention group in the day of surgery. The level of anxiety was measured using Spielburger questionnaire in both groups in the day of surgery. Data were analysed using parametric and non-parametric tests via SPSS v.15 computer software. Results: Mean score of stated anxiety of both groups was 48.2±10.14. The corresponding values were 43.96±8.3 and 53.50±10.07 for the intervention and control groups, respectively. Mann-Whitney U test showed a significant difference in the anxiety level between two groups (P<0.001). Conclusion: The results of this study revealed that written information can be used as an economic and applicable method by a wide range of families whenever efficiency is considered as the first factor for choosing preparation route جراحی سرپايی، اضطراب، مادران Key words: day-case surgery, anxiety, mothers 7 12 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-315-4&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa ليدا نيک فريد 1370031947532846001475 Yes نازيلا خليل زاده 1370031947532846001476 No آرش قنبريان 1370031947532846001477 No

fa تأثير برنامه تعديل رفتار بر رفتارهای غذايی دختران چاق نوجوان شيراز پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: امروزه چاقی يکی از شايع‌ترين اختلالات تغذيه‌ای در کودکان و نوجوانان می‌باشد که پيشگيری و درمان به موقع آن ضروريست. اين مطالعه به منظور بررسی تأثير برنامه تعديل رفتار غذايی بر رفتارهای غذايی نوجوانان چاق دختر در دوره راهنمايی در شيراز سال 1386 انجام گرديد. روش کار: در مطالعه‌ای شبه تجربی، 60 دختر نوجوان چاق (شاخص توده بدن بيشتر از صدک 95) با ميانگين سنی 11 تا 15 سال در برنامه تعديل رفتار غذايی به مدت 16 هفته شرکت کردند. افراد از دو مدرسه مختلف انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه آزمايش و کنترل تقسيم شدند. برنامه شامل آموزش حل مسأله، آموزش مديريت استرس (يوگا)، آموزش رفتارهای غذايی و فعاليت فيزيکی مناسب و آموزش به والدين بود. رفتارهای غذايی افراد قبل و بعد از برنامه و دو ماه پس از آن جهت پيگيری اندازه‌گيری شدند. رفتارهای غذايی اين افراد با استفاده از پرسشنامه هلندی رفتارهای غذايی بررسی گرديد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های توصيفی و استنباطی مورد تجزيه و تحليل واقع گرديد و سطح معناداری (05/0>p) از نظر نتايج آماری پذيرفته شد. يافته‌ها: تغييرات در نمره رفتارهای غذايی در گروه آزمايش و کنترل بعد از برنامه به ترتيب در قسمت احساسات (63/0- و 17/0+)، محرکات خارجی (99/0- و 05/0+) و محدوديت در غذا خوردن (72/0+ و 03/0+) با يکديگر تفاوت داشت و از لحاظ آماری معنادار بود به طوری که افراد گروه آزمايش از نظر رفتارهای غذايی بهبود يافته بودند (001/0>p). نتيجه‌گيری: برنامه تعديل رفتار غذايی تأثير بسيار مطلوبی بر بهبود رفتارهای غذايی نوجوانان دارد. والدين، پرستاران مدرسه و ديگر گروه‌های حمايتی بايد تشويق شوند که در برنامه‌های تعديل رفتار شرکت داشته باشند. Introduction: Obesity is currently the most important nutritional disorder among children and adolescents, with incumbency of prevention and treatment. This paper aimed to investigate the effect of a behavior modification programme on eating behaviors in obese adolescent female students in Shiraz in year 2005. Methods: In a quasi-experimental study, 60 obese adolescent girls (body mass index more than 95 percentile), with a mean rage of 11-15 years participated in a behavior modification programme held for 16 weeks. The subjects were selected from two different schools and randomly were assigned to two groups of experiment and control. The programme consisted of problem solving education, stress management, eating behavior education, suitable physical activity, and parents education. Eating behavior was assessed before and after the intervention. Eating behavior was assessed using Dutch Eating Behavior Questionnaire (DEBQ). Data were analysed using descriptive and inferential statistics. P<0.05 denoted statistical significance. Results: Changes in the eating behavior score after the programme in both groups was found. The changes consisted of emotional eating (-0.63,+0.17), external eating (-0.99,+0.05) and restrained eating (+0.72,+0.03) respectively. They were indicative to an improvement in the experiment group (P<0.001). Conclusion: Behavioral modification programme has a great effect on the improvement of adolescents eating behavior. Parents, school nurses and other groups should be supported to take part in behavioral modification programmes نوجوانان، پرستاران مدرسه، رفتارهای غذايی، چاقی adolescents, school nurses, eating behaviors, obesity 13 18 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-327-3&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa راحله ثابت‌سروستانی 1370031947532846001478 Yes مرضيه کارگر 1370031947532846001479 No محمد حسن کاوه 1370031947532846001480 No حميدرضا طباطبايی 1370031947532846001481 No

