پژوهش پرستاری IJNR Medical Sciences http://www.ijnr.ir 137 journal137 1735-7012 1735-9074 fa jalali 1389 4 1 gregorian 2010 7 1 5 17 online 1 fulltext

fa علل مرگ و مير کودکان 59-1 ماهه شهرستان زابل پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education چکيده مقدمه: يکی از شاخص‌های مهم توسعه و سلامت در کشورها ميزان مرگ و مير کودکان زير 5 سال می‌باشد. در سال‌های اخير ميزان مرگ و مير کودکان زير 5 سال کشورمان کاهش يافته است اما همچنان نسبت به کشورهای در حال توسعه بالاتر می‌باشد. با توجه به حس فوريت جدی با منابع بسيج شده در جهت پيشرفت کاهش ميزان مرگ و مير کودکان تا سال 2015 بر آن شديم تا عوامل مؤثر بر مرگ و مير کودکان 59-1 ماهه سال 1386 شهرستان زابل را مورد تحقيق قرار دهيم. روش: اين پژوهش يک مطالعه توصيفی - تحليلی و گذشته‌نگر بود که در سال 1386 انجام گرفت. اين تحقيق بر روی 93 کودک 1 تا 59 ماهه به روش سرشماری انجام شده است. ابزار مورد استفاده در اين تحقيق چک ليست‌های مرگ و مير کودکان وزرات بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بود که اطلاعات توسط کارشناسان آموزش ديده مرکز مرگ و مير کودکان شهرستان زابل جمع‌آوری می‌شد و پس از استخراج داده‌ها و تبديل به ارقام آماری توسط نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج اين پژوهش نشان داد تعداد مرگ و مير کودکان 59-1 ماهه 93 نفر بوده است. بيشترين مرگ و ميرها در سنين 12-1 ماه (68%) بوده است و از اين تعداد 37% دختر و 63% پسر بوده‌اند. بيشترين علت فوت در نتيجه حوادث و سوانح (27%)، مرگ ناشی از بيماری‌های تنفسی (3/18%) و بيماری‌های دستگاه گوارش (2/15%) بود. بيشترين علل عدم بهبود کودک نيز به علت حساس نبودن والدين به علايم خطر بيماری‌ها و تأخير در مراجعه به مراکز درمانی (76%) و سپس اصرار والدين به ترخيص کودک قبل از بهبودی کامل به دليل مشکلات اقتصادی (12%) بوده است. نتيجه‌گيری: بر اساس يافته‌های پژوهش ميزان مرگ مير در اين شهرستان از ميزان کشوری بالاتر است و يکی از دلايل آن ميزان بالای حوادث و سوانح در کودکان اين شهرستان است. اقداماتی جهت کاهش ميزان حوادث و سوانح، بالا بردن آگاهی والدين به علايم و نشانه‌های بيماری‌ها به خصوص بيماری‌های دستگاه تنفسی و گوارشی و همچنين انجام اقداماتی مؤثر و کار آمد در جهت مراقبت از نوزدان تازه متولد شده و مادرانشان، تغذيه نوزادان و کودکان، واکسيناسيون، مديريت در کنترل و درمان بيماری‌هايی همچون اسهال و پنومونی می‌تواند در کاهش اين ميزان مؤثر باشد. Introduction: Infant less than five years mortality is one of developing health index in countries. In recent years under five years mortality rates has been decreased in our country but still is higher than the developed countries. Thus we prompted to investigate some causes in infant under 1-59 month mortality during 2006. Methods: This is a descriptive study which conducted during 2006.In this study 93 cases were selected using census sampling. Data collected by Infant mortality registering checklists that confirmed by Health and treatment service ministry of Iran. These checklists filled by educated critics’ personnel. Researcher et al exploited data by analysis in registered checklists then converted data to digital form and analyzed by SPSS software. Results: Finding showed that 93 deaths occurred. The most frequency of them related to 1-12 months age (57%) that 37% of cases were female and 63% of them were male. Majority causes from death is collisions & accidents (27%). Mortality from respiratory diseases was 18/3 percent and gastrointestinal diseases 15/2 percent. Majority failure in treatment causes is Insensibility in parent due to treatment (76%) and insistence of parent to discharge their infant from hospital because they were so impecunious to paid treatment costs (12%). Conclusion: Our finding showed that Infant mortality rate in this city was higher than country rate which has various reasons that one of these reasons was rise in collisions rate. Thus it is essential to perform implementations to reduce collisions rate as well as it essential to perform effective implementation for maternal and newborn care, infant and newborn nutrition's, vaccination, control and management of diseases such as diarrhea and pneumonia. For neglects in treatment