پژوهش پرستاری IJNR Medical Sciences http://www.ijnr.ir 137 journal137 1735-7012 1735-9074 fa jalali 1388 12 1 gregorian 2010 3 1 4 15 online 1 fulltext

fa • عوامل اجتماعی سلامت زنان ساکن در شهر تهران: يک پژوهش کيفی پرستاری nursing تحقیقات کیفی qualitative research مقدمه: زنان، نيمی از جمعيت را تشکيل می‌دهند و سلامت آنان زيربنای سلامت خانواده‌ها و جوامع است. مشکلات آنان، بر سلامت جسمی و به وي‍ژه سلامت روان خانواده، جامعه و حتی نسل‌های بعدی نيز مؤثر خواهد بود. هدف اين پژوهش تبيين عوامل اجتماعی تعيين کننده درسلامت زنان بوده است. روش: اين تحقيق با رويکرد کيفی و روش تحليل محتوا و با استفاده از مصاحبه‌های نيمه ساختار با بيست و دو خانم بيست تا پنجاه ساله ی ساکن تهران که به روش نمونه گيری مبتنی برهدف انتخاب شده بوده‌اند تا رسيدن به اشباع داده‌ها انجام شده است. مکالمات ضبط، دست نويس، و تجزيه و تحليل شده است. يافته‌ها: تجزيه و تحليل داده‌ها منجر به ظهور شش مضمون: تبعيض جنسيتی، تلاش طاقت فرسا، مشکلات اقتصادی، اشتغال مناسب، ورزش بانوان، رشد فرهنگی و تحصيلات که بيانگر معنای عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت زنان می‌باشد شده است. نتيجه‌گيری: يافته‌های اين مطالعه نشان داد که زنان هنوز از بی عدالتی در رنج اند و برای تأمين سلامت، به رفاه اجتماعی، ورزش، اشتغال و تحصيل مطلوب نيازمند هستند. براساس اين شناخت و پرستاران می‌توانند در راستای تأمين سلامت زنان و سلامت خانواده‌ها بعنوان کارکنان و حافطان عرصه سلامت در جهت فرهنگ‌سازی مشارکت مردان در امور منزل و همچنين برای برقراری عدالت جنسی تلاش کنند. تاريخ دريافت مقاله 2/10/1387 پذيرش مقاله: 22/11/1388 Introduction: Women constitute half of the population and their health is the keystone of family and society’s health. Women’s problems could adversely affect physical health and in particular mental health of the family, society, and future generations. The present study aimed at determining the social predisposing factors on women's health in Iran. Methods: Using qualitative method (content analysis), semi-structured interactional interviews were conducted with a purposeful sample of 22 women aged 20 to 50 years who were living in Tehran. Interviewing the participants were continued to reach data saturation. All the interviews were recorded and transcribed. They were analyzed through a qualitative content analysis method. Results: Six themes were identified in data analysis: gender disparities, burden, economical problems, appropriate occupation, women sport and cultural and educational growth which reflect effective social factors on women’s health. Conclusion: The study revealed that women are still suffering from disparities. They need appropriate social welfare, sport, job and education to be healthy. Knowing these, nurses could make an effort to acculturate men participation in house chores and to develop gender equalities in order to provide health for women and families. Key words: Qualitative Research, Content Analysis, Social Factor, Health, Woman پژوهش کيفی، تحليل محتوا، عوامل اجتماعی، سلامت، زنان Qualitative Research, Content Analysis, Social Factor, Health, Woman 6 15 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-373-1&slc_lang=fa&sid=fa soroor parvizy سرور پرويزی s_parvizy@yahoo.com 1370031947532846003735 Yes Forough Naseri فروغ ناصری 1370031947532846003736 No Naeemeh Seyed Fatemi نعيمه سيدفاطمی 1370031947532846003737 No Farzaneh Ghasem Zadeh kakroudi فرزانه قاسم زاده کاکرودی 1370031947532846003738 No

fa بررسی نيازهای آموزشی مديران پرستاری بيمارستان‌های دولتی پرستاری nursing مدیریت پرستاری Nursing Management and Administration مقدمه: برنامه‌های آموزشی به منظور تأمين نيازهای آموزشی فراگيران طراحی می‌شوند. لذا شناسايی نياز، اولين گام در برنامه‌ريزی آموزشی است و موجب افزايش مشارکت فراگيران در طراحی برنامه‌های آموزشی و ارتقای سطح کيفی برنامه‌ها می‌گردد. در زمان گسترش سريع مرزهای علم، پرستاران نيز نيازمند مهارت‌های جديد هستند و در اين ميان شناخت نيازهای آموزشی مديران پرستاری گامی مؤثر در راه افزايش توانمندی آنان می‌باشد. هدف از اين پژوهش تعيين نيازهای آموزشی مديران پرستاری بيمارستان‌های دولتی از ديدگاه شغل با روش‌های دلفی و تجزيه و تحليل شغل می‌باشد. روش: اين پژوهش با استفاد از تلفيق دو روش دلفی و تجزيه و تحليل شغل جهت تعيين نيازهای شغلی مديران پرستاری انجام شده است. واحدهای پژوهش، در روش دلفی شامل 20 نفر از مديران پرستاری دانشگاه‌های علوم پزشکی و در بخش تجزيه و تحليل شغل نيز با توجه به شرح وظايف مديران پرستاری که مصوب وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی می‌باشد، نيازهای آموزشی بر اساس ايزو 10015 توسط وزارت متبوع جهت کليه رسته‌های شغلی استخراج گرديده و در اين تحقيق از آن‌ها استفاده گرديد. يافته‌ها: نيازهای آموزشی مديران پرستاری از ديدگاه شغل در دو دسته فردی و سازمانی قرار گرفتند. که نيازهای فردی به طور مثال شامل مهارت‌های سخنرانی، مقاله نويسی، مکالمه و ترجمه زبان و فن اداره جلسات بودند و نيازهای سازمانی شامل مواردی