fa تأثير برنامه پياده‌روی منظم بر کيفيت زندگی سالمندان مبتلا به پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: با توجه به شيوع بيماری مزمن انسدادی ريه و عوارض شناخته شده آن و گزارشاتی دال بر موفقيت پياده‌روی و به منظور تعيين تأثير برنامه پياده‌روی منظم بر کيفيت زندگی بيماران مزمن انسدادی ريه با شدت متوسط در مراکز آموزشی منتخب شهر اصفهان انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر يک تحقيق نيمه تجربی است که روی 50 بيمار در محدوده سنی بالاي60 سال مبتلا به بيماری مزمن انسدادی ريه با شدت متوسط انجام شد. 30 نفر از بيماران در گروه آزمون و 20 نفر در گروه شاهد به طور تصادفی قرار گرفتند. شدت بيماری بر اساس نتايج اسپيرومتری سنجيده شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک و پرسشنامه فرم کوتاه کيفيت زندگی (SF12) و چک ليست زمان پياده‌روی انجام شده توسط فرد می‌باشد. ابتدا کيفيت زندگی بيماران دو گروه به وسيله پرسشنامه SF12 سنجيده شد و سپس در گروه آزمون برنامه پياده‌روی منظم به مدت دو ماه و سه بار در هفته بر اساس چک ليست پياده‌روی انجام شد. مسافت تعيين شده جهت پياده‌روی اين بيماران 400 متر (با نظر پزشک) و زمان آن 15 تا 35 دقيقه می‌باشد. در پايان دو ماه کيفيت زندگی دو گروه مجدداً اندازه‌گيری شد. سپس نتايج به وسيله نرم‌افزار SPSS v.10 تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد بين برخی از مشخصات دموگرافيک بيماران (سن، جنس، وضعيت تأهل، تحصيلات، مدت ابتلا به بيماری، مصرف سيگار) و نمره کيفيت زندگی آن‌ها ارتباط معنادار و مستقيم وجود دارد (05/0p<) همچنين برنامه پياده‌روی منظم باعث ارتقاء کيفيت زندگی اين بيماران می‌شود (05/0p<). نتيجه‌گيری: با توجه به يافته‌های پ‍‍‍ژوهش توصيه می‌شود در مراقبت از اين بيماران به مشخصات دموگرافيک آن‌ها توجه شده و در برنامه‌های مراقبتی آن‌ها پياده‌روی گنجانده شود تا کيفيت زندگی ايشان ارتقا يابد. Introduction: Regarding Chronic Obstructive Pulmonary Diseases (COPD) prevalence and its known complications, as well as the reported effectiveness of walking programme, this study was conducted to determine the effect of a regular walking programme on quality of life of elderly patients with moderate COPD in education hospitals in Esfahan city in year 2007. Methods: This is a quasi-experimental study, which was conducted on 50 elderly Patients (>60 years) with Moderate COPD 30 and 20 patients were allocated randomly to a case group and control group respectively. Data were collected using demographic data form, and quality of life questionnaire (SF12), as well as walking time checklist, which filled in by the participants. Initially, quality of life evaluated on two groups by the SF12 Questionnaire, and then regular walking was followed by the case group for two months, three times a week, which each session lasted for 15 to 35 minutes. Determined distance for walking was 400 meters (appointed by physician). After the intervention, quality of life was reevaluated in both groups. Data analysed via SPSS v.10 computer software. Results: Significant relationships were found among quality of life and some demographic data (age, sex, marital status, level of education, disease duration, cigarette smoking). Also, regular walking programme improved the patients quality of life (P<0.05). Conclusion: With regard to the findings, demographic data should be considered in the patients care in addition, walking programme is expected to be included in their caring plan in order to improve quality of life بيماری مزمن انسدادی ريه، پياده‌روی منظم، کيفيت زندگی، سالمند chronic obstructive pulmonary diseases, regular walking programme, quality of life, elderly patients 19 27 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-302-3&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa ندا ميرباقری 1370031947532846001485 Yes ربابه معماريان 1370031947532846001486 No عيسی محمدی 1370031947532846001487 No