educational planning must be proposed. کليد واژه‌ها: کودکان، مرگ و مير، بيماری Key words: Mortality rate, Infant 6 13 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-355-3&slc_lang=fa&sid=fa aziz sharaki عزيز شهرکی azizshahraky@yahoo.com 1370031947532846004776 Yes zabol university of medical sciences marjan mardani مرجان مردانی 1370031947532846004805 No maryam arab مريم عرب 1370031947532846004806 No zabol university of medical sciences گروه پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زابل zohreh firoozkoohi زهره فيروزکوهی 1370031947532846004807 No zabol university of medical sciences گروه پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زابل

fa بررسی کيفيت زندگی و عوامل مرتبط با آن در بيماران ديابتی مراجعه‌کننده به مرکز ديابت کاشان پرستاری nursing پرستاری داخلی جراحی Medical Surgical Nursing چکيده مقدمه: بررسی کيفيت زندگی بيماران مبتلا به ديابت شيرين شاخص مهمی در بررسی وضعيت درمانی و مراقبتی اين بيماران محسوب می‌شود ولی تاکنون در اين زمينه مطالعه‌ای در شهر کاشان صورت نگرفته است، لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی کيفيت زندگی و عوامل مرتبط با آن در بيماران مراجعه‌کننده به مرکز ديابت کاشان صورت گرفت. روش: طی مطالعه مقطعی، کيفيت زندگی در ابعاد اختصاصی، عمومی و کلی با استفاده از پرسشنامه استاندارد کيفيت زندگی اختصاصی بيماران ديابتی در 310 بيمار تحت پوشش مرکز ديابت کاشان در سال 1385 مورد بررسی قرار گرفت. بيماران به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. علاوه بر کيفيت زندگی برخی متغيرهای فردی و پزشکی بيماران نيز با استفاده از پرسشنامه بررسی شد. رابطه کيفيت زندگی با ساير متغيرهای زمينه‌ای با آزمون تی با نمونه‌های مستقل، 2، پيرسون، رگرسيون و توسط نرم‌افزار SPSS v.16 مورد بررسی قرار گرفت. يافته‌ها: کيفيت زندگی کلی در (1/66%) بيماران ضعيف بود. کيفيت زندگی اختصاصی در 9/73% و عمومی در 6/51% بيماران ضعيف بود. تنها 3/11% کيفيت زندگی کلی مطلوب گزارش نمودند. کيفيت زندگی کلی در انسولين درمانی، وجود بيماری کليوی و پرفشاری خون پايينتر بود (005/0p<). نوع ديابت، نمايه توده بدنی، سن و وضعيت تأهل با کيفيت زندگی ارتباطی نشان نداد. نتيجه‌گيری: اکثر بيماران در تمامی ابعاد، کيفيت زندگی نامطلوب داشتند. وجود عوارض و بيماری‌های همراه با کاهش کيفيت زندگی ارتباط داشت لذا پيشگيری از عوارض می‌تواند در بهبود کيفيت زندگی نقش داشته باشد. Introduction: The quality of life (QOL) is an important indicator in management of the patients with diabetes Mellitus. The assessment of the QOL in patients with diabetes has been ignored in the kashan city. This investigation is performed in order to study the QOL and other associated factors in diabetes in Kashan diabetes center in 2006. Methods: In a cross-sectional study the three dimensions of QOL (general, health related and total) were evaluated among the random selection of 310 patients with diabetes referring to Kashan Diabetes Ceneter in 2006. A standard questionnaire was employed for this study. The relationship between QOL and other variables were analysed by SPSS 16 using T student, pearson, chi 2 and regression statistical methods. Results: The 66.1% of the patients had low Total QOL. The health related QOL was low in 73.9% patients while the general QOL was low in 51.6% of patients. Only 11.3% of patients had high Total QOL. Insulin therapy, the kidney disease and hypertension had adverse affect in Total QOL (P>0.005). The kind of diabetes, BMI, age and marital status had no significant relationship with QOL. Conclusion: The QOL in all dimensions was low in majority of patients. To improve the QOL in the patients, the management of the patients should focus on decreasing the complications of diabetes. کليد واژه‌ها: کيفيت زندگی عمومی، کيفيت زندگی اختصاصی، ديابت شيرين Key words: General Quality of life, Health related QOL, Diabetes mellitus 14 22 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-31&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa zohreh vares زهره وارث 1370031947532846004234 No kashan UMS دانشکده پرستاری کاشان mitra zandi ميترا زندی 1370031947532846004235 No kashan UMS دانشکده پرستاری کاشان negin masoudi نگين مسعودی علوی masudialavi N@kaums.ac.ir 1370031947532846004236 Yes kashan UMS دانشکده پرستاری کاشان neda mirzabegher ندا ميرزاباقری 1370031947532846004237 No kashan UMS دانشکده پرستاری کاشان