همچون IT، اخلاق و قانون در پرستاری، ارزيابی کيفی بخش‌ها، بهبود کيفيت خدمات پرستاری، آشنايی با استانداردهای ساختار، تجهيزات و نيروی انسانی، مديريت بحران آموزش سلامت، سيستم، HIS کنترل عفونت‌های بيمارستانی، آشنايی با روش‌های انجام کار و مراقبت‌ها، اصول و مبانی مديريت، مديريت نيروی انسانی، فنون مصاحبه، روش تحقيق آمار- نرم‌افزار SPSS، مکاتبات اداری، اقتصاد بهداشت و درمان، تفکر تيمی و تيم‌سازی، روش تدريس، آموزش احکام شرع مقدس و انطباق، نيازسنجی آموزشی، سنجش و ارزشيابی فراگير و مديريت تغيير، مديريت تفکر انتقادی، مديريت استرس، مهارت‌های ارتباطی، روش‌های تصميم‌گيری و حل مسأله و مديريت زمان بودند. نتيجه‌گيری: نتايج مطالعه نشان می‌دهد که نيازهای مهم و تعيين‌کننده در انجام وظايف حرفه‌ای مديران پرستاری بدون پاسخ مانده و تأمين نشده است. لذا از اين يافته‌ها اين می‌تواند در تدوين دوره‌های آموزشی مديران پرستاری بيمارستان‌های تحت پوشش دانشگاه‌های علوم پزشکی استفاده نمود. همچنين از سويی ديگر از ترکيب روش و الگوی نيازسنجی آموزشی معرفی شده در اين مطالعه می‌تواند برای نيازسنجی آموزشی ساير مديران نيز استفاده نمود. تاريخ دريافت مقاله 14/4/1388 پذيرش مقاله: 22/11/1388 Introduction: Educational programmes are designed to meet educational needs of learners. Therefore, need identification is the first step in educational planning. Nurses need new skills considering how rapidly the science borders are expanding. Identifying educational needs of nurse managers could be an effective way to empower them. This survey aimed at determining the educational needs of nurse managers of state hospitals, through Delphi method and job analysis. Methods: The study utilized mixed method by combing Delphi method and job analysis to determine educational needs of nurse managers. 20 nurse managers drawn from universities of medical sciences were recruited to the study. With reference to nurse managers’ task description –approved by Ministry of Health and Medical Education- educational needs were discovered based on ISO 10015 (launched by Ministry of Health for all job categories). Results: Educational needs of nurse managers were categorized in two groups of personal and organizational needs. Personal needs included skills in lecturing, article writing, English conversation and translation as well as running meetings. Organizational needs consisted of IT, Nursing ethic and law, quality assessment of wards, quality improvement in nursing care, standards of structure, equipments and human resources, crisis management, health education, HIS system, hospital infection control, nursing care procedure, management principles, human resource management, interview technique, research methods, statistics, SPSS software, health economics, teamwork and teambuilding, educational methods, religious practices and adjustments, educational need assessment, comprehensive evaluation, change management, critical thinking, stress management, communication skills, decision making techniques, problem solving and time management. Conclusion: Since the study revealed that significant needs in performing professional tasks of nurse managers have not been met, the results could be applied in developing educational programmes for nurse managers of university hospitals. The mixed method and educational need assessment model used in this study, could be used in assessing educational needs of other managers. نيازسنجی، مديران پرستاری، تحقيق کيفی Need analysis, Nursing management, Qualitative research 16 24 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-585-1&slc_lang=fa&sid=fa ميرمحمد سيد عباس زاده 1370031947532846003739 No اروميه - خيابان والفجر2- دانشکده ادبيات وعلوم انسانی- دفتر آقای پرفسور عباس زاده عليرضا نيکبخت نصر آبادی 1370031947532846003740 No ميدان توحيد- دانشکده پرستاری ومامائی - طبقه سوم اتاق 46 خورشيد وسکوئی اشکوری ava,vaskooi@gmail.com 1370031947532846003741 Yes خيابان شريعتی - پائين تر از بهار شيراز- جنب بانک سپه معاونت سلامت دانشگاه علوم پزشکی تهران - طبقه دوم

fa آيا می‌توان ترمومتری تمپانيک را جايگزين روش رکتال کرد؟ پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education مقايسه دو روش ترمومتری تمپانيک و رکتال مقدمه: کنترل دمای بدن بيماران، يکی از وظايف پرستاريِ بالينی ميباشد. در بالين، درمان صحيح بيماران با کنترل صحيح دمای بدن امکان‌پذير است. محلهای مختلفی برای کنترل دمای بدن وجود دارد، که شامل رکتال، دهان، زيربغل و تمپانيک ميباشد. از دير باز دمای رکتال به عنوان دمای مرکزی کمتر تهاجمی در نظر گرفته ميشود. اين پژوهش با هدف مقايسه دو روش ترمومتری تمپانيک و رکتال انجام گرديد. روش: اين پژوهش از نوع مقايسه‌ای بود. تعداد نمونههای تحت مطالعه 336 نفر بود که به روش آسان انتخاب شدند. بيماران تحت مطالعه 85-16 ساله بودند. برای اندازهگيری دمای تمپانيک از دماسنج ترمواسکن براون مدل 6020 و برای اندازهگيری دمای رکتال از دماسنج ديجيتالی سامسونگ استفاده شد. برای تعيين