تأثير به کارگيری مدل مراقبتی مشارکتی بر کيفيت زندگی بيماران شريان کرونري
فريبرز آزادی ، دکتر عيسی محمدی
چکيده
مقدمه: بيماری عروق کرونری يکی از مهم ترين بيماری های مزمن است که مشکلی جهانی محسوب ميشود و بعلت داشتن ماهيت پيچيده و چند عاملی تمامی کشورهای توسعه يافته و در حال توسعه را به چالشی بزرگ کشانده است. با وجود آمار شيوع در حال فزونی و عليرغم پيشرفت فن آوری پزشکی و صرف هزينه های زياد ، هنوز در حل اين مشکل موفقيت قابل قبولی حاصل نگرديده است. امروزه يکی از اهداف برنامه های مداخله ای کنترل اين مشکل بهداشتی درمانی، بهبود کيفيت زندگی است. در اين مطالعه، پژوهشگر به ارزيابی کفايت مدل مراقبتی جديدی به نام مدل مراقبتی مشارکتی پرداخته که بر اساس عوامل بومی طراحی شده است.
مواد و روش کار: اين بررسی يک تحقيق نيمه تجربی از نوع کارآزمايی بالينی است که به منظور بررسی تأثير به کارگيری مدل مراقبتی مشارکتی برکيفيت زندگی بيماران شريان کرونری انجام شده است. تعداد کل نمونه ها 60 نفر بود که در دو گروه 30 نفری آزمون و شاهد قرار گرفتند. برای سنجش کيفيت زندگی از پرسش نامه استاندارد SF-36 استفاده گرديد. مداخله بر اساس مدل مراقبتی مشارکتی به مدت سه ماه طراحی و اجرا گرديد. نتايج با استفاده از ابزار پژوهش در قبل و بعد از مداخله اندازه گيری شدند. سپس داده ها با استفاده از آزمون های آماری تجزيه و تحليل گرديد.
يافته ها: در دو گروه مقايسه تفاوت ميانگين نمره کيفيت زندگی برای ابعاد فيزيکی، روانی و نمره کل کيفيت زندگی در گروه آزمون و شاهد پس از مداخله تفاوت معنی داری نشان داده است ( 05/0> p)
بحث و نتيجه گيری: يافته ها حاکی از آن است که در گروهی که بر اساس مدل مراقبتی مشارکتی تحت مراقبت قرار گرفته اند، ميانگين نمره کيفيت زندگی در ابعاد فيزيکی، روانی و در بعد کلی نسبت به گروه شاهد بهبود معنی داری حاصل گرديده است.
واژه های کليدی: مدل پرستاری، بيماری شريان کرونر، مراقبتی مشارکت، کيفيت زندگي
دريافت مقاله: 10/5/84 پذيرش مقاله: 1/3/85