fa تعيين شيوع واريس پا در پرستاران و برخی عوامل مرتبط با آن پرستاری nursing پرستاری داخلی جراحی Medical Surgical Nursing چکيده مقدمه: وريدهای واريسی اندام تحتانی به طور متداولی در جمعيت عمومی رخ می‌دهد. در اين ميان وضعيت‌های بدنی حين کار و شرايط شغلی از جمله عوامل خطر مهمی هستند که موجب افزايش شيوع واريس می‌شوند. از جمله اين وضعيت‌ها ايستادن‌های طولانی مدت و حالت‌های جسمی خسته‌کننده هستند که در حرفه پرستاری اجتناب‌ناپذيرند. هدف از اين مطالعه بررسی ارتباط شيوع واريس پا با عوامل شغلی و دموگرافيک در پرستاران می‌باشد. روش: در اين مطالعه تحليلی - مقطعی، 203 نفر از پرستاران بيمارستان‌های دولتی آمل به روش سرشماری در سال 1388 مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه‌ها پس از پر کردن پرسشنامه و بر اساس معيار CEAP (يافته بالينی، علت شناسی، يافته آناتوميکی، پاتوفيزيولوژی) معاينه شدند. اطلاعات جمع‌آوری شده با استفاده از آزمون‌های مجذور کای، فيشر و t تست مستقل در سطح معناداری 05/0p< تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: 145نفر از پرستاران زن بودند و ميانگين سنی افراد 2/34 سال و 9/40% آن‌ها دارای اضافه وزن بودند. 150نفر (9/73%) نمونه‌ها مبتلا به درجه‌های مختلف واريس بودند. ارتباط معناداری بين جنس (03/0=p)، انجام ورزش (001/0=p)، عادت اجابت مزاج، (005/0=p) و سابقه خانوادگی واريس (01/0=p)، سن (04/0=p)، وزن (01/0p<) و اضافه کار (001/0=p)، ساعات نشستن (01/0=p) و ايستادن (001/0) در بخش با وريدهای واريسی پای پرستاران وجود داشت. نتيجه‌گيری: نتايج مطالعه حاضر شيوع بالای وريدهای واريس اندام تحتانی را در پرستاران نشان می‌دهد. از آنجا که اين اختلال موجب ناراحتی‌های جسمی و از کار افتادگی فراوانی می‌شود و می‌تواند بر عملکرد حرفه‌ای پرستاران تأثير بگذارد، لذا کنترل عوامل خطر و پيشگيری از اين عارضه ضروری به نظر می‌رسد. Introduction: Lower limb varicose Veins commonly occurs in the general population. The physical conditions during the work and conditions of employment are important risk factors that induced prevalence varicose veins are increased. For instance prolong standing posture and physical state is irreversible in the nursing profession. Thus the purpose of the present study was to determine the Prevalence and relationship work factors and demographic with lower limb varicose veins in Nurses. Methods: In the cross-sectional study was carried out in the 203 nurses in Amol hospital. It was done with the content of the subjects. After filling out the questionnaires by the subjects, they were examined based on CEAP classification system. The gather information was done by the use of Chi-Square, exact fisher & independent sample T test. A probably level of P<0.05 was accepted as statistically significant. Results: 145 nurses were female & age average was 34.2 years 40.9 of them were over weighted. Prevalence of Varicose vein was 73.9%. There was a significant relationship between varicose vein & female gender (P=0.03), exercise (P=0.001), BMI (P=0.003), family history (P=0.01), regular bowel movement (P=0.005), age (P=0.04), weight (P<0.0001), over time work (P=0.001), sitting (P=0.01) & standing posture at workplace (P=0.001). Conclusion: Our results show a high prevalence varicose vein of the lower limbs in the nurses of Amol hospital. This disorder causes the physical problems & excess morbidity & it can affected on professional nurses’ practices, so risk factor control & preventing of these factors are important. وريدهای واريسی، شيوع، عوامل، پرستار Varicose veins, prevalence, factors, nurses factors 23 31 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-32&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa sayyed hamid sharifnia سيدحميد شريف‌نيا pegadis@yahoo.com 1370031947532846004312 Yes Amol UMS دانشگاه علوم پزشکی امل mostafa ghorbani مصطفی قربانی 1370031947532846004313 No zahra beheshti & el al زهرا بهشتی و همکاران 1370031947532846004314 No Amol UMS دانشگاه علوم پزشکی امل