پايايی دماسنج‌ها از روش کاليبراسيون استفاده گرديد؛ علاوه بر آن طبق گزارش شرکت‌های سازنده، هر دو دماسنج از خطای درونی 1/0 درجه سانتی‌گراد برخوردار بوند. داده‌ها وارد نرم‌افزار SPSS و Medcalc شد و با استفاده از آمار توصيفی، آزمون تی‌زوج، همبستگی پيرسون، آناليز «بلند و آلتمن»، تست‌های حساسيت، ويژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. p-value کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. يافته‌ها: آزمون تی زوج نشان داد، ميانگين دمای تمپانيک در مقايسه با ميانگين دمای رکتال از نظر آماری معنادار است (0001/0=p). آناليز «بلند و آلتمن» نشان داد که ميانگين دمای رکتال °C23/0 بيش از ميانگين دمای تمپانيک می‌باشد؛ اما حدود توافق اختلاف 95% برای دمای تمپانيک راست و دمای رکتال،91 /0- الي51/0بود. همچنين حدود توافق اختلاف 95% برای دمای تمپانيک چپ و دمای رکتال در گستره 88/0- الي41/0 قرار داشت. همبستگی بين دمای رکتال با دمای تمپانيک راست (88/0 r=) و دمای تمپانيک چپ (89/0=r) نيز بالا بود. نتيجه‌گيری: علی‌رغم وجود همبستگی بالا بين دمای رکتال و دمای تمپانيک، اختلاف اين دو از لحاظ آماری و بالينی معنادار بود، پس می‌توان نتيجه‌گيری کرد که دمای تمپانيک نمی‌تواند دمای رکتال را با توافق بالا منعکس کند. در نهايت، بر اساس نتايج پژوهش حاضر نمی‌توان با يقين بالا روش تمپانيک را جايگزين روش رکتال نمود. در عين حال هر کدام از روش‌های مذکور در بالين کارايی، مزايا و معايب خاص خود را دارا هستند. تاريخ دريافت مقاله 17/4/1388 پذيرش مقاله: 22/11/1388 Introduction: Monitoring of patients' temperature is an important clinical nursing task. Proper treatment of patients is possible by controlling the body temperature accurately. Body temperature is usually taken at different sites like rectum, month, axillaries and tympanic. Rectal temperature measurement as a less invasive method has been used for a long time. This study was untaken to compare two methods of tympanic and rectal temperature measurement. Methods: A comparative study design was used to recruit a convenient sample of 336 patients in study. They ranged in age from 16 to 85. The tympanic temperatures were measured using the Braun ThermoScan type 6020 and the rectal temperatures were measured by Samsung digital. The measurement accuracy of both thermometers was 0.1ºC, according to those manufactures. Collected data were inserted to SPSS and Medcalc sofwares and analyzed through descriptive statistics, paired t-test, Pearson coefficient, Bland-Altman's analysis, sensitivity, specificity, positive and negative predictive values. P-value less than 0.05 considered significant. Results: Using Paired t-test, it was revealed that tympanic and rectal mean temperatures were significantly different (P<0.0001). The Bland-Altman analysis demonstrated that the mean rectal temperatures were 0.23ºC more than the mean of tympanic temperatures, with ranges of agreement between -0.98ºC to 0.51ºC for right tympanic temperatures and the limits of agreement between -0.88ºC to 0.41ºC for left tympanic temperatures. There was also high correlation between right (r=0.88) and left (r= 0.89) tympanic temperatures (P<0.0001). Conclusion: Despite high correlation between rectal and tympanic temperature, their differences were significant both statistically and clinically. It could be concluded that tympanic temperature can't reflect the rectal temperature with high agreement. Based on the study’s result, tympanic method couldn’t be an excellent alternative for rectal method. However, each of them has special performances, advantages and disadvantages in clinical practice. .دمای تمپانيک، دمای رکتال، ترمومتری Tympanic temperature, Rectal temperature, Thermometric 25 32 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-549-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa mahmood shamshiri محمود شمشيری mahmood.shamshiri@gmail.com 1370031947532846003742 Yes gonabad خراسان‌رضوی، شهرستان گناباد، جاده سنتو، معاونت آموزشی و پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گروه پرستاری aghil habibi عقيل حبيبی 1370031947532846003743 No ardebil medical university علوم پزشکی اردبيل shahin salarvand شهين سالاروند 1370031947532846003744 No gonabad medical university علوم پزشکی گناباد ali mohammadpour علی محمدپور 1370031947532846003745 No gonabad medical university علوم پزشکی گناباد