fa بررسی کيفيت زندگی سالمندان غرب تهران پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: همان‌طور که طول عمر افراد افزايش می‌يابد، اهميت کيفيت زندگی سالمندان نيز روز به روز بيشتر آشکار می‌شود. پژوهش حاضر با هدف تعيين کيفيت زندگی در سالمندان انجام گرفته است. روش کار: اين پژوهش يک مطالعه توصيفی، از نوع مقطعی بود. تعداد 410 نفر از سالمندان غرب تهران به صورت تصادفی خوشه‌ای مبتنی بر جمعيت که از نظر ذهنی هوشيار بودند انتخاب گرديدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه فرم کوتاه 12 (SF12) نسخه فارسی استفاده شد. پرسشنامه از طريق مصاحبه تکميل گرديد. به منظور تحليل داده‌ها از آمار توصيفی، آزمون تی‌تست و ANOVA استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين (انحراف معيار) کيفيت زندگی در واحدهای مورد مطالعه (89/8)84/32 بود که دلالت بر کيفيت زندگی متوسط سالمندان می‌باشد. آناليز آماری داده ها نشان داد که ميزان کيفيت زندگی با متغيرهای جنس، سطح تحصيلات، وضعيت اقتصادی و وضعيت سلامت فعلی ارتباط معنادار آماری داشت (05/0>p). نتيجه‌گيری: از آنجا که نتايج حاصل از پژوهش نشان داد که عوامل مختلفی کيفيت زندگی سالمندان را تحت تأثير قرار می‌دهد و با توجه به اين که کيفيت زندگی در اين دوران می‌تواند به راحتی مورد تهديد قرار گيرد، در نظر داشتن عوامل زمينه‌ای مؤثر بر کيفيت زندگی سالمندان از اهميت بالقوه‌ای برخوردار است. لذا بايد در برنامه‌ريزی‌هايی که جهت افزايش مشارکت اجتماعی، بهبود خدمات پزشکی و بهداشتی در سالمندان انجام می‌گيرد، اهميت ويژه‌ای به اين عوامل داده شود. Introduction: The importance of quality of life (QoL) among elderly people increases as individuals live longer,. The purpose of this study was to determine quality of life among elderly people living in west of Tehran. Methods: This was a descriptive study with a cross-sectional approach. Through multi-stage sampling method, 410 elderly people who over 60 years old and cognitively intact were selected to contribute in the study. The Short Form Health Survey (SF12) questionnaire was utilized to collect data via interview. The data analysed using descriptive statistics, t-test and ANOVA. Results: The mean QoL score of the participants was 32.84 (SD=8.89, range 12-48), indicating moderate QoL. Furthermore, there were significant differences between QoL of the elderly with gender, level of education, economic status and present health status (P<0.05). Conclusion: Because of the fact that different factors affect quality of life, or even threat it, therefore, considering background factors is very important. So, planning should turn its focus on promoting social contribution, improving medical and health services for elderly people. کيفيت زندگی، سالمندان، عوامل مرتبط quality of life; elderly, related factors 29 35 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-107-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa عقيل حبيبی سولا 1370031947532846001488 Yes صغرا نيکپور 1370031947532846001489 No رزاق صحبت راده 1370031947532846001490 No حميد حقانی 1370031947532846001491 No

fa ميزان رضايتمندی بيماران از خدمات پرستاری در بيمارستان‌های پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: امروزه رضايتمندی بيماران به عنوان يکی از شاخص‌های کيفيت خدمات سلامت مورد توجه بسياری از سازمان‌های خدمات بهداشتی درمانی قرار گرفته است. اهميت موضوع رضايتمندی در سيستم ارايه خدمات سلامت از آن رو بيشتر می‌شود که تجربه بيماری و ضرورت تبعيت و پيگيری فرآيند درمان و مراقبت، آسيب‌پذيری بيماران را افزايش داده و نياز آن‌ها را به حمايت همه جانبه بيشتر می‌کند. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان رضايتمندی بيماران از خدمات پرستاری در بيمارستان‌های دانشگاهی شهرهای منتخب کشور صورت گرفته است. روش کار: پژوهش حاضر يک مطالعه توصيفی تحليلی از نوع مقطعی بوده که در آن 1320 نمونه به روش چند مرحله‌ای خوشه‌ای انتخاب شده و با استفاده از يک پرسشنامه دوبخشی رضايت سنجی مورد ارزيابی قرار گرفته است. يافته‌ها: 7/39% بيماران مورد مطالعه از خدمات پرستاری و 36% آنان به طور کلی از خدمات ارايه شده در بيمارستان‌های منتخب آموزشی کشور رضايت بالايی داشتند. آزمون آماری مجذور کای بيانگر وجود ارتباط معنادار آماری بين رضايتمندی بيماران از خدمات پرستاری و رضايتمندی شان از کل خدمات بيمارستانی بود (001/0p<). همچنين از بين متغيرهای دموگرافيک، تحصيلات مهم‌ترين عاملی بود که با رضايتمندی بيماران ارتباط معنادار