fa موانع موجود بر سر راه مشارکت بين مؤسسات آموزشی و بالينی در پرستاري؛ يک مطالعه کيفی پرستاری nursing مدیریت پرستاری Nursing Management and Administration چکيده مقدمه: مشارکت در آموزش بالينی وظيفه تمام کسانی است که در ارايه مراقبت‌های بهداشتی نقش دارند. ضرورت ارتقای کيفيت آموزش‌های بالينی و نقش تعيين کننده اين آموزش ها در ارتقای کيفيت مراقبت ها باعث شده است که شاهد روندی رو به رشد در طراحی و اجرای الگوهای مشارکتی آموزش بالينی در سطح بين المللی باشيم. ايجاد چنين مشارکتی نيازمند درگير شدن همه ذينفعان در برنامه ريزی، اجرا و ارزشيابی آموزش های بالينی است. اين مطالعه درصدد است که درک ذينفعان کليدی در آموزش بالينی را نسبت به موانع موجود بر سر راه مشارکت بين مؤسسات آموزشی پرستاری و مؤسسات بالينی در اجرای آموزش‌های بالينی را مورد بررسی قرار دهد. روش: پژوهش حاضر يک مطالعه از نوع تحليل محتوای کيفی است. مشارکت‌کنندگان در اين پژوهش را 15 نفر دانشجو مدرس بالينی پرستاری، پرستار بالينی، مدير آموزشی و مدير پرستاری بالينی تشکيل می داد. روش جمع آوری داده ها مصاحبه نيمه ساختاری بود. ابتدا نمونه گيری مبتنی بر هدف انجام شد و سپس به روش گلوله برفی ادامه پيدا کرد و نمونه-گيری تا اشباع داده ها ادامه يافت. کليه مصاحبه ها ضبط و سپس دستنويس شد و با استفاده از روش مقايسه ای مداوم و به روش تحليل محتوای کيفی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: مضامين به دست آمده در اين پژوهش عبارت بود از: «واگرايی سازماني»، «ديوار نامرئي»، «ارزش‌گذاری مفرط بر دانش تئوريک». ابهام در ارتباط ساختار سازمانی دو مؤسسه و نقش ها و وظايف کارکنان هر يک از مؤسسات در قبال يکديگر، فرهنگ ارزش‌گذاری مفرط بر دانش نظری و بی توجهی به مهارت ها و عملکرد بالينی پرستاری، و ديواری از ديدگاه ها و نگرش‌های مختلف و گاه متضاد موانع اصلی بر سر راه ايجاد همکاری بين دو مؤسسه آموزشی و بالينی در پرستاری هستند. نتيجه‌گيری: تعريف ارتباط ساختاری بين دو مؤسسه آموزشی و بالينی و تبيين نقش ها و مسؤوليت های کارکنان آموزشی و بالينی در قبال اجرای آموزش های بالينی، تعريف نقش بالينی مدرس پرستاری و تأکيد بر اهميت و ارزش‌گذاری بر عملکرد بالينی پرستاری می تواند مسير شکل گيری همکاری و مشارکت بين دو مؤسسه را هموارتر سازد. Introduction: Clinical education is the responsibility of all those involved in delivering health care. As an international trend the development and implementing the partnership clinical education models is on the rise. To create a partnership program, it is needed to involve all the stakeholders in the planning and implementing and evaluation of this program so this study was investigate barrier to forming and implementing academic service partnership in nursing from the perspective of the all key stakeholders. Methods: This study was based on qualitative research method. A total of 15 nursing students, clinical educator, clinical nurses and nurse managers participated voluntarily in this study. Sampling was started purposefully and continued with snow-ball method. Data was obtained through semi-structured interviews, which recorded and subsequently transcribed. The analysis was carried out by qualitative content analysis method Results: Findings of the study yielded four significant themes. These include (1) organizational divergency (2) Overemphasizing on theory knowledge (3) Invisible wall Conclusion: The process of development of the academic service partnership can be facilitated by defining a formal organizational relationship between academic and service institutes, clarifying roles and responsibilities of each staff institute regarding Clinical education, defining the clinical practice roles for nursing faculty members and emphasizing on the importance of nursing clinical practice. کليد واژه‌ها: الگوی آموزش بالينی، مشارکت، مؤسسات آموزشی، مؤسسات بالينی Key words: Academic Service Partnership, Clinical Education Models 32 46 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-33&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa fatemeh heshmati nabavi فاطمه حشمتی نبوی 1370031947532846004777 No tarbiat modarres university دانشگاه تربيت مدرس zohreh vanaki زهره ونکی vanaki_z@modares.ac.ir 1370031947532846004808 Yes tarbiat modarres university دانشگاه تربيت مدرس eesa mohammadi عيسی محمدی 1370031947532846004809 No tarbiat modarres university دانشگاه تربيت مدرس

