پژوهش پرستاری IJNR Medical Sciences http://www.ijnr.ir 137 journal137 1735-7012 1735-9074 fa jalali 1389 1 1 gregorian 2010 4 1 5 16 online 1 fulltext

fa تأثير آموزش برنامه‌های بازتوانی قلبی بر تغييرات نوار قلب بيماران سکته قلبی پرستاری nursing پرستاری بخش های ویژه Critical Care Nursing مقدمه: بيماری‌های ايسکميک قلبی شايع‌ترين علت مرگ و مير در جهان می‌باشد. بازتوانی قلبی موجب کاهش مرگ و مير و بهبود وضعيت روحی-روانی و قلبی-عروقی در بيماران مبتلا به بيماری‌های ايسکميک قلبی می‌شود. پژوهش حاضر، به منظور بررسی تأثير آموزش برنامه‌ بازتوانی قلبی بر تغييرات نوار قلب در بيماران سکته قلبی می‌باشد. روش: پژوهش حاضر يک مطالعه تجربی است که در سال 88-1387 انجام شده است. نمونه‌گيری 15 ماه به طول انجاميد. جامعه مورد پژوهش را کليه بيماران مبتلا به سکته قلبی که در زمان مطالعه در بيمارستان‌های آموزشی درمانی اراک بستری بودند تشکيل می‌داد و از بين آنان 170 نفر با توجه به ويژگی‌های مورد نظر پژوهشگر انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه 85 نفری (تجربی و شاهد) تقسيم شده‌اند. بيماران گروه تجربی در دو جلسه آموزش برنامه‌های بازتوانی، يک بار در زمان ترخيص و يک بار ديگر، 3-2 هفته بعد از ترخيص شرکت کردند. جلسات بازتوانی شامل آشنايی مختصر با ساختمان قلب، فعاليت‌های ورزشی،کنترل و تعديل ريسک فاکتورها از جمله فشار خون، ديابت و چربی خون، رژيم غذايی، روابط جنسی، بهداشت روان (کنترل استرس و...) و آشنايی با رژيم دارويی آن‌ها بود. بيماران گروه شاهد فقط مراقبت‌های معمول را دريافت داشته و در آموزش برنامه‌ بازتوانی شرکت نداشته‌اند. در طی 6 ماه 5 بار از بيماران نوار قلب (12 ليدی) گرفته شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد که بعد از 6 ماه از مداخله، ميزان بازگشت موج T معکوس به حالت اوليه در گروه تجربی نسبت به گروه شاهد به طور معناداری بيشتربوده است (05/0p<). تغييرات قطعه ST و موج Q در دو گروه تجربی و شاهد تفاوتی نداشتند. نتيجه‌گيری: نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد آموزش برنامه‌های بازتوانی قلبی موجب تسريع در بازگشت موج T معکوس به حالت اوليه می‌شود و اين امر نشان می‌دهد که آموزش برنامه‌ بازتوانی قلبی می‌تواند پيامدهای مفيدی برای بيماران سکته قلبی داشته باشد. Introduction: Cardiovascular diseases are the most common mortality cause world widely. Cardiac rehabilitation can reduce cardiovascular mortality and improves mental and cardiovascular conditions among cardiac patients. The aim of this study was to assess the impact of teaching cardiac rehabilitation program on electrocardiogram changes among patients with myocardial infarction. Methods: A semi-experimental study was conducted with 170 patients with myocardial infarction who were randomly allocated in two groups of intervention and control (85 patients in each group), 2008-2009. Participants were hospitalized in one of the hospitals affiliated to Arak University of Medical Sciences. Sample selection lasted 15 months. A cardiac rehabilitation program in two sessions was presented for experiment group. The first session was held at discharge time and the next 2-3 weeks afterward. Content of cardiac rehabilitation program was included a brief introduction to heart anatomy, exercise, controlling and modifying cardiovascular risk factors such as hypertension, diabetes mellitus, hyperlipidemia, diet, sexual relationships, mental health (e.g. Stress management) and medicine regime. Control group just received the regular care, not the rehabilitation program. A 12-lead electrocardiogram was obtained five times during six months. Results: It was revealed that normalizing of inverted t wave after six month in experiment group was significantly more than control group (P<0.05). Changes of ST segment and Q wave didn’tt show any significant differences between experiment and control groups. Conclusion: The study indicated that teaching cardiac rehabilitation program accelerates normalizing inverted t wave. It clearly demonstrates the valuable outcomes of teaching cardiac rehabilitation