آماری داشت (001/0p<). نتيجه‌گيری: از آنجا که رضايتمندی بيماران از شاخص‌های مهم اثربخشی نظام سلامت می‌باشد، سنجش منظم و دوره‌ای آن با ارايه تصويری از شرايط موجود می‌تواند در طراحی راه‌کارهايی برای بهبود کيفيت ارايه خدمات و در نتيجه ارتقای رضايتمندی بيماران مؤثر باشد. لذا از آنجا که بر اساس يافته‌های اين مطالعه رضايتمندی بيماران از خدمات پرستاری در ارتباط مستقيم با رضايتمندی بيماران از کل خدمات است، پرستاران می‌توانند با اتخاذ راه‌کارهايی در ارتقا شاخص‌های اثربخشی نظام سلامت نقش مؤثری را ايفا نمايند. پژوهشگران همچنين پيشنهاد می‌کنند که مطالعات مشابه به عنوان بخشی از فرآيندهای مستمر ارزشيابی در کليه بيمارستان‌های کشور صورت گيرد تا بر اساس آن بتوان روند ارتقا ارايه کيفيت خدمات را در دوره‌های زمانی مشخص تحت کنترل قرار داد. Introduction: Patients’ satisfaction as one of the indicators of health care is considered in many health care organizations. The importance of patients’ satisfaction is more highlighted because of patients’ susceptibility and their need for comprehensive support. The aim of this study was to identify the rate of patients’ satisfaction with nursing care and general satisfaction with hospital services in selected educational hospitals of Iran University of Medical Sciences. Methods: This study sought a correlation design with 1320 patients selected using cluster sampling method. A researcher made questionnaire on patient satisfaction was employed for data gathering. The measures of face and content validity were achieved by experts’ suggestions on the tool. The reliability was confirmed conducting test and retest. Results: It was indicated that 39.7% of patients were satisfied with nursing care and 36% with general hospital services (P<0.001). There was a significant statistical relationship between patients’ educational level and their satisfaction with hospital services. It was shown that patients satisfaction with general hospital satisfaction was significantly related to their satisfaction with nursing care (P<0.001). Conclusion: Patients’ satisfaction is one of the important health indicators. Regular assessment of the situation can help in finding strategies for promoting the quality of health services and increasing patients’ satisfaction. According to the findings, patients were highly satisfied with nursing care only in 39.7% of samples. It is expected that this important quality indicator can be improved by exact monitoring to identify the barriers of quality care. Further studies is suggested to find the barriers and facilitators of such quality caring. رضايتمندی بيماران، خدمات پرستاری، خدمات بيمارستانی، دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور hospital service, patients’ satisfaction, nursing care 37 44 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-30-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa سودابه جولايی 1370031947532846001492 Yes اعظم گيوری 1370031947532846001493 No سيمين تعاونی 1370031947532846001494 No ناصر بحرانی 1370031947532846001495 No رفعت رضاپور 1370031947532846001496 No

fa نظرات دانشجويان کارورز عرصه پرستاری از وضعيت مهارت‌های بالينی آن‌ها پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: کسب مهارت در انجام تکنيک‌های بالينی به عنوان بازده نهايی در سيستم آموزش پرستاری قابل توجه است. هدف از اين مطالعه بررسی نظر کارورزان دوره عرصه پرستاری از وضعيت مهارت‌های بالينی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه است. روش کار: اين مطالعه يک تحقيق توصيفی- تحليلی از نوع مقطعی است. از70 نفر کارورز مشغول به انجام کار در بخش‌های مختلف بالينی خواسته شد که پرسشنامه را تکميل و ميزان مهارت خود را در انجام هر يک از تکنيک‌های مورد مطالعه از ضعيف تا عالی مشخص نمايند. اين پرسشنامه توسط محقق با استناد به برنامه آموزش پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه و برنامه پرستاری مصوبه وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشگی وزارت بهداشت ساخته شد. پس از تأييد روايی و پايايی مورد استفاده قرار گرفت. به منظور تجزيه و تحليل آماری از آمار توصيفی (جداول توزيع فراوانی، ميانگين و انحراف معيار) و آمار استنباطی (ضريب همبستگی پيرسون) استفاده شد. يافته‌ها: يافته‌های پژوهش نشان داد که از نظر مهارت‌های بالينی، 5% دانشجويان پرستاری توانايی انجام مهارت خود را ضعيف، 26%متوسط، 37%خوب، 17/19% عالی و 62/12% عدم