fa مواجهه دانشجويان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زنجان با خشونت محل کار در محيط‌های بالينی پرستاری nursing مدیریت پرستاری Nursing Management and Administration چکيده مقدمه: خشونت در محل کار بخشی از خطرات شغلی مربوط به محيط کار می باشد. هنگامی که دانشجويان پرستاری در محيط‌های بالينی با خشونت مواجه می‌شوند توانايی‌های عملکردی آن‌ها و تمايل آن‌ها برای پرستار شدن تحت تأثير قرار می‌گيرد. هدف از انجام اين مطالعه تعيين ميزان مواجهه دانشجويان پرستاری با خشونت در حين کارآموزی می‌باشد. روش: اين پژوهش به صورت توصيفی و با استفاده از پرسشنامه در بين دانشجويان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زنجان طی سال تحصيلی 88-87 انجام شد. جامعه پژوهش شامل 82 نفر از دانشجويان پرستاری بود که در زمان انجام پژوهش در دانشکده‌های پرستاری و مامايی مشغول به کار بودند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه جمع آوری و با برنامه آماری SPSS v.11 و آمار توصيفی و استنباطی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. منظور از خشونت دراين مطالعه شامل: حمله فيزيکی، تهديد، بدکلامی و آزار جنسی می‌باشد. يافته‌ها: نتايج نشان داد که 3/18% از دانشجويان، حمله فيزيکی، 8/9% تهديد شغلی و 2/23% بدکلامی را تجربه کرده بودند و هيچ يک مورد اذيت جنسی قرار نگرفته بودند. همچنين بيشترين حمله فيزيکی توسط بيمار (3/33%) و همراهان بيمار (3/33%)، بيشترين تهديد توسط پرستاران بخش (6/16%) و بيشترين بدکلامی توسط پرستاران (5/28%) و همراهان بيمار (25%) گزارش شده بود. بيشترين آمار خشونت به ترتيب مربوط به بخش داخلی، جراحی، اطفال و دياليز بود. همچنين بين سال تحصيلی، جنس و وضعيت تأهل دانشجويان با ميزان مواجهه با خشونت رابطه معناداری وجود نداشت (05/0p>). نتيجه‌گيری: دانشجويان پرستاری نيز همانند ساير کارکنان مراقبت بهداشتی در معرض خطر خشونت قرار دارند. بنابراين لازم است دانشجويان در رابطه با علايم خشونت و روش‌های پيشگيری از خشونت آموزش کافی داده شوند تا در مواقع مواجهه با آن حداقل بتوانند از رسيدن آسيب خودداری نمايند. Introduction: Workplace violence is the part of workplace hazards. When nursing students in a practice setting encounter horizontal violence, their approach to practice, as well as their intent to become a nurse, can be influenced. The aim of this study was to determine the rate of violence during clinical training among nursing students. Methods: In this descriptive study, all of nursing students (82) that have inclusion criteria were entered into study. Data were collected with questionnaire and analyzed with SPSS v.11. Results: Of the total studied subjects, 18.3% reported physical attack, 9.8% physical threat and 23.2% verbal abuse in the previous 12-months period. Most of physical attacks were caused by patients (33.3%) and their relatives (33.3%), physical threat by nurses (16.6%) and verbal abuse by nurses (28.5%) and patient's relatives (25%). Most of violence was in internal, surgery, pediatric and dialysis wards. There is no significant difference between sex and different years with violence (P>0.05). Conclusion: Nursing students are at great risk for violence due to little age and inadequate experience. Therefore planning educational programs about violence, prevention, supporting and consulting after violence are necessary. خشونت محل کار، توهين کلامی، تهديد، حمله فيزيکی، دانشجويان پرستاری Workplace violence, Verbal abuse, Threat, Physical attack, Nursing students 46 54 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-34&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa ali aghjanloo علی آقاجانلو aliaghajanloo2001@yahoo.com 1370031947532846004315 Yes zanjan faculty of nursing دانشکده پرستاری زنجان hamidreza harririan حميدرضا حريريان 1370031947532846004316 No zanjan faculty of nursing دانشکده پرستاری زنجان mansoor Ghafurifard منصور غفوری فرد 1370031947532846004317 No zanjan faculty of nursing دانشکده پرستاری زنجان