program to patients with myocardial infarction. بازتوانی قلبی، سکته قلبی، تغييرات نوار قلب، موج T Cardiac rehabilitation, Myocardial infarction, Electrocardiogram changes, T wave 6 12 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-641-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa hamid reza Koohestani حميدرضا کوهستانی hamidnbkb@yahoo.com 1370031947532846004135 Yes کارشناس ارشد آموزش پرستاری و عضو هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی اراک (نويسنده مسؤول) nayereh Baghcheghi نيره باغچقی 1370031947532846004136 No soleiman zand سليمان سليمان زند 1370031947532846004137 No

fa تأثير گروه درمانی معنوی – مذهبی بر علايم روانی بيماران اسکيزوفرنيک پرستاری nursing روانپرستاری و پرستاری بهداشت روانی Psychiatric and Mental Health Nursing چکيده مقدمه: اسکيزوفرنيا يکی از اختلالات پيچيده روان‌پزشکی می‌باشد. گر چه داروهای ضد روان‌پريشی تکيه گاه اصلی درمان اسکيزوفرنيا به شمار می‌روند، ولی مداخلات روان‌شناختی نيز در بهبود نشانه‌های بالينی مؤثر هستند. لذا هدف از اين تحقيق بررسی تأثير گروه درمانی معنوی- مذهبی بر وضعيت روانی بيماران مبتلا به اسکيزوفرنيا می‌باشد. روش: اين مطالعه از نوع نيمه تجربی می‌باشد. تعداد 67 بيمار اسکيزوفرنيک به روش در دسترس از مرکز آموزشی درمانی روان‌پزشکی رازی انتخاب و به روش بلوک‌های تبديل شده تصادفی در دو گروه مداخله (32 بيمار) و شاهد (35 بيمار) قرار گرفتند. برای گروه مداخله 12 جلسه يک ساعته گروه درمانی معنوی - مذهبی، هفته‌ای سه بار به مدت 4 هفته برگزار شد. ابزار گردآوری دادها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک و مقياس مختصر ارزيابی روان‌پزشکی (BPRS) بودند. تجزيه و تحليل آماری به وسيله آزمون‌های آماری تی‌زوجی و تی‌مستقل انجام شد. يافته‌ها: وضعيت روانی گروه مداخله قبل و بعد از مداخله گروه درمانی معنوی مذهبی نتايج تفاوت معناداری را نشان داد (001/0=p). اين در حالی است که در گروه شاهد تفاوت معناداری بين ميانگين‌های قبل و بعد وجود نداشت (268/0=p). پس از گروه درمانی معنوی - مذهبی بين دو گروه تفاوت معنادار آماری وجود داشت (001/0=p). در حالی که قبل از گروه درمانی معنوی - مذهبی تفاوت معناداری بين گروه‌های مداخله و شاهد وجود نداشت (093/0=p). نتيجه‌گيری: به طور کلی گروه درمانی معنوی - مذهبی در بهبود وضعيت روانی بيماران اسکيزوفرنيک مؤثر می‌باشد. Introduction: Schizophrenia is one of the complex psychiatric disorders. Although the antipsychotic agents are the main treatment for the disorder, but psychological interventions are effective on clinical symptoms as well. The study aimed at assessing the effect of spiritual-religious group therapy on mental status of schizophrenic patients. Methods: Using semi-experimental study method 67 patients with schizophrenia were selected through Randomized Permuted Block method. They were divided to intervention (32 patients) and control (35 patients) groups. Intervention group were participated in 12 sessions of Spiritual Religious Group Therapy within 4 weeks (3 sessions per week). Each session lasted one hour. Data was collected through a Demographic Information Questionnaire and Brief Psychiatric Rating Scale (BPRS). Statistical Analysis was carried out, using Paired T-Test and One Sample T-Test. Results: Significant differences were found between patients’ mental status before and after the intervention (P=0.001), whilst the difference was not significant in the control group (P=0.268). There were no significant differences between intervention and control groups prior to the intervention (P=0.093). Conclusion: Spiritual Religious Group Therapy can be effective on improvement of the mental status of schizophrenic Patients. : اسکيزوفرنيا، گروه درمانی، معنويت، گروه درمانی معنوی مذهبی Schizophrenia, Group therapy, Spirituality, Spiritual-religious group therapy 13 20 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-23&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa mahmood rahmati محمود رحمتی 1370031947532846004138 No Masoud Fallahi Khoshknab مسعود فلاحی خشکناب msflir@yahoo.com 1370031947532846004139 Yes تهران اوين خ کودکيار دانشگاه علوم بهزيستی و توانبخشی aboulfazl rahgou ابوالفضل رهگوی 1370031947532846004140 No mahdi rahgozar مهدی رهگذر 1370031947532846004141 No