fa ارتباط تصوير ذهنی از بدن با اختلالات خوردن پرستاری nursing روانپرستاری و پرستاری بهداشت روانی Psychiatric and Mental Health Nursing <p> <table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td><p></p></td></tr></tbody></table><strong> </strong> <strong> مقدمه: </strong>نوجوانان معمولاً دارای مشکلات ويژه‎ای هستند که در دوره کودکی کمتر با آن مواجه مي‎باشند. در اين دوره تصوير ذهنی که به دليل تغييرات جسمی تحت تأثير قرار مي‎گيرد ممکن است منجر به اختلال خوردن گردد. اين مطالعه با هدف تعيين ارتباط تصوير ذهنی از بدن با اختلالات خوردن در دانش‎آموزان دختر دبيرستان‎های شهر کرمان انجام شد. </p><p> <strong> روش: </strong>در اين مطالعه توصيفی - همبستگي650 دانش‌آموز دختر شرکت کردند. گردآوری داده‎ها به وسيله پرسشنامه‎های اطلاعات فردی، اختلالات خوردن و تصوير ذهنی از بدن در سال 1386 صورت گرفت. از شاخص‎های مرکزی، پراکندگی و آزمون‎های <i>t </i>، آناليز واريانس يک طرفه و رگرسيون خطی و لجستيک با استفاده از نرم‌افزار SPSS v.15 جهت تجزيه و تحليل استفاده گرديد. </p><p> <strong> يافته‌ها: </strong>ميانگين نمره کل تصوير ذهنی از بدن 02/64% بود. بيشترين ميانگين به (مو، گوش‎ها، دست‎ها، قفسه‎سينه) تعلق گرفت. 3/6% دانش‎آموزان به اختلال خوردن مبتلا بودند که 7/1% به بي‎اشتهايی عصبی، 7/1% به پراشتهايی عصبی و 9/2% به اختلال خوردن تصريح نشده مبتلا بودند. مقايسه نمره تصويرذهنی با نوع اختلال خوردن به جزء بي‎اشتهايی عصبی در ساير موارد نتيجه معناداری را نشان داد. نتايج تأثير متقابل متغيرهای اختلال خوردن و نمره تصويرذهنی را نشان داد. تنها شاخص توده بدنی عامل پيش‌بينی‌کننده ابتلا به خوردن بود (02/0 <i>p </i>= ). </p><p> <strong> نتيجه‌گيری: </strong>يافته‌های مطالعه حاضر نشان دادکه ارتباط بين دو متغير تصويرذهنی و اختلال خوردن متقابل است. بنابراين با وجود نشانه‎های يکی از اختلالات، احتمال وجود آشکار يا پنهان ديگری نيز وجود دارد. بنابراين آموزش کليه افرادی چون والدين و آموزگاران و مراقبين بهداشتی توسط پرستاران بهداشت جامعه در زمينه مشکلات تغذيه‌ای می‌تواند در تشخيص و شناسايی زودرس اختلالات مؤثر باشد. </p><p>  </p><p> <strong> </strong>  تاريخ دريافت مقاله: 17/6/1388 پذيرش مقاله: 22/11/1388 </p><p>  </p> <p> <strong> </strong> <strong>Introduction: </strong>Adolescents face special problems which are less common during childhood. Their self image that is influenced by their body changes during this period could cause eating disorders. The present study was undertaken to asses the relationship between body image and eating disorders among female students in Kerman’s high schools. </p><p> <strong>Methods: </strong>Using a correlational study design, 650 female students drawn from high schools were selected. Data were collected through demographic, eating disorders and body image questionnaires. Data was analyzed using Central and distributional indices , T-test, one-way analysis of variance, linear and logistic regression.</p><p> <strong>Results: </strong>Total mean score of body image was 64.02%. The highest scores belonged to the upper part of body such as hair, ears, hands and chest. 6.3% of students had eating disorder, consisting of 1.7% anorexia nervosa, 1.7% bulimia nervosa and 2.9% eating disorder not otherwise specified. Comparison of body image score and type of eating disorders showed significant differences except for anorexia nervosa. Linear regression and logistic regression showed a two-directional relationship between eating disorder variables and body image score. Only BMI was predictive factor for probability of eating disorders (<i>P</i>=0.02).</p><p> <strong>Conclusion: </strong>The relationship between body image and eating disorder is two-directional. Therefore, observing the symptoms of one disorder suggests the probability of the presence of the other one. So educating people like parents and teachers and caregivers by community health nurse regarding nutritional problems can be effective in early diagnosing and identifying such disorders.</p><p>  <hr size="1" width="33%" /></p><p> <a name="_ftn1">�</a></p> تصوير ذهنی از بدن، اختلالات خوردن، دانش‎آموز Body image, Eating disorder, Student 33 43 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-663-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mansoorhe forozy منصوره عزيززاده فروزی forozy@gmail.com 1370031947532846003746 Yes کرمان ابتدای بلوار هفت باغ دانشکده پرستاری و مامائی رازی Mohamm سکينه محمدعليزاده 1370031947532846003747 No علی اکبر حقدوست 1370031947532846003748 No بهشيد گروسی 1370031947532846003749 No ناهيد شمس الدين سعيد 1370031947532846003750 No

fa بررسی عملکرد پرستاران در پذيرش کودکان 3 تا 6 ساله بستری شده در بيمارستانهای آموزشی همدان پرستاری nursing پرستاری کودکان و نوزادان Pediatric and Neonatal Nursing مقدمه: بدون شک اکثر افراد جوان خاطراتی از بستری در بيمارستان در دوران کودکی خود دارند. بستری شدن از طرفی می‌تواند رويداد آزاردهنده برای کودکان محسوب شود و از طرف ديگر، در صورتی که کودک از طريق تدابير پرستاری ويژه به خوبی آماده بستری شود، می‌تواند تجربه مثبت روانی در بر داشته باشد. ساعات اوليه بستری از اهميت به‌سزايی برخوردار است. بنابراين آشناسازی کودک با فرايند بستری و مقابله با ترس ناشی از آن در نهايت موجب افزايش اعتماد به نفس وی می‌شود. در نتيجه کودک با موقعيت‌های بالقوه تنش‌زای آتی سازش می‌يابد. هدف از اين مطالعه تعيين عملکرد پرستاران در پذيرش کودکان 6-3 ساله است. روش: اين پژوهش يک مطالعه توصيفی - تحليلی است. نمونه پژوهش شامل20 نفر از کارشناسان