fa آگاهی و عملکرد پرستاران نسبت به انجام معاينات دوره‌ای در سال 1388 پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education چکيده مقدمه: انجام معاينات دوره‌ای يکی از راه‌های به دست آوردن شيوه زندگی سالم است، اما به نظر می‌رسد که بيشتر مردم يا از انجام اين گونه معاينات اطلاع کافی نداشته و يا تمايلی به انجام آن ندارند. از آنجا که يکی از اقشار آموزش‌دهنده، حمايت‌کننده و هماهنگ‌کننده در زمينه معاينات دوره‌ای پرستاران می‌باشند و با توجه به اين که طبق تحقيقات زنان بيشتر نگران سلامت خود هستند لذا تصميم گرفته شد که آگاهی و عملکرد پرستاران زن نسبت به انجام معاينات دوره‌ای بررسی گردد. روش: در اين مطالعه توصيفی ميزان آگاهی و عملکرد 402 پرستار مونث شاغل در برخی بيمارستان‌های اصفهان با پرسشنامه و چک ليست پژوهشگر ساخته بررسی گرديده و نتايج با نرم‌افزار SPSS v.15 و آزمون‌های آمار توصيفی، همبستگی، آناليز واريانس يک طرفه، کروسکال واليس و من‌ويتنی U تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: يافته‌های اين پژوهش نشان داد که 4/69% پرستاران در زمينه معاينات دوره‌ای دارای آگاهی در حد ضعيف، 1/27% آگاهی در حد متوسط و 5/3% آگاهی در حد خوب بوده و 5/41% آن‌ها دارای عملکرد در حد ضعيف،0/40% عملکرد در حد متوسط و 5/18% عملکرد در حد خوب بودند و بين متغيرهای عملکرد و سن و سابقه کار افراد رابطه همبستگی مستقيم وجود دارد ولی بين متغيرهای آگاهی از زمان انجام و انواع معاينات بالينی و متغيرهای سن و سابقه کار همبستگی معناداری وجود نداشت (05/0p<). نتيجه‌گيری: ميزان آگاهی و عملکرد اکثر پرستاران اين پژوهش نسبت به انجام معاينات دوره‌ای ضعيف بوده و با توجه به اين که اين قشر خود بايستی آموزش‌دهنده و حمايت‌کننده و هماهنگ‌کننده اين معاينات باشند، لذا بايستی آموزش‌های دوره‌ای در اين زمينه برای اين افراد در نظر گرفته شده و راه‌کارهايی جهت افزايش انجام اين معاينات ارايه گردد. Introduction: Annual checkups are one of the ways for getting healthy lifestyle, but it seems that most people are not aware of them or they don’t want to do them. Since nurses are most responsible for teaching, coordinating and supporting this matter and because researches have shown that women are more worried about their health status, therefore it was decided to investigate the knowledge and practice of female nurses relating to annual checkups. Methods: In this descriptive research, knowledge and practice of 402 female nurses who worked at some Esfahan hospitals with researcher prepared questionnaire and checklist were investigated and findings by SPSS (ver=15) software and descriptive, correlative statistics, ANOVA, Kruskal-Wallis and Mann-Whitney-U tests were analyzed. Results: Findings of this research showed that 69.4% of female nurses had poor knowledge, 27.1% had moderate knowledge and 3.5% had good knowledge and 41.5% of them had poor practice, 40.0% had moderate practice and 18.5% had good practice relating to annual checkups and there were significant correlation between age- work background and practice but there were no significant correlation between age- work background and knowledge of samples (P<0.05). Conclusion: Knowledge and practice of most nurses relating to annual checkups is poor and because this group must be one of the main educators, coordinators and supporters of this matter, therefore the annual teaching must be considered for them and for improving the practice of these checkups, useful ways should be introduced. معاينات دوره‌ای، سلامت زنان، آگاهی، عملکرد Annual checkups, Female health, Knowledge, Practice 54 61 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-35&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa mehrdad azarbarin مهرداد آذربرين azar_mehrdad@yahoo.com 1370031947532846004232 Yes Islamic Azad University, Najafabad Branch, Esfahan, Iran اصفهان نجف آباد دانشگاه آزاد اسلامی bahram soleimani بهرام سليمانی 1370031947532846004233 No Islamic Azad University, Najafabad Branch, Esfahan, Iran