fa تبيين فرايند تصميم‌گيری بالينی در دانشجويان پرستاری: يک مطالعه کيفی پرستاری nursing مدیریت پرستاری Nursing Management and Administration چکيده مقدمه: گر چه ارتقای توانايی قضاوت و تصميم‌گيری بالينی يکی از اهداف اصلی برنامه آموزش چهار ساله پرستاری اعلام گرديده است شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در برنامه‌های آموزش پرستاری اين مهارت به طور مؤثری ارايه نمی‌گردد. هدف اين پژوهش تبيين فرايند تصميم‌گيری‌های بالينی در دانشجويان سال آخر پرستاری است. روش: در اين مطالعه کيفی با استفاده از روش گراندد تئوری تجارب و درک دانشجويان سال آخر پرستاری در مورد عوامل مؤثر بر تصميم‌گيری بالينی مورد مطالعه عميق قرار گرفت. 32 دانشجو با روش نمونه‌گيری مبتنی بر هدف انتخاب شدند، سپس برگزاری 6 جلسه گروه مدار و نيز 12 جلسه مشاهده مشارکت‌کنندگان برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده گرديد و داده‌ها با روش تحليل مقايسه مداوم مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: در مطالعه حاضر از نظر شرکت‌کنندگان پنج متغير اصلی مربی بالينی کار آمد، کسب دانش کاربردی، تجربه بالينی، محيط مناسب آموزش بالينی و برخورداری از خودباوری حرفه‌ای از مهم‌ترين عوامل مؤثر در تصميم‌گيری‌های بالينی دانشجويان بودند. نتيجه‌گيری: کسب خودباوری حرفه‌ای مهم‌ترين عاملی است که در تجربه و يادگيری تصميم‌گيری بالينی نقش دارد. نتايج پژوهش نشان داد که دانشجويان پرستاری عدم کسب دانش کاربردی و تجربه مناسب بالينی را در کاهش خودباوری حرفه‌ای جهت اخذ تصميمات بالينی مؤثر می‌دانند. آن‌ها به اين دلايل از کسب توانايی کافی در اخذ تصميمات بالينی مؤثر رضايت ندارند. Introduction: Although improving clinical decision making skills is declared as one of the main aims of nursing education, evidences show that it is not presented effectively within nursing education programmes. The present study aimed at exploring clinical decision making process among last year nursing student. Methods: Using qualitative method (Grounded theory), six focus groups and 12 sessions of participants’ observation were conducted with a purposeful sample of 32 last year nursing students. The data were analyzed through constant comparative analysis. Results: Participants believed competent clinical instructor, applicable knowledge, clinical experience appropriate setting for clinical education and professional self confidence are the main influential factors on students’ clinical decision making. Conclusion: Acquiring professional self confidence is the most important factor in experiencing and learning clinical decision making. The study revealed nursing student believe that not acquiring applicable knowledge and appropriate clinical experiences have impact on low professional self confidence required for clinical decisions. Therefore they are not satisfied with their gained competencies in clinical decision making. The result of this study showed that nursing students were not satisfied with the competency in clinical decision making. They experience low professional self-confidence as a result of feeling incompetent due to lack of applicable knowledge, suitable clinical experiences and conductive clinical learning climate. تصميم‌گيری بالينی، دانشجويان پرستاری، خودباوری، محيط مناسب آموزش بالينی، مربی بالينی Clinical decision making, Nursing student, Self confidence, appropriate setting for clinical education, Clinical instructor 21 31 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-24&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa فائزه جهان پور 1370031947532846001 No دانشگاه علوم پزشکی شیراز مهوش صلصالی 1370031947532846002 No محمد حسين کاوه 1370031947532846003 No فرخنده شريف fsharif@sums.ac.ir 1370031947532846004769 Yes دانشگاه علوم پزشکی شیراز