انجام اعلام نمودند. در ارتباط با مهارت‌های آموزشی بيشترين درصد (98/39%) متوسط، 38/7% ضعيف،33/38% خوب، 05/9% عالی و کمترين درصد (41/5%) عدم انجام اعلام نمودند. همچنين بررسی آماری نشان داد بين سن و مهارت آموزش به خانواده بيماران و افراد اجتماع جهت پی‌گيری درمان و کنار آمدن مؤثر با آن با 045/0=p ارتباط معنادار وجود دارد. ضريب همبستگی اسپيرمن=241/0 نشان داد که هر چه سن دانشجويان بيشتر باشد، ميزان اين مهارت در آن‌ها بيشتر است. در ساير موارد ارتباط معناداری نشان نداد. نتيجه‌گيری: نتايج اين پژوهش نشان داد دانشجويان توانايی بالينی خود را در اغلب تکنيک‌ها کافی دانسته و اغلب آنان ميزان مهارت خود را تا سطح خوب اعلام نمودند ولی با توجه به اين که تعدادی از دانشجويان کسب مهارت بالينی خود را ضعيف اعلام نمودند و نيز در بعضی از پروسيجرها اعلام نمودندکه با چنين موردی مواجهه نشده‌ايم، لذا بهره‌گيری از مربيان بالينی با تجربه به همراه دانشجو در عرصه و در حين انجام پروسيجرهای بالينی، برای توانمندسازی بهتر دانشجويان و نيز انتخاب بيمارستان‌های آموزشی درمانی جهت رفع آن توصيه می‌شود. Introduction: Being skillful in practical techniques is considered as the outcome of nursing system. This study aimed to investigate internship nursing students’ viewpoints on their clinical skills in Islamic Azad University, Saveh branch. Methods: This was a descriptive-analytic study with a cross-sectional approach. Of 70 internship nursing students were asked to fill in a questionnaire in order to ascertain their level of skill in doing some predetermined nursing techniques from weak to strong. Data were gathered using a researcher made tool based on nursing education curriculums of the Islamic Azad University and Iranian Ministry of Health. The tool was undergone validity and reliability procedures before utilization. The data were analysed using descriptive (frequency table, mean and standard deviation), as well as inferential statistics. Results: Among the participants, 5% showed a poor level of clinical skill capability. In continue, 26%, 37%, 19.17%, 12.62% were found as weak, intermediate, suitable, strong, and not having practical experience respectively. Regarding educational skills, the majority of them (39.98%) was in intermediate level. In addition, 7.38%, 38.33%, 9.05% were weak, suitable, and strong respectively. There were significant correlations (r=0.241, P=0.045) between age and educational ability No.6 (skill in teaching to patients families and people to follow treatment and effectively come to term with it). It was reported that the students older, the skill higher. No other significant relationship was found. Conclusion: The result suggested that the students recognized their practical skills in most of procedures as sufficient also they determined their skill in a suitable level. With regard to some students weakness in achieving practical skill, and not experiencing some procedures, therefore, employing nursing instructors with a good record of practical experience, as well as selecting suitable teaching hospitals to remove the problem are recommended دانشجويان کارشناسی پرستاری، نظرات دانشجويان، مهارت‌های بالينی nursing students, students viewpoints, clinical skills 45 53 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-332-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa محمدرضا موقری سادات محله 1370031947532846001500 Yes وحيد سقراطی 1370031947532846001501 No

fa بررسی ارتباط بين مشخصات فردی و نوع رژيم غذايی مصرفی و بروز کيست‌های تخمدانی غير سرطانی پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: کيست‌های تخمدانی غير سرطانی، شايع‌ترين کيست‌هايی هستند که در زنان، بروز می‌نمايند. هدف اصلی اين پژوهش، بررسی شايع‌ترين عوامل مؤثر در پيدايش کيست‌های تخمدانی غير سرطانی در نواحی مختلف استان همدان، بوده است. روش کار: اين تحقيق، به صورت گذشته‌نگر، ابتدا به بررسی 430 پرونده پزشکی افرادی که طی سال‌های 85-1380 در استان همدان مبتلا به کيست‌های تخمدانی غير سرطانی بوده‌اند، پرداخته و آنگاه با حذف پرونده‌های ناقص، نتايج حاصل از بررسی 384 نمونه مبتلا با استفاده از آزمون‌های تی تست و مربع کای، مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند. يافته‌ها: فراوانی فنوتيپ گروه‌های خونی ABO در مبتلايان به کيست‌های تخمدانی در مقايسه با جمعيت نرمال، تفاوت معناداری نداشت. ميانگين سن در مبتلايان به