fa تأثير افزايش جريان خون بر عوارض و کفايت دياليز در بيماران همودياليزی با کی تی وی پايين پرستاری nursing پرستاری بخش های ویژه Critical Care Nursing مقدمه: دياليز ناکافی موجب افزايش عوارض ناشی از نارسايی مزمن مرحله پايانی کليه، طول مدت بستری و هزينه‌های تحميلی اضافه می‌گردد. عوامل متعددی از جمله افزايش جريان خون در صورت عدم عوارض می‌تواند در بهبود کفايت دياليز نقش داشته باشد لذا اين مطالعه با هدف بررسی ميزان تأثير افزايش جريان خون بر عوارض احتمالی و کفايت دياليز بيماران تحت همودياليز انجام شده است. روش: در اين مطالعه نيمه تجربی يک گروهی (قبل و بعد) تمامی 45 بيماری که از 6 ماه گذشته هفته‌ای 3 بار و هر بار به مدت 3 تا 4 ساعت تحت همودياليز قرار داشته و KT/V آن‌ها کمتر از 2/1 بود در دو جلسه، که در جلسه اول جريان خون دستگاه بر روی 230 ميلی‌ليتر در دقيقه و در جلسه دوم برای بيماران با وزن کمتر و بيشتر از 65 کيلوگرم به ترتيب 15 و 20% به جريان خون دستگاه اضافه گرديد، در سال 1388 به وسيله پرسشنامه و چک ليست تحت مطالعه قرار گرفتند و در هر جلسه ميزان KT/V و عوارض ضمن همودياليز کنترل می‌شد و در نهايت به وسيله آزمون‌های آماری Paird-Samples t-test و مک‌نمار با هم مقايسه گرديدند. يافته‌ها: ميانگين فشار خون سيستولی و دياستولی، بروز هيپوتانسيون، تهوع، استفراغ و کرامپ عضلانی در دو وضعيت تفاوت معناداری نداشت و ميانگين KT/V بيماران قبل و بعد از مداخله به ترتيب 09/0±99/0 و 12/0±3/1 بود که نتايج تفاوت معناداری (001/0=p) از نظر کفايت دياليز نشان می‌داد. نتيجه‌گيری: با توجه به آن که عوارض حين همودياليز در دو وضعيت مطالعه تفاوت معناداری نداشت و کفايت همودياليز نيز با افزايش جريان خون افزايش يافته بود می‌توان نتيجه گرفت که افزايش جريان خون روی کفايت دياليز مؤثر است. Introduction: Insufficient dialysis, increasing complication, duration of hospitalized and expenditures in end stage renal disease patients. Several factors, including increased blood flow rate in the absence of complications can improve dialysis adequacy. So the aim of this study is to investigate the Effected of increasing blood flow rate on complications and dialysis adequacy in hemodialysis patients with Low KT/V Methods: In this quasi-experimental study ,one group (pre-post test), all 45 hemodialysis patients, at 6 month bygone had 3 times in week, each time 3 to 4 hours of hemodialysis and KT/V was less than 1.2, in two sessions, that in first session adjustment blood flow rate on 230 ml/min and other increased 15% of blood flow rate in patients<65 Kg of body weight and 20% in patients>65 Kg in 2009 By the questionnaire and Check list were studied, and than we control KT/V and complications and finally by the statistical tests such Paird-Samples t-test and McNamara were compared. Results: Mean systolic and diastolic blood pressure, incidence of hypotension, nausea, vomiting, muscle cramp did not have a significant difference within the tow status and the mean KT/V with the before and after increased blood flow rate ,was respectively 0.99±0.09 and 1.3±0.12 and results showed significant difference (P=0.001) comments from dialysis adequacy. Conclusion: Although the Complications during hemodialysis, while the two study conditions did not have a significant difference and also increase blood flow rate caused increase dialysis adequacy can be concluded that increased blood flow rate is effective on dialysis adequacy. افزايش جريان خون، کفايت دياليز، همودياليز، KT/V Increased blood flow, dialysis adequacy, hemodialysis, KT/V 62 67 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-36&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa hosein shahdadi حسين شهدادی shhdadi.hossien@gmail.com 1370031947532846004778 Yes Faculty of Nursing and Midwifery Zabol University of Medical Sciences Zabol, Iran زابل دانشکده پرستاری مامايی mahin badakhsh مهين بدخش 1370031947532846004810 No Faculty of Nursing and Midwifery Zabol University of Medical Sciences Zabol, Iran دانشکده پرستاری مامايی زابل nosratallah msynayy نصرت اله مسينايی 1370031947532846004811 No Faculty of Nursing and Midwifery Zabol University of Medical Sciences Zabol, Iran دانشکده پرستاری مامايی زابل maryam heydari مريم حيدری 1370031947532846004812 No Faculty of Nursing and Midwifery Zabol University of Medical Sciences Zabol, Iran دانشکده پرستاری مامايی زابل mojgan rahnama مژگان رهنما 1370031947532846004813 No Faculty of Nursing and Midwifery Zabol University of Medical Sciences Zabol, Iran دانشکده پرستاری مامايی زابل