fa بررسی مقايسه‌ای دو روش استفاده از يخ و کرم EMLA در کاهش درد ناشی از رگ‌گيری در کودکان بستری در بخش اورولوژی بيمارستان مرکز طبی کودکان 1387 پرستاری nursing تئوریهای پرستاری Nursing Theories چکيده مقدمه: درد رگ‌گيری يکی از عوامل عمده استرس در کودکان بستری در بيمارستان بوده و وظيفه پرستار انجام اين رويه به شيوه‌ای است که حداقل ناراحتی را برای کودک به دنبال داشته باشد. اين پژوهش با هدف مقايسه دو روش استفاده از کرم املا و يخ پيش از رگ‌گيری بر کاهش درد ناشی از آن و نيز مقايسه اين دو روش با عدم مداخله صورت گرفته است. روش: اين بررسی مداخله‌ای روی 90 کودک 12-3 ساله بستری در بخش اورولوژی بيمارستان مرکز طبی کودکان که تحت رويه رگ‌گيری قرار گرفته‌اند، انجام شده است. آن‌ها به سه گروه مداخله با کرم EMLA، مداخله با يخ و بدون مداخله تقسيم شدند. برای دو گروه مداخله قبل از رگ‌گيری کرم EMLA و يا يخ استفاده گرديد. شدت درد هر سه گروه بعد از رگ‌گيری با دو مقياس خودگزارش‌دهی FACES و مشاهدات پرستار CHEOPS سنجيده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها از آمار توصيفی و آمار استنباطی مثل آزمون کروسکال واليس و من‌ويتنی با استفاده از نرم‌افزار SPSS v.15 انجام گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد ميانگين (انحراف معيار) شدت درد بر اساس مقياس FACES در سه گروه استفاده از کرم EMLA، استفاده از يخ و بدون مداخله به ترتيب (3)79/2، (4)81/2 و (7)27/2 و ميانگين و انحراف معيار شدت درد بر اساس مقياس CHEOPS در سه گروه استفاده از کرم EMLA، استفاده از يخ و بدون مداخله به ترتيب (4)15/2، (8)39/2 و (9)17/2 بود. آزمون کروسکال واليس نشان داد که بين اين سه گروه از لحاظ آماری در شدت درد حين رگ‌گيری با هر دو مقياس با 001/0p< اختلاف معنادار وجود دارد. همچنين آماره من‌ويتنی نشان داد شدت درد بر اساس هر دو مقياس در دو گروه EMLA و بدون مداخله و نيز دو گروه يخ و بدون مداخله با 001/0p< اختلاف معنادار وجود دارد ولی بين دو گروه EMLA و يخ ارتباط معناداری يافت نشد. نتيجه‌گيری: از آنجايی که استفاده از روش‌های غيردارويی در تسکين درد از نظر هزينه و در دسترس بودن بر روش‌های دارويی ارجح می‌باشند با توجه به نتايج به دست آمده می‌توان گفت در مواقع عدم دسترسی به روش‌های دارويی تسکين درد ناشی از رويه رگ‌گيری می‌توان روش غير دارويی استفاده از يخ را به کار برد. Introduction: Venipuncture is one of the most painful procedures in hospitalized children and reducing the pain is an important aim of nursing interventions. This study was designed to compare effectiveness of EMLA cream and local refrigeration on reducing venipuncture-related pain in hospitalized children in Children’s Medical Center. Methods: An interventional study was conducted with 90 hospitalized children ranging in age from 3 to 12 years old who had venipuncture in urology unit of Children’s Medical Center. They were randomly allocated in three groups of intervention with EMLA cream, intervention with local refrigeration, and non-intervention groups. The first two groups received the interventions prior to venipuncture. Pain intensity was measured after venipuncture through FACES, a self-report scale and CHEOPS scale for Nurse’s observations. All statistics were computed using the SPSS software, using parametric and nonparametric statistical tests, Mann-Whitney and Kruskal-Wallis tests. Results: The mean and standard deviation of pain intensity scores based on FACES scale in EMLA, local refrigeration and control groups were 3.26±2.79, 8.23±2.39 and 7.06±2.27, respectively. The corresponding values for CHEOPS scale were 7.40±2.15, 4.26±2.81 and 9.35±2.17. The between groups difference was statistically significant according to both scales (P<0.00). EMLA and local refrigeration significantly reduced the venipuncture-related pain, compared to controls. There was no significant difference between EMLA and refrigeration groups in reducing the pain. Conclusion: Both refrigeration and EMLA are effective on reducing venipuncture-related pain in children. So, refrigeration, as a non pharmacological, cost effective, and available method, is recommended to manage procedural pain in pediatric patients. درد، رگ‌گيری، کودکان، کرم املا، يخ Venipuncture, Pain, Children, EMLA, Local refrigeration 32 37 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-25&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa ليدا نيک‌فريد lidaagag1381@yahoo.com 1370031947532846004771 Yes رقيه قمريوسفی 1370031947532846004787 No مطهره نمازيان 1370031947532846004788 No مرکز طبی کودکان تهران فريبا نامدار 1370031947532846004789 No مرکز طبی کودکان تهران مريم اعظم نظامی 1370031947532846004790 No