کيست‌های تخمدانی فوليکولی، جسم زرد و درموييد به ترتيب برابر 94/31، 34/31 و 5/32 سال بود. تاريخچه خانوادگی ابتلا به کيست تخمدانی در 3/30% از مبتلايان و تاريخچه تنش‌های روانی و رخدادهای آزار دهنده در 2/61% از مبتلايان، مشاهده گرديد. ميانگين مصرف گروه غذايی گوشت‌ها و گروه غذايی غلات در افراد مبتلا، نسبت به ميانگين استاندارد حداقل مصرف مورد نياز، کمتر بود (05/0p<). نتيجه‌گيری: بروز کيست‌های تخمدانی عمدتاً در سن توليدمثلی شايع بوده، زمينه‌های ژنتيکی و تاريخچه خانوادگی، بيماری‌های زمينه‌ای به ويژه اختلالات تيروييد و به طور خاص تنش‌های روانی از مهم‌ترين علل پيدايش کيست‌های تخمدانی در مبتلايان بوده است. از سويی، مصرف کم غلات و گوشت نيز احتمالاً در پيدايش کيست‌های تخمدانی مؤثر بوده است. Introduction: Non-cancerous ovarian cysts are the most common cysts occurred in women. The main aim of this study was to determine the contributing causes of ovarian cysts among women living in the different parts of Hamedan. Methods: This study was a retrospective study, which was conducted to investigate patients with non-cancerous ovarian cysts during the past 5 years, 2000-2004, in Hamedan. Data were analysed using t and Chi-square test. Results: The distribution of ABO blood group phenotype in women with ovarian cysts was comparable with its normal distribution in the area. Mean ages were 31.94, 31.34 and 32.5 year old for follicular, corpus luteum, dermoid cysts, respectively. A positive familial history was observed in 30.3% of patients also, a history of psychological tensions or other stresses was observed in 61.2% of them. There was lower consumption of meat and cereal food groups in patients than standard recommended orders (P<0.05). Conclusion: Occurrence of ovarian cysts was prominent in reproductive age range and genetic ground, psychological stresses and lower consumption of meat and cereal food groups presumably had roles in ovarian cysts occurrence ovarian cysts, contributing factors 55 64 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-232-3&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa رحيم احمدی 1370031947532846001502 Yes اسماعيل برازنده اصل 1370031947532846001503 No

fa بررسی رابطه سبک زندگی و شاخص توده بدنی در جوانان شهر کرمان پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: سبک زندگی جوانان تأثيرات زيادی بر سلامت آن‌ها می‌گذارد. يکی از مؤلفه‌های سلامت جوانان شاخص توده بدنی آنان است که می‌تواند تحت تأثير سبک زندگی آن‌ها ميزان‌های متفاوتی داشته باشد. اين مطالعه به منظور بررسی سبک زندگی جوانان و ارتباط آن با شاخص توده بدنی جوانان شهر کرمان در سال 1386 انجام شده است. روش کار: در يک مطالعه توصيفی – تحليلی از نوع مقطعی، اطلاعات 550 جوان سنين 40-18 سال که از طريق نمونه‌گيری تصادفی سهميه‌ای انتخاب شده بودند، با استفاده از پرسشنامه پژوهشگر ساخته سبک زندگی و اندازه‌گيری قد و وزن به دست آمد. داده‌های سبک زندگی در پنج گروه تغذيه، فعاليت، استرس، خواب و استراحت، و سوء مصرف مواد و شاخص توده بدنی بر اساس دستورالعمل سازمان جهانی بهداشت طبقه‌بندی گرديدند و با استفاده از آزمون‌های آماری تی مستقل و ضريب همبستگی پيرسون و آناليز واريانس يک طرفه تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج اين بررسی نشان می‌دهد که بين شاخص توده بدنی و نمره سبک زندگی ارتباط معکوس معناداری وجود دارد (01/0p< و 143/0-=r). اين ارتباط در فعاليت فيزيکی و مصرف ميوه‌جات مشخص بوده و ارتباط معنادار مثبتی بين ميزان شاخص توده بدنی و سوء مصرف مواد و غذاهای چرب مشاهده گرديد (05/0p<). نتيجه‌گيری: بر اساس نتايج اين پژوهش به نظر می‌رسد اصلاح شيوه زندگی جوانان يک اولويت و نياز برای توسعه سلامت آن‌ها از جمله برای دستيابی به شاخص توده بدنی مناسب می‌باشد Introduction: The lifestyle of young adults has significant effects on their health. Body Mass Index (BMI) is among important indicators of this age group health, which based on their life style finds different levels. This study attempted to assess young adults’ life style and its relationship with BMI in Kerman city. Methods: In a descriptive-analytic study, a questionnaire and weight and height measurements were used in order to determine lifestyle and BMI respectively. Lifestyle data were categorized in five subscales including: nutrition, activity, stress, rest and sleep, and drug abuse. BMI was classified by WHO guideline. Data was analysis by t-test, ANOVA