fa اعتبارسنجی و تحليل عاملی تأييدی چند گروهی مقياس رضايت از زندگی در بين دانشجويان پرستاری و مامايی پرستاری nursing مدیریت پرستاری Nursing Management and Administration چکيده مقدمه: مقياس رضايت از زندگی يکی از رايج‌ترين مقياس‌های اندازه‌گيری شادمانی ذهنی است. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی ويژگی‌های روان سنجی پرسشنامه تجديد نظر شده مقياس رضايت از زندگی در بين دانشجويان پرستاری و مامايی بود. روش: روش اين پژوهش از نوع توصيفی - مقطعی است. نمونه تحقيق را 370 نفر از دانشجويان کارشناسی دختر و پسر مشغول به تحصيل در دانشگاه علوم پزشکی تبريز تشکيل می‌دهند که به روش نمونه‌گيری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. در اين تحقيق برای مطالعه عوامل پرسشنامه جهت روايی سازه از روش تحليل عاملی تأييدی استفاده شد. يافته‌ها: نتايج تحليل عاملی تأييدی برازش قابل قبولی برای ساختار عاملی يک بعدی پيشنهاد نمود. اما شاخص‌های اصلاحی، اصلاح ساختار عاملی مدل را مطرح نمود. از اين رو، مدل اندازه‌گيری دو عاملی مورد آزمون قرار گرفت. مدل اندازه‌گيری دو عاملی نسبت به مدل تک بعدی از برازش خوبی برخوردار بود. افزون بر اين، نتايج تحليل عاملی تأييدی چند گروهی نشان داد که SWLS در مدل‌های محدود و نامحدود در بين گروه‌ها يکنواخت است. نتايج ضرايب آلفای کرونباخ (85/0) نيز نشان داد که SWLS از پايايی قابل قبولی برخوردار است. روايی هم‌زمان مقياس از طريق همبستگی مقياس رضايت از زندگی با پرسشنامه کيفيت زندگی سازمان جهانی بهداشت (WHOQOL- BREF) بررسی شد و بين SWLS و چهار زير مقياس WHOQOL-BREF (سلامت روانی، سلامت جسمانی، روابط اجتماعی و سلامت محيط) به ترتيب 64/0، 49/0، 56/0 و46/0 همبستگی معناداری وجود دارد. همچنين در اين مطالعه مشخص شد ميزان رضايت از زندگی در بين دانشجويان دختر بيش از دانشجويان پسر می‌باشد. نتيجه‌گيری: نتايج به دست آمده حاکی از آن است که SWLS به عنوان يک ابزار روا و پايا در اندازه‌گيری رضايت از زندگی در جامعه دانشجويان قابل استفاده می‌باشد. Introduction: The Satisfaction with Life Scale (SWLS) is one of the most widely used scales for the measurement of subjective well-being. The aim of the present study was to evaluate the psychometric properties of an Iranian version of the SWLS among nurse and midwife undergraduate students. Methods: This investigation is a descriptive- analytic study. Subjects were 370 nurse undergraduate students selected randomly from Tabriz University of medical sciences. All participants were asked to complete the SWLS and Farsi version of WHOQOL-BREF. Results: Confirmatory factor analysis showed support for a one-dimensional factor structure. A one-dimensional measurement model of the SWLS was tested and received empirical support. However, the modification indices of the model suggested an alternation of the factor structure. Therefore, two-factor measurement model was tested. The two-factor model had a superior fit compared to the one-dimensional model. Furthermore, a multi-group analysis was performed to test the measurement invariance of the SWLS across sex. The results indicate that the SWLS is invariant across sex. Also, SWLS had good internal consistency (Cronbach’s a=0.85). Significant positive correlations between the scores of Satisfaction with Life Scale and the four domains of the WHOQOLBREF provided empirical support for the convergent validity of the SWLS. Sex differences were significant in SWLS mean scores for female student were significantly more than male student. Conclusion: The results of this study indicate that the Iranian SWLS is a valid and reliable measure of life satisfaction for nurse students. ويژگی‌های روان سنجی، مقياس رضايت از زندگی، تحليل عاملی تأييدی چند گروهی، پرستاری، مامايی Satisfaction With Life Scale, Psychometric Properties, multi-group confirmatory factor analysis, nurse, midwife 68 79 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-37&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa shahram vahedi شهرام واحدی vahedi117@yahoo.com 1370031947532846004779 Yes IRAN, Tabriz university تبريز دانشگاه تبريز دانشکده روانشناسی fatemeh eskandari فاطمه اسکندری 1370031947532846004814 No IRAN, Tabriz university تبريز دانشگاه تبريز دانشکده روانشناسی