fa تأثير آموزش از طريق فيلم بر راحتی و تحمل بيماران تحت آنژيوگرافی کرونر پرستاری nursing تئوریهای پرستاری Nursing Theories چکيده مقدمه: آنژيوگرافی عروق کرونر يکی از مهم‌ترين روش‌های تشخيصی بيماری عروق کرونر می‌باشد. بيماران به دليل عدم آگاهی در مورد روش آنژيوگرافی و اقدامات لازم بعد از آنژيوگرافی دچار ناراحتی و عدم تحمل به اين پروسيجر می‌شوند. عدم تحمل و ناراحتی بيماران سبب بروز نارضايتی و مشکلاتی برای بيماران می‌شود. آموزش به بيماران در مورد اين پروسيجر و اقدامات لازم بعد از آن می‌تواند به آگاهی بيماران بيفزايد. هدف از اين مطالعه بررسی تأثير آموزش از طريق فيلم بر راحتی و ميزان تحمل بيماران تحت آنژيوگرافی کرونر می‌باشد. روش: اين پژوهش يک مطالعه نيمه تجربی است که نمونه‌های آن را بيماران کانديد آنژيوگرافی کرونر که قبلاً سابقه انجام اين پروسيجر را نداشتند، تشکيل می‌دهند. پس از انتخاب هدفمند نمونه‌ها، بيماران به صورت تصادفی به دو گروه آزمون و شاهد (هر گروه 64 نفر) تخصيص داده شدند. گروه شاهد آموزش روتين توسط پرستاران را دريافت کردند. به گروه آزمون از طريق فيلم آموزشی در مورد آنژيوگرافی و اقدامات لازم قبل، حين و بعد از آن آموزش داده شد. ميزان راحتی بيماران از طريق مقياس ديداری 0 تا 10 در 4 مرحله در 6 ساعت بعد از آنژيوگرافی اندازه‌گيری شد. ميزان تحمل بيماران به پروسيجر آنژيوگرافی با استفاده از مقياس خودگزارشی 4 حالته اندازه‌گيری شد. يافته‌ها: هيچ اختلاف معناداری بين متغيرهای دموگرافيک بين دو گروه از بيماران ديده نشد. نتايج اين مطالعه نشان داد که ميزان راحتی بيماران در ساعت‌های دوم، چهارم و ششم بعد از آنژيوگرافی در گروه آزمون بيشتر از گروه شاهد می‌باشد (001/0p<). ميزان تحمل بيماران به آنژيوگرافی در گروه آزمون به طور معناداری بيشتر از ميزان تحمل در گروه شاهد می‌باشد (05/0p<). نتيجه‌گيری: با توجه به نتايج به دست آمده در اين مطالعه می‌توان نتيجه گرفت که دادن آگاهی به بيماران در مورد روش آنژيوگرافی از طريق فيلم سبب افزايش راحتی و تحمل بيماران به اين پروسيجر تهاجمی می‌شود که در نتيجه سبب کاهش طول مدت اقامت در بيمارستان و افزايش رضايتمندی بيماران می‌شود. Introduction: Coronary angiography is a definite diagnostic evaluation for coronary artery disease and valvular heart disease. It is necessary to provide information to such patients in order to maximize their comfort and tolerability to the invasive procedure. The study aimed at assessing the effect of patients' education by video on comfort and tolerability of patients undergoing coronary angiography. Methods: Using quasi- experimental method with a pretest-posttest design, 128 patients with coronary artery diseases randomly assigned to two groups of control and experiment. The sample hadn’t any experience of the procedure before. Control group received routine oral education by nurses and experimental group received an informative video on coronary angiography procedure as well as pre and post angiography interventions. Data were gathered through a 10-point rating visual analog scale (VAS) for comfort level and a 4-point rating scale to measure tolerability. Results: No significant difference was found between the two groups, concerning demographic variables. It was revealed that the comfort level (P<0.001) and tolerability of the patient (P<0.05) in experimental group was higher than control group two, four and six hours after angiography (P<0.05). Conclusion: The study indicated providing information on angiography through video could enhance patients’ comfort and tolerability to the invasive procedure. It could result in shortened stay at hospital and increased satisfaction of patients آنژيوگرافی کرونر، آموزش به بيمار، راحتی، تحمل Coronary angiography, Patients\' education, Comfort, Tolerability 38 44 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-26&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa ناهيد جمشيدی 1370031947532846004142 No عباس عباس زاده 1370031947532846004143 No مجيد نجفی کليايی majidnajafi5@yahoo.com 1370031947532846004144 Yes