and Pearson correlation coefficient. Results: There was a negative significant correlation between lifestyle score and BMI. This relationship was more obvious in physical activity and intake of fruits. There was a positive significant correlation between BMI and drug abuse, and intake of fats. Conclusion: It seems that lifestyle modification is a priority and a need for health improvement of young adults as well as for achieving a suitable BMI سبک زندگی، شاخص توده بدنی، جوانان lifestyle, Body Mass Index (BMI), young adults 65 72 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-378-3&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa فريبا برهانی 1370031947532846001504 Yes عباس عباس زاده 1370031947532846001505 No سيمين کهن 1370031947532846001506 No مرضيه گلشن 1370031947532846001507 No اسحاق درتاج رابری 1370031947532846001508 No

fa تبيين مفهوم سبک زندگی در نوجوانان پسر: يک تحقيق کيفی پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: نوجوانی دوره‌ای است که بسياری از عادت‌های سالم و يا ناسالم در آن شکل گرفته و به دوره‌های بعدی زندگی نيز تسری می‌يابد. شناخت آنچه که نوجوانان به عنوان سبک زندگی می‌شناسند و کشف ديدگاه‌های ذهنی که در شکل‌گيری رفتارهای سالم و ناسالم دخيل است، می‌تواند به کارکنان بهداشتی در تدوين رهيافت‌های نوين پيشگيری و اصلاح سبک زندگی کمک نمايد. روش کار: در اين مطالعه 32 نوجوان پسر 11 تا 18 ساله که به شکل مبتنی بر هدف و با حداکثر تنوع انتخاب شده بودند، مورد مصاحبه عميق نيمه ساختاردار قرار گرفتند. پس از جمع آوری اطلاعات، تحليل داده‌ها از طريق روش تحليل درون‌مايه‌ای صورت گرفت که پس از غوطه وری وتحليل داده‌ها در حدود 800 کد اوليه استخراج شد. جهت تعيين درون‌مايه‌ها، کدهای اوليه مورد بازبينی و بررسی قرار گرفتند که در حدود 48 درون‌مايه مشخص شد. در بازنگری مجدد درون‌مايه‌ها، 5 درون‌مايه سايه‌بانی و 12 درون‌مايه فرعی تدوين گرديد. يافته‌ها: يافته‌های اين مطالعه مؤيد وجود 5 درون‌مايه سايه‌باني؛ خصوصيات شخصيتی، دانش و عقايد سبک زندگی، خانواده و والدين، عوامل فرهنگی اجتماعی، دوستان و گروه‌های همسال در بيان مفهوم سبک زندگی نوجوانان مشارکت‌کننده در اين تحقيق بود. نتيجه‌گيری: نتايج اين تحقيق مفهوم سبک زندگی از ديدگاه نوجوانان و نحوه شکل‌گيری آن را به خوبی تبيين می‌نمايد. نکته قابل توجهی که می‌توان بصورت کلی بدان اشاره کرد و منتج از يافته‌های تحقيق است اين که مشارکت‌کنندگان در بيان عوامل مؤثر بر سبک زندگی ايشان به شکل پررنگ‌تری رفتارهای ناسالم را مثال زده‌اند. اين نکته بدين معنا است که ايشان سبک زندگی سالم را در فقدان رفتارهای غير بهداشتی فرض می‌کنند Introduction: Adolescence is a period in which a number of healthy and unhealthy habits are developed that may last throughout life. Identifying what adolescents perceive as lifestyle and exploring the subjective viewpoints that construct healthy or unhealthy lifestyle behaviors can help health professionals develop innovative preventive strategies, and modify unhealthy lifestyle. Methods: In this study, 32 male adolescents aged from 11 to 18 were selected based on purposeful sampling method and with maximum variety. Data were analyzed using thematic analysis method. After data immersion, the interview texts were transcribed verbatim and nearly 800 initial codes were extracted. These initial codes were reevaluated to yield nearly 48 themes. With reviewing the themes, eventually 5 overarching themes and 12 sub-themes were developed. Results: Finding of this qualitative research emphasized on 5 overarching theme including personality characteristics, lifestyle knowledge and beliefs, family and parents, cultural and social factors, and friends and peer groups, which explained conceptualization of lifestyle among the study participants. Conclusion: This study findings explained lifestyle concept as well as how it was created from adolescents’ perspectives. It is worth noting that unhealthy behaviors were emphasized on as a factor influenced their lifestyle. It means that they considered healthy lifestyle through elimination of negative behaviors سبک زندگی، نوجوانان، تحليل درون‌مايه‌ای lifestyle, adolescents, thematic analysis 73 84 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-248-3&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa آرمين زارعيان 1370031947532846001509 Yes فضل ا... غفرانی پور 1370031947532846001510 No فضل ا... احمدی 1370031947532846001511 No انوشيروان کاظم نژاد 1370031947532846001512 No نوری اختردانش 1370031947532846001513 No عيسی محمدی 1370031947532846001514 No

