شيوع افسردگی در زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر رفسنجان
مريم هادوی ، صغری علی دلاکی ، محبوبه هلاکويی
چکيده
مقدمه: افسردگی از شايعترين اختلالات روانی در بزرگسالان است. اين بيماری غالباً با اختلال در کار، ناتوانی در فعاليت و پايين بودن بازده کاری همراه است و هزينههای بالايی را بر جوامع تحميل ميکند. تقريباً نيمی از جمعيت هر جامعه را زنان تشکيل می دهند. شيوع افسردگی در زنان بيشتر از مردان است. هدف اين مطالعه تعيين شيوع افسردگی در زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی _ درمانی شهر رفسنجان بوده است تا بدين وسيله بتوان زنان در معرض خطر را تشخيص داده و با حمايت و افزايش آگاهی آنان، سلامت جامعه را بهبود بخشيد.
مواد و روش کار: اين مطالعه از نوع توصيفی مقطعی بوده است. جمعيت مورد مطالعه را زنانی تشکيل می دادند که در سه ماهه سوم سال 1382 به مراکز بهداشت شهر رفسنجان مراجعه کردند. مجموع مراجعه کنندگان 350 نفر بودند. اطلاعات مورد نياز توسط پرسشنامه جمعآوری شد. نتايج با استفاده از آزمون آماری مجذور کای تجزيه و تحليل گرديد.
يافتهها: در جمعيت مورد مطالعه شيوع افسردگی خفيف 18 درصد، افسردگی متوسط1/19 درصد و افسردگی شديد 3/4 درصد بود. ميزان افسردگی شديد در گروه سنی زير30 سال، 30 تا 40 سال و بيشتر از 40 سال به ترتيب 3/2، 9/4 و 9/6 درصد بود. افسردگی شديد در زنانی که تحصيلات دانشگاهی داشتند، وجود نداشت (034/0=p). افسردگی در شاغلين 5/35 و در خانهدارها 7/42 درصد بود (012/0=p). 6/70 درصد از کسانی که در مرحله افسردگی شديد قرار داشتند، وجود سابقه افسردگی در خانواده را ذکر کردند (000/0=p). ارتباط معنيداری بين سن، وضعيت تأهل، شغل همسر و ميزان درآمد خانواده با شيوع افسردگی وجود نداشت.
بحث و نتيجه گيری: اين مطالعه نشان داد شيوع افسردگی در زنان خانهدار، سنين بالای 40 سال، مجردها و زنانی که همسرشان درآمد ثابت نداشته است، بيشتر بوده است از اين رو به نظر ميرسد که تأمين بهداشت روانی زنان به حمايت و اطلاع رسانی بيشتر نياز دارد.
واژههای کليدی: زنان، شيوع افسردگی، مراکز بهداشتی درماني