fa بررسی موانع برقراری ارتباط مؤثر پرستار - بيمار در بيمارستان‌های آموزشی شهر اهواز پرستاری nursing تئوریهای پرستاری Nursing Theories مقدمه: برقراری ارتباط مؤثر با بيماران ويژگی اساسی مراقبت‌های پرستاری است. با اين حال اغلب پژوهش‌ها، ارتباط پرستاران با بيماران را ضعيف توصيف کرده‌اند. شناخت موانع ارتباط مؤثر پرستار- بيمار از ديد هر دو طرف اين امکان را فراهم می‌کند که مسير اقدامات برای برطرف کردن موانع را روشن نمايد. هدف از اين پژوهش تعيين موانع برقراری ارتباط مؤثر پرستار – بيمار از ديدگاه پرستاران و بيماران و مقايسه آن‌ها می‌باشد. روش: اين پژوهش يک مطالعه توصيفی- تحليلی است که در زمستان سال 1387 در سه مرکز آموزشی درمانی شهر اهواز صورت گرفته است. نمونه‌های مطالعه شامل 80 پرستار و 80 بيمار بستری که به روش در دسترس انتخاب شدند داده‌ها از طريق تکميل پرسشنامه 30 سؤالی برای پرستاران و 15 سؤالی برای بيماران بر مبنای مقياس 5 گزينه‌ای ليکرت که با سؤالات پرستاران مشترک و برای بيماران قابل درک بود گردآوری شد. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد که پرستاران زياد بودن حجم کار پرستاری (5/77%)، سختی کار پرستاری (75/73%)، کمبود امکانات رفاهی برای پرستاران (5/67%)، خستگی جسمی و روحی (25/66%) و قدردانی نکردن از پرستاران (5/62%) را به ترتيب به عنوان موانع عمده ارتباط مؤثر با بيماران شناسايی کرده‌اند. بيماران هم به ترتيب آشنا نبودن پرستاربه زبان محلی(25/86%)، زياد بودن حجم کاری پرستاری (58%)، تفاوت سن بيمار و پرستار (5/72%)، خلق تند پرستاران (25/56%)، تفاوت جنس بيمار و پرستار (5/42%) را به عنوان موانع مهم ارتباط پرستار- بيمار ذکر کرده‌اند. نتيجه‌گيری: اين مطالعه نشان داد که توافق نظرها و اختلافاتی بين ديدگاه‌های بيماران و پرستاران در اولويت‌بندی موانع وجود دارد. بنابراين مديران بخش درمان بايستی تلاش خود را برای حذف يا تعديل مهم‌ترين عوامل اعلام شده از سوی دو گروه و بويژه موارد مشترک متمرکز نمايند. Introduction: Establishing an effective communication with patients is an essential aspect of nursing care. However, most of studies described the nurse-patient relationship as weak. Recognition of barriers in nurse-patient’s effective communication from their point of view could facilitate the actions need to be taken for removing such barriers. The study aimed at assessing barriers of nurse-patient’s effective communication from nurses and patients’ viewpoints and to compare them. Methods: This descriptive – analytic study was undertaken in 2008, with a sample of 80 nurses and 80 patients drawn from three educational hospitals in Ahvaz city. They were selected by convenience sampling. Data were gathered through a questionnaire with 30 questions for nurses and 15 questions for patients on a 5-points Likert rating scale. Results: It was found that "nursing works overload"(77.5%), "hardship of nursing tasks" (73.75%), " deficiency of welfare facilities for nurses"(67.5%), "physical and emotional fatigue" (66.25%) and "not appreciating nurses" (62.5%) were reported by nurses as the main barriers of effective communication. Patients considered "nurses’ unfamiliarity with local language" (40%), "Nurses’ bad temper" (33.75%), "sex difference with nurses" (32.5%), "Patients’ transmitted diseases" (28.75%) and "lack of therapeutic and welfare facilities for patients" (25%) main barriers of effective communication. Conclusion: The study revealed there are some congruency and discrepancy between nurse’s and patient's viewpoints in ranking barriers. Thus health manager should put their attempts on eliminating or modifying the most important barriers announced by nurses and patients, especially on factors which both groups reported. موانع، ارتباط پرستار- بيمار، ارتباط مؤثر Barriers, Nurse-patient communication, Effective communication 45 52 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-27&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa شهرام براز پردنجانی shahrambaraz@ajums.ac.ir 1370031947532846004772 Yes عبدالعلی شريعتی 1370031947532846004791 No هوشنگ عليجانی 1370031947532846004792 No بی‌بی صديقه معين موسوی 1370031947532846004793 No