پرستاری که حداقل يک سال سابقه کار در بخش کودکان داشته باشند را تشکيل داد که به صورت سرشماری نمونه‌گيری شد. جهت جمع‌آوری داده‌ها از چک ليست مشاهده ای استفاده شد. بدين صورت که عملکرد پرستاران به صورت تصادفی سه بار در شيفت های صبح و عصر که ميزان بستری بيشتر است مورد بررسی قرار گرفت و در طيف مربوط به خود علامت گذاری و در نهايت امتيازهای تخصيص يافته جمع بندی شد. برای اين که مشخص شود آيا عملکرد پرستاران به دليل وجود يا نبود امکانات کافی بوده است، محيط فيزيکی، امکانات و تجهيزات بيمارستان ها نيز هم‌زمان به‌وسيله يک چک ليست ديگر سه بار در روزهای متفاوت مشاهده و ثبت گرديد. جهت تجزيه و تحليل آماری با استفاده از نرم‌افزار SPSS v.15 از آمار توصيفی (جداول توزيع فراوانی، ميانگين و انحراف معيار) و آمار استنباطی (مجذور کای 05/0p>) استفاده شد. يافته‌ها: يافته‌های پژوهش نشان داد 95% پرستاران هنگام پذيرش کودکان از عملکرد ضعيفی برخوردارند (461 امتياز از حداکثر 960). در اين مطالعه محيط فيزيکی بخش‌های کودکان نسبتا مناسب بوده و امکانات و تجهيزات مطلوبی داشته‌اند. به لحاظ آماری بين امکانات موجود و عملکرد پرستاران ارتباط معناداری وجود نداشته است (21/0=p). همچنين بين مشخصات دموگرافيگ واحدهای مورد پژوهش با عملکرد پرستاران در پذيرش کودکان ارتباط معنادار وجود نداشت (05/0p>). نتيجه‌گيری: در اين پژوهش مشخص گرديد: محيط فيزيکی، امکانات و تجهيزات بخش های کودکان بيمارستان های آموزشی شهر همدان مناسب است، اما کارشناسان پرستاری در پذيرش کودکان از عملکرد خوبی برخوردار نبودند. يعنی محيط فيزيکی، امکانات و تجهيزات تأثيری بر روی عملکرد پرستاران نداشته است. بنابراين لزوم آموزش به پرستاران در رابطه با نحوه پذيرش کودک و اين که چگونه از شرايط موجود در بخش می توانند در جهت ارتقای عملکرد خود استفاده نمايند، ضروری به نظر می‌رسد.        تاريخ دريافت مقاله: 9/3/1388 پذيرش مقاله: 22/11/1388 <p>   <strong>Introduction:</strong> Many Adults remember their hospital admission during childhood. Hospitalization could be terrifying for children. In the other hand, it could be a positive experience, if they get well prepared for hospitalization by nursing plans. First hours of hospitalization are the most important. Therefore, orienting the child to hospitalization process and copying with fears could increase child’s self esteem. It would furthermore help the child to adjust with potentially stressful situation in future. The purpose of this study was to identify nursing performances regarding hospital admission of children aged 3-6 years. </p><p>  <strong>Methods:</strong> Using descriptive- analytic study method, 20 nurses who have worked in pediatric wards for at least one year, were selected through census sampling. The data were collected through an observational checklist. Nurses’ performance was assessed randomly three times a day during morning and evening shifts when the most hospitalization takes place. To know whether nurses’ performance was influenced by availability of facilities, another checklist was used to assess physical environment, facilities and equipments of hospital, three times within different days. <strong>All statistics were computed by the SPSS software (version 15).</strong> </p><p>  <strong>Results:</strong> The results revealed that 95 percent of nurses had weak performance at admission time (461 scores of 960). Physical environment and equipments of pediatric wards were found appropriate. No significant correlations were found between nursing performance and physical environment or equipments (<i>P</i>=0.21). There was no significant correlations between demographic of participants and nursing performance as well (<i>P</i>>0.05). </p><p>  <strong>Conclusion:</strong> The study found that physical environment, facilities and equipments of pediatric wards in educational hospitals of Hamadan city is appropriate, eve though nurses’ performance weren’t good enough in admitting children. It meant physical environment, facilities and equipments didn’t had any impact on nursing performance. Therefore, training nurses regarding children admission and how to use the available resources to promote their performance is needed. </p><p>  </p><a href="__AWT_SITE_URL__/find.php?word="></dfn /></a> عملکرد پرستاری، پذيرش، کودکان 6-3 ساله Nursing performance, Admission, Preschool children 44 52 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-551-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa zohreh khodakarami زهره خداکرمی ashaii1385@yahoo.com 1370031947532846003751 Yes university of hamedan همدان شهرک شهيدمدنی دانشگاه ازاد اسلامی fatemeh pashaii sabet فاطمه پاشايی ثابت ashaii1385@yahoo.com 1370031947532846003752 No university of hamedan همدان شهرک مدنی دانشگاه آزاد اسلامی همدان Alireza nikbakht nasr abadi عليرضا نيکبخت نصر آبادی nikbakht @sina.tums.ac.ir 1370031947532846003753 No Tehran University of Medical Sciences(TUMS) تهران ميدان تو حيد - دانشکده پرستاری مامائی تهران