fa فرآيند تصميم‌گيری جستجوی کمک پزشکی بيماران سکته قلبی در هنگام شروع علايم پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقدمه: تأخير در جستجوی درمان‌های پزشکی يکی از موانع عمده شروع به موقع درمان‌های پزشکی می‌باشد. عوامل متعددی بر تصميم‌گيری بيماران با علايم سکته جهت جستجوی درمان در هنگام شروع علايم تأثير دارد، اما فرآيند تصميم‌گيری آن‌ها به خوبی مشخص نمی‌باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی فرآيند تصميم‌گيری بيماران سکته قلبی جهت جستجوی درمان در هنگام شروع علايم و قبل از بستری شدن در بيمارستان می‌باشد. روش کار: چگونگی تصميم‌گيری جستجوی کمک پزشکی در 19 نفر از بيماران با علايم حاد سکته قلبی قبل از بستری شدن در بيمارستان، با روش پژوهشی گراندد تئوری مورد مطالعه قرار گرفت. تمرکز مطالعه حاضر از زمان شروع علايم تا زمان تصميم‌گيری بيمار در درخواست کمک پزشکی است. با استفاده از مصاحبه نيمه ساختار يافته، داده‌ها جمع‌آوری گرديد و به طور هم‌زمان از طريق مقايسه مداوم تحليل شد. يافته‌ها: درک کنترل شخصی به عنوان متغير اصلی فرآيند تصميم‌گيری جستجوی درمان در بيماران با علايم سکته قلبی از يافته‌های اين مطالعه نمايان شد. متغير اصلی دارای دو سطح فردی و تعاملی و پنج طبقه (مرحله) اصلی بنام‌های آگاهی يافتن از علايم جسمی، ارزيابی شخصی، خود اقدامی، احساس تهديد، و مشاوره با ديگران می‌باشدکه در نهايت منجر به رفتار جستجوی درمان پزشکی می‌شود. تصميم‌گيری اوليه بيمار برای کاهش علايم باعث اقداماتی نظير خود درمانی می‌شود که زمان تصميم‌گيری جستجوی درمان پزشکی را به تأخير می‌اندارد. سن، جنس، سطح تحصيلات، و آگاهی از علايم سکته قلبی بر زمان تصميم‌گيری بيماران تأثير داشته‌اند. نتيجه‌گيری: بيماران با علايم سکته قلبی جهت شروع درمان پزشکی با تأخير تصميم‌گيری می‌نمايند و اين امر مبتنی بر ميزان درک کنترل شخصی است. بيماران و افراد در معرض خطر نيازمند آموزش بيشتری درباره اين که چگونه و چرا بايد سريعا اقدام به جستجوی درمان پزشکی نمايند، می‌باشند. Introduction: Delayed decision making is a major barrier to the administration of on time medical treatments. Numerous factors can affect the process of decision making of seeking treatment in patients with myocardial infarction symptoms. However, their decision making process are unexplored well. This study aimed to explore decision making process of seeking medical treatment among people with symptoms of myocardial at the onset of symptoms. Methods: A grounded theory approach was adopted to analyse semi-structured interviews carried out with 19 patients with acute myocardial infarction before hospitalization. This study focused on the onset of symptoms up to time of patients' decision-making for medical help- seeking. Data were collected and analyzed simultaneously through constant comparative method. Results: Perceived personal control was emerged as the core variable of the process of decision-making for treatment-seeking in patients with myocardial infarction symptoms. Perceived personal control contained two main individual and interaction domains and five major categories named as awareness of symptoms, personal appraisal, self action, perceived threat, and consultation with others, which resulted finally in a medical treatment-seeking behavior. Patient's primary decision making to reduce symptoms resulted in actions such as self-treatment that delayed time of decision-making. Age, sex, level of education, and awareness of myocardial infarction symptoms influenced patients' decision making. Conclusion: Patients with acute myocardial infarction symptoms made decision of medical treatment-seeking with delay and this was based on their perceived personal control. Patients and individuals at the risk need to more education about how and why they should promptly seek medical treatment. تصميم‌گيری، سکته حاد قلبی، کمک پزشکی، گراندد تئوری decision making, acute myocardial infarction, medical help, grounded theory 83 95 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-344-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa اردشير افراسيابی 1370031947532846001515 Yes پرخيده حسنی 1370031947532846001516 No مسعود فلاحی خشکناب 1370031947532846001517 No فريده يفمايی 1370031947532846001518 No