fa مقايسه نقشه‌های مفهومی بصری (نقاشی) با آموزش چهره به چهره بر استفاده صحيح از اسپری در کودکان مبتلا به آسم پرستاری nursing پرستاری کودکان و نوزادان Pediatric and Neonatal Nursing مقدمه: يکی از راه‌کارهای اساسی در درمان آسم کودکان استفاده از داروهای استنشاقی (اسپری‌ها) می‌باشد. با توجه به اين که روش استفاده از اسپری‌ها در روند درمان آن‌ها مؤثر است، آموزش در اين زمينه لازم و ضروری به نظر می‌رسد. هدف از اين پژوهش مقايسه تأثير آموزش به شيوه نقشه‌کشی مفهومی و چهره به چهره بر نحوه استفاده از اسپری‌ها در کودکان مبتلا به آسم، بوده است. روش: در يک کارآزمايی بالينی شاهددار، به روش دو گروهي80 کودک مبتلا به آسم 6-12 سال تحت مطالعه قرار گرفتند. کودکان به طور تصادفی به گروه‌های مطالعه تخصيص داده شدند. آموزش به گروه شاهد با روش چهره به چهره و در گروه آزمون با استفاده از نقشه‌های مفهومی بصری معتبر ارايه شد. از تمامی نمونه‌ها يک پيش آزمون و نيم ساعت بعد يک پس آزمون سپس به فاصله يک ماه بعد يک پس آزمون دوم به عمل آمد. يافته‌ها: ميانگين و انحراف معيار امتيازات پس آزمون دوم در گروه کنترل (2±) 7/6 و در گروه آزمون (7/0±) 5/9 به دست آمد. آزمون t مستقل با 001/0p<، تفاوت معناداری بين گروه‌ها نشان داد. به علاوه آزمون آماری واريانس اندازه‌های تکراری نشان داد روند يادگيری در هر دو گروه سير صعودی داشته اما اين پيشرفت در گروه آزمون بارزتر بوده است (001/0p<). نتيجه‌گيری: استفاده از نقشه‌کشی مفهومی در مقايسه با روش چهره به چهره در آموزش به کودکان مبتلا به آسم مؤثرتر می‌باشد. لذا پرستاران و ساير درمانگران مرتبط با اطفال می‌توانند جهت افزايش اثربخشی آموزش در زمينه نحوه استفاده از اسپری‌ها در کودکان مبتلا به آسم، از نقشه کشی مفهومی بصری استفاده کنند. Introduction: Inhaled therapy (Sprays) is one of the basic strategies for treatment of asthma. Spray application methods play a significant role on effective asthma management. Therefore education on how to use inhaled therapy is essential. The present study aimed at comparing the impact of education through concept mapping with face to face education on spray application of children with asthma. Methods: A controlled clinical trial was conducted with 80 asthmatic children, ranging in age from 6 to 12 years old. They were selected through random allocation. Control group were educated through face to face method and experimental group by visual concept mapping. Pre-test and post-test was taken before and 30 minutes after the intervention. A follow up post-test was taken one month later. Results: Mean scores of second post-test was 6.7 (2) for control group and 9.5 (0.7) for experimental group. Independent t-test demonstrated a significant difference between groups (P<0.001). Moreover, repeated measured ANOVA revealed a rising trend in learning of both groups, but the progress was more obvious in experimental group (P<0.001). Conclusion: Concept mapping was more effective in educating children with asthma using inhaled therapy than face to face method. Therefore, pediatric nurses and other therapists can employ visual concept mapping in order to increase the effectiveness of their education on spray application of children with asthma. نقشه کشی مفهومی، آموزش چهره به چهره، آموزش به بيمار، کودکان مبتلا به آسم، نحوه استفاده دارويی Concept Mapping, Face to face education, Patient education, Children with asthma, taking Medicines 53 60 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-29&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa پريسا بزرگ‌زاد 1370031947532846004773 No فروغ سرهنگی 1370031947532846004794 No مصطفی معين 1370031947532846004795 No عباس عبادی Ebadi1347@yahoo.com 1370031947532846004796 Yes بزمان سعادت آملی 1370031947532846004797 No نسرين رزمجويی 1370031947532846004798 No