fa بررسی تاثير آموزش راهنمای تغذيه ای بر شاخصهای اسپيرومتريک دربيماران مبتلا به COPD پرستاری nursing آموزش پرستاری Nursing Education <p><strong> </strong></p><p align="right"> <strong> مقدمه: </strong>بيماری‌های انسدادی ريه چهارمين علت مرگ و مير در دنيا بوده و شيوع آن در حال افزايش است. مشکلات تغذيه‌ای يکی از مشکلات شايع در بيماران مبتلا به COPD می‌باشد. که باعث دريافت نامتعادل انرژی بين جذب کمتر و بيشتر از نياز آنان می‌شود. اين مسأله خود می‌تواند منجر به افزايش شدت بيماری و مرگ و مير در آنان گردد. اين مطالعه با هدف بررسی تأثير به‌کارگيری راهنمای تغذيه‌ای بر شاخص‌های اسپيرومتريک ( FEV1,FVC,FEV1/FVC ) در بيماران مبتلا به COPD انجام شد. </p><p align="right"> <strong> روش: </strong>اين پژوهش يک مطالعه نيمه تجربی با طرح قبل و بعد است. نمونه‌گيری به صورت غير تصادفی بر روی 30 بيمار مبتلا به COPD بستری در بيمارستان البرز شهرستان کرج انجام شد. در ابتدا پس از پر کردن پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک توسط بيماران بستری يک بررسی اسپيرومتريک در آن‌ها صورت گرفت و سپس اصول تغذيه صحيح به تمام بيماران به صورت چهره به چهره و تک به تک طی 4 جلسه 15 دقيقه‌ای و طی 4 روز متوالی همراه با جزوه آموزشی به آنان آموزش داده شد و سپس يک ماه و سه ماه پس از آموزش مجدداً شاخص‌های اسپيرومتريک در آنان بررسی شد. ضمناً بيماران پس از ترخيص از طريق مراجعه به منزل و تماس تلفنی پيگيری شدند. سپس شاخص‌ها با يکديگر مقايسه گرديد. </p><p align="right"> <strong> يافته‌ها: </strong>ميانگين شاخص FEV1 يک ماه پس از آموزش (49/66) نسبت به قبل از آموزش (96/50) افزايش معناداری را نشان داد (004/0= <i>p </i>). و پس از 3 ماه آموزش (7/77) نيز افزايش اين شاخص از نظر آماری معنادار بود (01/0= <i>p </i>). همچنين ميانگين شاخص FVC بعد از يک ماه آموزش (72/66) نسبت به قبل از آموزش (68/46) به طور معناداری افزايش نشان داد (015/0= <i>p </i>). و پس از 3 ماه آموزش (36/70) نيز اين افزايش از نظر آماری معنادار بود (000/0= <i>p </i>). بهبود شاخص FEV1/FVC با وزن نمونه‌ها رابطه معکوس داشت که ضريب همبستگی پيرسون اين ارتباط معکوس را معنادار نشان داد. (426/0-= r ، 034/0= <i>p </i>) شاخص FEV1/FVC سه ماه پس از آموزش با سن رابطه مستقيم داشت، يعنی افرادی که سن بالاتری داشتند افزايش شاخص FEV1/FVC در آن‌ها بيشتر بوده و ضريب همبستگی پيرسون اين ارتباط را معنادار نشان داد (399/0= r ، 029/0= <i>p </i>). </p><p align="right"> <strong> نتيجه‌گيری: </strong>نتايج تحقيق پيشنهاد می‌کند بيماران مبتلا به COPD بايد در مورد فاکتورهای مؤثر بر شرايط تنفسی مانند فاکتورهای تغذيه‌ای آگاه باشند و بايد در مورد غذاهايی که بر تنفس آن‌ها اثر مثبت يا منفی دارند، راهنمايی شوند. </p><p style="DIRECTION: rtl" align="right">  </p><p>  تاريخ دريافت مقاله: 20/3/1388 پذيرش مقاله: 22/11/1388 </p><p>  </p> <p>  <strong> Introduction </strong><strong>: </strong>Chronic obstructive pulmonary disease (COPD) is the fourth leading cause of death, and its prevalence is increasing. Nutritional depletion is a common problem among chronic obstructive pulmonary disease (COPD) patients. It is caused, to a large extent, by an imbalance between low- energy intake and high- energy requirements. This problem adversely affects morbidity and mortality. The present study aimed to assess the effects of nutritional guideline education on spirometric tests (FEV1, FVC, FEV1/FVC) among patients with COPD. </p><p> <strong> Methods: </strong>A quasi-experimental study was conducted through a before and after design. Thirty hospitalized COPD patients drawn from Alborz hospital in Karaj were recruited to the study by random sampling. After filling the demographic questionnaire out, spirometric assessment was undertaken. Individual face to face education concerning proper nutrition was carried out during four sessions. Each session last 15 minutes and was given in four consequent days. Spirometric tests were measured again one and three months after education. They were followed up after discharge through home visits and telephone calls. Then, the indexes were compared. </p><p> <strong> Results: </strong>Significant differences were found among mean FEV1 before intervention, one month (<i>P</i>=0.004) and three months after intervention (<i>P</i>=0.001). There were significant differences between mean FVC after one month (0.015) and three months after the intervention (<i>P</i>=0.000). Increased FEV1/FVC Indexes were reversely correlated with samples’ weight (<i>P</i>=0.034, r=0.426). FEV1/FVC Indexes three months after intervention were correlated with age (<i>P</i>=0.029, r=0.399). That meant older patients had higher FEV1/FVC values and Pearson coefficient test demonstrated the difference significant. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>The study suggests that patients with COPD should be aware of effectual factors on respiratory conditions. They need to be instructed regarding the foods have negative or positive impacts on their respiratory function. </p><p>  </p> راهنمای تغذيه‌ای، شاخص‌های اسپيرومتری، بيماری COPD Nutritional guideline, Spirometric test, COPD disease 53 59 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-561-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa mansooreh tajvidi منصوره تجويدی mansooreh_tajvidi@yahoo.com 1370031947532846003942 Yes کرج - عظيميه - بولوار شريعتی - خيابان راوش - نبش کوچه صداقت - مجتمع صداقت - واحد 3 mandana Arash ماندانا آرش 1370031947532846003943 No Islamic azad university- karaj branch دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج mitra parsinia ميترا پارسی نيا 1370031947532846003944 No Islamic azad university- karaj branch دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج Gholamreza Babaee غلامرضا بابايی 1370031947532846003945 No Islamic azad university- karaj branch دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

fa تأثير مراقبت پيگير بر کيفيت زندگی بيماران اسکيزوفرنيک ترخيص شده از بيمارستان سينا همدان پرستاری nursing روانپرستاری و پرستاری بهداشت روانی Psychiatric and Mental Health Nursing <p> مقدمه: با توجه به ماهيت مزمن بيماری اسکيزوفرنی و ناکامی برنامه‌های موجود، وجود يک الگوی مراقبتی پيگير و مؤثر برای بهبودکيفيت زندگی اين بيماران لازم است. يکی از راه‌های ارتقای کيفيت زندگی، استفاده از مدل مراقبت پرستاری پيگير است. که با پيگيری مستمر بيمار بر اساس يک برنامه منظم، بر کيفيت زندگی او تأثير می‌گذارد. روش: اين پژوهش، يک مطالعه نيمه تجربی با هدف بررسی تأثير مدل مراقبت پيگير بر کيفيت زندگی بيماران اسکيزوفرنيک در شهر همدان 1386 انجام شد. از 89 بيماری که در بايگانی بيمارستان سينا دارای تشخيص اختلال اسکيزوفرنيا بودند، 36 بيمار دارای معيارهای ورود، به صورت تمام شماری انتخاب و به طور تصادفی ساده در دو گروه 18 نفری شاهد و مداخله قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه کيفيت زندگی‌هاينريچ و چک ليست خود کنترلی بود. مدل مراقبت پيگير، در گروه آزمون در قالب مراحل آشناسازی و حساس‌سازی (6 جلسه آموزش هفته‌ای دو بار به مدت سه هفته) در بيمارستان و سپس کنترل و ارزشيابی (6 جلسه ويزيت دو هفته يک بار به مدت سه ماه) در منزل بيماران به اجرا درآمد. داده‌ها با آزمون‌های آماری تی‌مستقل، زوجی و آناليز واريانس تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: يافته نشان داد که بين ميانگين‌های امتياز کل کيفيت زندگی و ابعاد آن قبل از مداخله در گروه مداخله و شاهد اختلاف معناداری وجود نداشت (05/0p>). پس از اجرای مدل در گروه مداخله بين ميانگين‌های امتياز کيفيت زندگی در بعد روابط بين فردی اختلاف معنادار آماری مشاهده شد (03/0=p) اما با وجود افزايش امتياز کل کيفيت زندگی و ساير ابعاد آن در گروه مداخله آزمون آماری تی‌مستقل اختلاف معنادار آماری را نشان نداد (05/0p>). نتيجه‌گيری: يافته‌های مطالعه حاضر نشان داد که اجرای مدل مراقبت پيگير بر بعد روابط بين فردی تأثير داشته است. از آنجايی که مهم‌ترين هدف مراقبتی در بيماران مزمن روانی بهبود روابط بين فردی است و تأثيرگذاری اين بعد بر ابعاد ديگر کيفيت زندگی درصورت تداوم مراقبت بر اساس اين مدل می‌توان انتظار داشت روی کيفيت زندگی کل و ساير ابعاد آن نيز تأثيرگذار باشد. در حقيقت نتايج اين تحقيق و ساير مطالعات مشابه معرف لزوم پيگيری خدمات پرستاری پس از ترخيص در بيماران مزمن روانی است. اين امر می‌تواند ضمن نتايج مفيد بر کيفيت زندگی مددجويان ميزان عود و بستری را نيز کاهش دهد. </p><p>تاريخ دريافت مقاله: 24/1/1388 پذيرش مقاله: 22/11/1388 </p> Introduction: Nowadays, quality of life is an important aspect in caring of schizophrenic patients. A continuous and regulated model of follow up care such as the nursing ones, considering the chronicity of the disease and unsuccessfulness of the existing plans, is necessary to improve the quality of life in these patients. Method: This is a qusi-experimental study, determining the effect of applying the continuous care model on the quality of life in discharged schizophrenic patients. 36 patients have been selected based on inclusion criteria, and divided randomly into control and interventional groups of research. The data gathered from demographic, Heinrich Quality of Life (QLS: α=0.81) questionnaires and control check list (α=0.92). Test-retest, alfa chronbach and content validity methods were used to check the validity and reliability. The orientation and sensitivisation phases of the model applied on the interventional group in the hospital (6 sessions of education, twice a week for three weeks) and the control and evaluation phases carried out at their homes (6 visits, once every other week for three months). Findings: Independent and paired T tests and ANOVA used to analyze data in this study. The findings showed that there was no significant difference between the control and interventional groups in the whole quality of life and its dimensions (p>0.05) but a significant difference in the interpersonal relationship of the interventional group (p=0.003) after applying the care model and no significant difference in the whole quality of life and its other dimensions despite their raised scores (p>0.05). Discussion: This study results showed that applying the continuous care model will positively affect the interpersonal relationship and if prolonged, we can expect the effectiveness on the whole quality of life and its other dimensions. In fact this research and similar studies stated the necessity of nursing services for chronic psychiatric patients after discharge. So the useful outcomes can decrease the hospitalization and relapse rates beside the patients’ quality of lives. مدل مراقبت پيگير، کيفيت زندگی، اسکيزوفرنيا continuous care model, schizophrenia, quality of life. 60 70 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-491-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa حميدرضا خانکه hrkhankeh@hotmail.com 1370031947532846003758 Yes وحيد انجمنيان 1370031947532846003759 No فضل ا... احمدی 1370031947532846003760 No مسعود فلاحی خشکناب 1370031947532846003761 No مهدی رهگذر 1370031947532846003762 No مريم رنجبر 1370031947532846003763 No

fa ارزيابی کيفيت زندگی مرتبط با سلامت در سالمندان مبتلا به شکستگی گردن ران با دو ابزار SF36 و EQ5D عمومى General پرستاری سالمندی Geriatric Nursing مقدمه: مطالعات کيفيت زندگی مرتبط با سلامت در ايران عمدتاً با استفاده از پرسشنامه SF36 انجام شده‌اند. اگر چه کارايی اين ابزار در مطالعات مختلف تأييد شده است اما استفاده از ابزارهايی که کوتاه‌تر بوده و کاربرد ساده‌تری داشته باشند به ويژه در سالمندان مناسب‌تر خواهد بود. تحقيق حاضر با هدف مقايسه کيفيت زندگی سالمندان مبتلا به شکستگی گردن ران با استفاده از دو ابزار EQ5D و SF36 انجام شد. روش: مطالعه بر روی يک گروه 70 نفره از سالمند مبتلا به شکستگی گردن ران در سال 1387 انجام شد. از دو پرسشنامه EQ5D و SF36 برای بررسی کيفيت زندگی استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌های کای دو، تی، آناليز واريانس و ضرايب همبستگی پيرسون و اسپيرمن استفاده شد. يافته‌ها: در مجموع 70 نفر با ميانگين سن 15/73 سال، از حداقل 60 سال تا حداکثر 90 سال، بررسی شدند. نمره کيفيت زندگی سالمندان مبتلا به شکستگی گردن ران بر اساس پرسشنامه EQ5D 76/15±58/43 و بر اساس پرسشنامه SF3650/12±15/35 بود. ضريب همبستگی پيرسون بين دو نمره 76/0 بود (000/0=p). نتيجه‌گيری: با توجه به همبستگی نمرات کيفيت زندگی برآورد شده حاصل از هر دو ابزار و کوتاه‌تر و ساده‌تر بودن ابزار EQ5D پيشنهاد می‌گردد از آن برای بررسی کيفيت زندگی سالمندان مبتلا شکستگی گردن ران استفاده نمود. در عين حال ميانگين‌های کيفيت زندگی بر اساس هر دو ابزار نشان می‌دهد سطح کيفيت زندگی سالمندان مبتلا شکستگی گردن ران نامطلوب است. لذا نياز به توجه بيشتر متصديان امر سلامت سالمندان در برنامه‌ريزی جهت ارتقای آن می‌باشد. تاريخ دريافت مقاله 21/5/1388 پذيرش مقاله: 22/11/1388 Introduction: Most of studies on quality of life in Iran have been conducted using SF36 questionnaire. Even though its efficiency has been demonstrated in different studies, but using shorter instruments with easier application, particularly for elders could be more suitable. The present study therefore was conducted to assess and compare quality of life of patients with femoral neck fractures, measured by two questionnaires of SF36 and EQ5D. Methods: A cross-sectional study was conducted with 70 elders with femoral neck fracture. EQ5D and FS36 questionnaires were used to assess the general health related quality of life. Data were analyzed using statistical tests like Chi square, T-test, analysis of variance, Pearson and Spearman correlation coefficient. Results: Totally, 70 elders with a mean age of 73.15 years (ranging in age from 60 to 90 years) were participated in the study. The mean score of quality of life was 43.58±15.76 measured by EQ5D and 35.15±12.50 for SF36. The Spearman correlation coefficient was 0.76 (P=0.000). Conclusion: Considering the results which showed quality of life scores measured by two instruments were correlated, it is suggested to use EQ5D in accessing quality of life of elders with femoral neck fractures, in view of being shorter and simpler. Meanwhile, the study revealed the low quality of life scores in elders with femoral neck fractures, which calls healthcare workers to plan for improving the situation. کيفيت زندگی، سالمندان، شکستگی گردن ران، پرسشنامه EQ5D، SF36 Quality of life, Elders, Femoral neck fracture, EQ5D, SF36 71 79 http://www.ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-631-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mohsen Adib-Hajbaghery محسن اديب حاج باقری adib1344@yahoo.com 1370031947532846003764 Yes Faculty of Nursing , Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran دانشگاه علوم پزشکی کاشان. دانشکده پرستاری Mohammad Abasinia محمد عباسی نيا 1370031947532846003765 No