fa تجارب خانواده از مراقبت از بيمار با پيوند عروق کرونری: يک مطالعه کيفی پرستاری nursing پرستاری داخلی جراحی Medical Surgical Nursing چکيده مقدمه: بيماری‌های قلبی عروقی يکی از عوامل شايع مرگ و مير در کشورهای پيشرفته دنيا می‌باشد و در کشور ما پس ار تصادفات بيشترين علت مرگ و مير را به خود اختصاص داده است. بيماری‌های قلبی عروقی افزون بر مرگ و مير ممکن است پيامدهای فردی، خانوادگی، اجتماعی، و مالی زيادی به همراه داشته باشد، درمان جراحی بای پس عروق کرونری که يک مداخله حياتی برای بيمار قلبی است، ممکن است در طی دوره بهبودی مسايلی را برای بيمار، مراقبت‌کنندگان خانگی و پرستاران به وجود آورد که در مطالعات کمتر به کسب تجارب مراقبتی اين خانواده‌ها پرداخته شده است. هدف اين مطالعه نيز توصيف تجارب زنده مراقبين خانوادگی بيماران با پيوند عروق کرونری بود. روش: اين تحقيق يک طرح کيفی است که با روش فنومنولوژی انجام شده است. بر اساس نمونه‌گيری مبتنی بر هدف، با 14 شرکت‌کننده (که از اعضای خانواده بيمار بوده و مسؤوليت اصلی مراقبت او را بر عهده داشتند) مصاحبه شد روش جمع‌آوری اطلاعات مصاحبه سازمان نيمه سازمان يافته بود و برای تجزيه و تحليل اطلاعات به دست آمده از مصاحبه‌ها از متد کلايزی استفاده شد. يافته‌ها: يافته‌های اين مطالعه شامل پنج مفهوم اصلی که شامل: 1- مواجهه با تنش 2- فشار نقش 3- مقاومت در برابر آسيب‌پذيری، 4- عملکرد و 5- نياز بود. نتيجه‌گيری: يافته‌های مطالعه نشان داد که خانواده‌های بيماران با عوامل تنش‌زای زيادی در طول دوره مراقبتی خود مواجه شده که اين عوامل باعث برانگيخته شدن واکنش‌های جسمی و روانی آنان شده و عدم ارضای نيازهای اطلاعاتی و حمايتی از جانب تيم مراقبتی مسأله را بدتر می‌کند. عواملی همچون ارايه اطلاعات مناسب، عقايد مذهبی و برآوردن نيازهای خانواده تأثير مهمی بر مقاوم نمودن اعضای مراقب خانواده دارد علاوه بر اين مسايل، لزوم گنجاندن ارتباط مناسب با بيماران و مراقبين خانوادگی آنان نيز حايز اهميت زيادی در برنامه‌ريزی تيم مراقبتی دارد. Introduction: Cardiovascular disease is one of the important mortality causes in developed country of the world and so in Iran. Coronary Artery bypass graft surgery as a lifesaving intervention in cardiac patients may presents a number of challenges for patients and theire family caregivers. Little is known about the experience of caring for this patients. The purpose of this study was to describe the lived experiences of family caregivers of coronary artery bypass graft. Methods: This is a qualitative study with phenomenology method. Using phenomenological methods, 14 family caregiver were interviewed at clinic or home during one year post discharge period. Results: Five them emerge from participant experiences encompass pressure of role, exposure to tension, resistance against vulnerability, functioning, and need. Conclusion: The research finding showed that the patient,s family faced with many stressor agents duration their caregivering period that this stress agents provoke somatic and mental reaction. Inappropriate interaction of medical team exacerbated this problems. In other hand, the devout belives, appropriate information and provided needs had important effect on protect them. Having a appropriate communication with patients and family caregivers should hold in nursing plans. خانواده بيمار، پيوند عروق کرونری، مراقبت غيررسمی، فنومنولوژی Family of patients, Coronary artery by pass graft, Informal care, Phenomenology 61 71 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-30&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa فاطمه پاشايی pashaii1385@yahoo.com 1370031947532846004774 Yes فريبا طالقانی 1370031947532846004799 No خسرو توکل 1370031947532846004800 No عبداله رضايی 1370031947532846004801 No